IV SA 2235/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2004 r. sprawy ze skargi J K na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) maja 2003 r. nr (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku garażowego. I. Uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Zaskarżoną decyzją z dnia (...) maja 2003 r. nr (...)(...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania J K od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...) nr (...) z dnia (...) lutego 2003 r. znak (...) nakładającej na J K obowiązek dokonania całkowitej rozbiórki budynku garażowego samowolnie wybudowanego na działce oznaczonej nr ewid. (...) położonej w (...) – utrzymał w mocy powyższą decyzję. W toku postępowania administracyjnego ustalono, że na działce w/w J K usytuował w (...) r. garaż konstrukcji stalowej o wymiarach 3m x 6m i wysokości 2,5m posadowiony na płytach betonowych. Inwestor nie dysponował pozwoleniem na budowę powyższego obiektu. W opinii organu odwoławczego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo przeprowadził postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego. Stan faktyczny uzasadnia nakaz rozbiórki w trybie art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r. Wybudowanie obiektu budowlanego bez pozwolenia na budowę nakłada na organ nadzoru budowlanego bezwzględny obowiązek orzekania rozbiórki obiektu budowlanego. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2003 r. skarżący J K podniósł, że nie sprostował przez przeoczenie mylnie wpisanej daty wybudowania garażu w (...) a nie w (...) W (...). zamieszkał w budynku i przeniósł tam garaż blaszany. Ponadto, zdaniem skarżącego, garaż ma charakter obiektu czasowego, służy do przechowywania materiałów budowlanych w celu budowy budynku gospodarczo-garażowego, na który wydano pozwolenie na budowę (...) grudnia 1999 r. W odpowiedzi na skargę (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując wcześniej prezentowane stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżonej decyzji można postawić zarzut naruszenia prawa, a w takim właśnie zakresie możliwa jest jej sądowa kontrola (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz. U. nr 153, poz. 1269). Zgodnie z przepisem art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) , Sąd rozstrzyga w granicach danej sporawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu, prawidłowo ustalono w toku postępowania dowodowego, ze do samowolnej budowy garażu doszło w 1997 r. Podnoszone przez skarżącego okoliczności świadczące o budowie w 1993 r. nie zasługują na wiarę, gdy zważyć, że taką datę budowy skarżący wskazał po raz pierwszy w niniejszej sprawie, a wcześniej nie kwestionował ustaleń organu. Budynek garażu nie może być też obiektem, który inwestor wznosiłby jako obiekt tymczasowy na potrzeby budowy, której dotyczy pozwolenie budowlane z (...). Zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja zapadły z naruszeniem przepisów art. 7 i 77 kpa, wobec braku dokładnego wyjaśnienia sprawy i wobec braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. Organy nie rozpoznały niniejszej sprawy przez pryzmat przepisu art. 49 Prawa budowlanego z 1994 r., obowiązującego w dacie orzekania. Zgodnie z dyspozycją tego przepisu nie można nakazać rozbiórki, o której mowa w art. 48, jeżeli upłynęło 5 lat od dnia zakończenia budowy obiektu budowlanego, a jego istnienie nie narusza przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym w szczególności ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W toku postępowania administracyjnego organy nie rozważyły zastosowania w/w przepisu art. 49 mimo, że ustaliły datę wybudowania garażu na 1997 rok, a orzekały: organ I instancji – (...) lutego 2003 r. zaś organ II instancji – (...) maja 2003 r. Mając na uwadze powyższą argumentację, Sąd orzekł w trybie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) – art. 145 § 1 pkt 1c i art. 152. Zdaniem Sądu wszechstronne zebranie i rozważenie okoliczności mogło doprowadzić do załatwienia sprawy w inny sposób.