IV SA 2318/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2004 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2003 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania J. G., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. znak [...] umarzającą postępowanie w sprawie dotyczącej zgodności realizacji przebudowy drogi powiatowej nr [...] [...] od km 4 + 330, do 5 + 291,45 z decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia [...] października 2002 r. o pozwoleniu na budowę (w zaskarżonej decyzji przy opisie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w/w błędnie wpisano "km 4 + 291,45" zamiast wskazanego tam "km 4 + 330"). W toku postępowania administracyjnego ustalono, że wbrew zarzutom J. G. roboty budowlane przy przebudowie drogi [...] prowadzone są na podstawie ostatecznej decyzji nr [...] z dnia [...] października 2002 r. Starosty [...] i w sposób zgodny z projektem. Kierownictwo robót powierzono osobom posiadającym uprawnienia budowlane w odpowiednich specjalnościach. Przed rozpoczęciem robót geodeta dokonał geodezyjnego wyznaczenia przebudowy drogi. Projekt budowlany zakładał wykonanie nawierzchni na podbudowie oraz poboczy. W dniu [...] stycznia 2003 r. dokonano kontroli na miejscu robót, wówczas wykonana była podbudowa z kruszywa naturalnego stabilizowanego mechanicznie oraz warstwa nawierzchni z mieszanki mineralno asfaltowej zgodnie z projektem. Z przedłożonej podczas kontroli inwentaryzacji geodezyjnej wynika, że roboty już wykonane przy przebudowie drogi są zgodne z decyzją w/w i projektem budowlanym, który zatwierdzała. W dniu [...] maja 2003 r. przedstawiciele [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] przeprowadzili oględziny robót prowadzonych przy przebudowie spornej drogi, których wynik potwierdzał ustalenia dokonane e czasie kontroli w dniu [...] stycznia 2003 r. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w zaistniałych warunkach uznać należy, że przedmiotowe postępowanie, którego zadaniem było zbadanie zgodności inwestycji – przebudowy spornej drogi z decyzją o pozwoleniu na budowę, stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 kpa. W skardze z dnia 23 czerwca 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. G. zarzucił zaskarżonej decyzji, że: – dotyczyła innego odcinka niż obejmowało pozwolenie na budowę, – w zaskarżonej decyzji mówi się o przebudowie, w decyzji Starosty o budowie, – Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nie wszczął i nie prowadził postępowania w przedmiotowej sprawie, – czynności [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego były prowadzone bez udziału skarżącego. J. G. dochodził uchylenia zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżonej decyzji można postawić zarzut naruszenia prawa, a w takim właśnie zakresie możliwa jest jej sądowa kontrola (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz. U. nr 153, poz. 1269). Na wstępie trzeba wskazać, że w zaskarżonej decyzji organ błędnie opisał przedmiot decyzji organu I instancji, zamiast od km 4 + 291,45 powinno być 4 + 330. Powodem, dla którego Sąd uchylił zaskarżoną decyzję było naruszenie przepisów art. 10, 79 kpa. Organ II instancji przeprowadził w dniu 14 maja 2000 r. oględziny. Wbrew dyspozycji art. 79 kpa skarżący jako strona postępowania nie został zawiadomiony o miejscu, terminie przeprowadzenia dowodu z oględzin, a tym samym pozbawiony został prawa udziału w przeprowadzeniu tego dowodu, zadawania pytań, składania wyjaśnień. W toku postępowania administracyjnego skarżący podkreślał, ze jest zainteresowany przeprowadzeniem tego dowodu w porze wiosenno letniej, bo oględziny przeprowadzone przez organ I instancji w porze zimowej nie mogły przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. Zgodnie z dyspozycją art. 10 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania. Czynny udział stron przejawia się przede wszystkim w postępowaniu dowodowym, co dla ochrony praw strony ma istotne znaczenie. Zapewnia jej wpływ na ustalenia stanu faktycznego, a przez to wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie. Zachowanie wymogów opisanych w dyspozycji art. 10 i 79 kpa nie jest pozostawione uznaniu organu, lecz stanowi jego bezwzględny obowiązek niezależnie od treści i wagi przeprowadzonego dowodu (porównaj wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13.02.1986 r. sygn. akt II SA 2015/85, ONSA 1986 nr 1, poz. 13). Organ administracji nie może pozbawić strony udziału w czynnościach postępowania administracyjnego na przykład uznając, ze jej udział w przeprowadzeniu dowodu nie jest konieczny (porównaj wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28.03.1985 r. sygn. akt I SA 1282/84, ONSA 1985 nr 2, poz. 5). Zdaniem Sądu, naruszenie powyższych obowiązków przez organ II instancji stanowi naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym, mające wpływ na wynik sprawy. Naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu stanowi też podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 kpa). Mając na uwadze powyższą argumentację Sąd orzekł w trybie przepisów art. 145 § 1 pkt 1 b i c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).