IV SA 2500/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Asesor WSA Mariola Kowalska (spr.), Protokolant Edyta Kuczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na przebudowę węzła transportowego "[...]". I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r. nr [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w [...] pozwolenie na przebudowę węzła transportowego "[...]" na przecięciu dróg krajowych nr [...] i nr [...], budowę trzech wiaduktów, remont wiaduktu W-4, rozbiórkę wiaduktu nad ulicą [...] wraz z przebudową infrastruktury technicznej i przełożeniu koryta rzeki [...] W uzasadnieniu organ wskazał, iż inwestor przedłożył ostateczną decyzję Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002r. o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, projekt budowlany zawierający niezbędne uzgodnienia, w tym pozwolenie wodno - prawne z dnia [...] października 2002r., wydane przez Wojewodę [...] i wykazał prawo do dysponowania gruntem na cele budowlane. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł M. J., właściciel sąsiedniej działki. Wniósł o jej uchylenie oraz zobowiązanie inwestora do dokonania stosownych zmian projektowych. Zarzucił decyzji nieuwzględnienie składanych przez niego w toku postępowania uwag i zastrzeżeń. Podniósł, iż w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] sierpnia 2002r. zobowiązano inwestora do uzyskania zgody wszystkich jednostek i osób, których interes prawny może zostać naruszony w związku z projektowaną inwestycją. Ponadto stwierdzono, iż inwestycja ta zaliczana jest do grupy inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, w rozumieniu art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, zaś z Raportu oddziaływania na środowisko wynika, iż poziom emitowanego hałasu przekracza dopuszczalne wartości. Prognoza jest zrobiona na rok 2015, kiedy planowane drzewa i krzewy osiągną znaczne rozmiary. Do tego czasu, w ocenie odwołującego się, poziom hałasu będzie znacznie wyższy. Nie można zatem zezwolić na realizację projektu, który już na tym etapie zakłada przekraczanie dopuszczalnych norm. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2003r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy podkreślił, iż w omawianej sprawie zaskarżona decyzja została wydana w dacie kiedy decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania była ostateczna. Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz udziału społeczeństwa w postępowaniu zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r, Prawo ochrony środowiska. Inwestor uzyskał ostateczną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2003r. uzgadniającą pozytywnie rozwiązania projektowe w zakresie ochrony środowiska "dla projektowanej przebudowy węzła oraz decyzję o wydaniu pozwolenia wodnoprawnego. Inwestor dysponował prawem do gruntu na cele budowlane. Tym samym spełnił przesłanki zawarte w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Co do zarzutów skarżącego, organ uznał, je za przedwczesne z uwagi na to, iż stwierdzenie ewentualnego naruszenia dopuszczalnego emitowanego poziomu hałasu będzie możliwe po przeprowadzeniu pomiarów i badań w trakcie eksploatacji wykonanej inwestycji. Bezpodstawny w ocenie organu jest zarzut naruszenia decyzji o warunkach zabudowy, ponieważ zgodnie z zapisem w decyzji organ był zobowiązany do uzyskania zgody jednostek i osób, których interes prawny może zostać naruszony w związku z projektowaną inwestycją, zarzuty odwołującego się dotyczyły naruszenia interesu faktycznego - zwiększenia poziomu hałasu. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniósł M. J. Zarzucił zaskarżonej decyzji niezgodność z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wskazał, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzającą ją decyzja organu I instancji zostały wydane w oparciu o decyzje co do których zachodzą przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Ponadto zaskarżona decyzja pomija decyzję Starosty [...] z dnia [...] lutego 2003r. i decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] listopada 2002r. w wyniku których nastąpiła zmiana numeracji działek. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Na wstępie należy wskazać, iż stosownie do treści art. 133 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r, Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, które organ odwoławczy zobowiązany jest przedstawić sądowi łącznie z odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi( art. 54 § 2 cyt. ustawy). Przepis ten został przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego naruszony. Akta administracyjne przekazane przez organy administracji Sądowi, były niekompletne, brak w nich było podstawowych dokumentów - Projektu budowlanego, Planu zagospodarowania terenu inwestycji, Raportu oddziaływania na środowisko. Akta nie spełniają wymogów określonych w art. 54 § 2 ustawy. Przez akta sprawy administracyjnej należy bowiem rozumieć pełną dokumentację, stanowiącą dowód przeprowadzonych przez organy administracji i strony czynności prawnych oraz dowody pozwalające skonfrontować zarzuty skarżących [ tak: wyrok NSA z dnia 18 września 2001 r., sygn.akt IV SA 1992/99]. Tak podstawowe braki w dokumentacji sprawy administracyjnej uniemożliwiają Sądowi kontrolę zaskarżonej decyzji co stanowi naruszenie zasad określonych w art. 7 i 8 k.p.a. oraz przepisu art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.). Sąd w tej sytuacji, nie mógł jednoznacznie wypowiedzieć się co do trafności zarzutów zgłoszonych przez skarżącego wobec czego tylko z tej przyczyny zaskarżona decyzja nie mogła się ostać. Z przedstawionych Sądowi dokumentów wynika ponadto, na co organy ponownie prowadząc postępowanie winny zwrócić szczególną uwagę, iż w sprawie mógł zostać naruszony art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Na podstawie treści decyzji o pozwoleniu na budowę można ustalić, iż zatwierdzono projekt budowlany i wydano pozwolenie na budowę m.in. na działkach o nr ewid. [...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] , [...],[...],[...],[...],[...],[...] co do których brak jest w aktach sprawy potwierdzenia, iż inwestor dysponuje nimi na cele budowlane. W ponownie prowadzonym postępowaniu kwestia ta powinna być przez organ odwoławczy zbadana. Trafny wydaje się zarzut skarżącego, iż ograny administracji nie uwzględniły wydanych w tym zakresie decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2002r. i decyzji Starosty [...] nr [...]z dnia [...] lutego 2003r. Mając na względzie wskazane wyżej rozważania i uchybienia Sąd uznał, że ze względu na swój charakter miały istotny wpływ na wynik sprawy i dlatego zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).