IV SA 2504/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Rzążewska Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.) Asesor WSA Wanda Zielińska-Baran Protokolant Agnieszka Foks-Skopińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi C. B. oraz T. i W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2003 r. Nr [...], [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - skargę oddala - Zaskarżoną do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...].06.2003 r., nr [...], [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., w wyniku rozpatrzenia odwołania C. B. od decyzji nr [...] Burmistrza miasta K. z dnia [...].12.2002 r., -ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie elektroenergetycznej linii napowietrznej niskiego napięcia na terenie działki nr [...], obręb [...], przeznaczonej pod drogę dojazdową, położonej przy ul. [...] w K. - utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji wydano na wniosek Zakładu Energetycznego W., złożony na skutek zabiegów K. i P. G., współwłaścicieli w Vi części owej działki, którym postanowieniem Sądu Rejonowego w W. zezwolono m. in. na wykonanie na przedmiotowej działce naziemnej instalacji elektrycznej z wbudowaniem dwóch słupów betonowych w celu dokonania przyłączy elektryczności do należącej do nich działki nr [...]. We wniesionym odwołaniu skarżąca C. B., właścicielka działki nr [...] i współwłaścicielka działki nr [...] podniosła przede wszystkim fakt zatarcia granicy działki nr [...] i inne niedokładności mapy, stanowiącej załącznik graficzny do decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...].12.2002 r. oraz zarzuciła K. i P. G. naruszenie stosunków wodnych. Pismo procesowe wnieśli także T. i W. S., współwłaściciele działki nr [...], zarzucając Burmistrzowi Gminy K. pominięcie ich w prowadzonym przez niego postępowaniu, podczas gdy realizacja zamierzonej inwestycji spowoduje konieczność wycięcia drzewa na ich działce oraz naruszy jej "przestrzeń napowietrzną". Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że w toku postępowania akta były wielokrotnie uzupełniane, a stronom stwarzano możliwość zapoznawania się ze zgromadzonymi dowodami i wypowiedzenia się w ich sprawie. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego to zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z obowiązującym wówczas dla tego terenu planem miejscowym zagospodarowania przestrzennego miasta K. Samorządowe Kolegium podkreśliło także, iż wprawdzie w postępowaniu przed organem I instancji nie zapewniono udziału T. i W. S., ale zapewniony mieli udział w postępowaniu odwoławczym, a wniesione przez nich zarzuty nie powinny skutkować uchyleniem decyzji. Samorządowe Kolegium przyznało także, iż uzupełnienia wymagała dokumentacja graficzna do decyzji, bowiem na mapie sporządzonej do celów projektowych granica działki nr [...] i [...] jest istotnie prawie niewidoczna, a na znajdującym się w projekcie "planie projektowanych urządzeń" - granicy tej w ogóle nie ma. Jednakże obawy w tej mierze zgłaszane przez C. B. uznało za nieuzasadnione, po zapoznaniu się z materiałami geodezyjnymi z ewidencji gruntów, które wskazują wyraźnie przebieg granicy działki nr [...] i mają charakter wiążący. Jednocześnie Samorządowe Kolegium zaznaczyło, że szczegółowe zarzuty odnośnie projektowanej inwestycji strony będą mogły podnosić w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, bowiem dopiero na tym etapie inwestor może ubiegać się o wejście na grunt odwołującej się. Na tę decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli C. B. oraz T. i W. S. Zarówno w swej skardze, jak i w późniejszym piśmie procesowym C. B. ponownie zarzuciła, iż mapa sporządzona dla celów projektowych nie posiada linii rozgraniczających teren zamierzonej inwestycji, poprzez brak granic zewnętrznych działki nr [...], której ogrodzenie samowolnie i bezpowrotnie zniszczyli K. i P. G. Skarżąca podkreśliła, że działka nr [...] o szerokości 3 m jest drogą konieczną utworzoną w celu umożliwienia dojazdu do działek nr [...] i [...]. Z tego względu uważa, że dorozumianym miejscem położenia słupów powinna być zewnętrzna (południowa) strona drogi o szerokości 3 m i wówczas na mapie sporządzonej do celów projektowych nie przewidziano by wycięcia drzewa rosnącego na posesji, której jest współwłaścicielką. Nadto skarżąca nie godzi się na przebieg projektowanej linii energetycznej przez teren jej działek [...] i [...], na co pozwalają, jak zaznacza, wadliwie sporządzone mapy, które będą podstawowym dokumentem do wydania pozwolenia na budowę projektowanej inwestycji. Skarżąca podniosła, że tak poprowadzona linia energetyczna godzi w jej interes poprzez naruszenie powierzchni oraz granic działek o nr [...] i [...], ograniczenie swobodnego dojazdu do działki nr [...], co wpłynie na zmniejszenie się jej wartości oraz będzie stanowiło ograniczenie w swobodnym dysponowaniu przez nią należącą do niej własnością. Zauważyła także, iż zrealizowana przez K. i P. G. zabudowa ich działki zakłóciła stosunki wodne (znaczne podniesienie terenu), a do tej pory nie zaprojektowano studzienek melioracyjnych koniecznych do jego osuszenia. Z kolei T. i W. S. ponownie podnieśli brak ich udziału w postępowaniu prowadzonym przez organ I instancji oraz brak ich zgody na projektowany przebieg inwestycji. Zarzucili także Samorządowemu Kolegium, iż jedynie wskazało wady postępowania przeprowadzonego przez Burmistrza, ale ich nie usunęło w postępowaniu odwoławczym. Ponadto zaznaczyli, że uzyskali odpowiedź z Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa Powiatu W., z której wynika że sporne ogrodzenie choć zaznaczone na mapach w rzeczywistości nie istnieje i nigdy nie istniało, a słup z przewodem napowietrznej linii energetycznej nie może być usytuowany na granicy działki. W tej sytuacji wyrażają obawę, że te nieścisłości nie będą badane na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę i w praktyce utrzymana w mocy decyzja pozwoli na realizację zamierzonej inwestycji w takim kształcie, jak to wynika z ustalonych warunków. W odpowiedziach na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że jego zdaniem, przebieg linii niskiego napięcia granicą działki [...] jest dopuszczalny i zgodny z zapisami planu zagospodarowania, a linie rozgraniczające inwestycji pokrywają się z rzeczywistymi, geodezyjnymi granicami działki. Ponadto zaznaczyło, że skarżący S. w postępowaniu odwoławczym umożliwiono zapoznanie się z materiałem dowodowym zebranym w sprawie i ustosunkowanie się do niego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie może zostać uwzględniona. Niewadliwe jest stanowisko organu odwoławczego przedstawione w motywach zaskarżonej decyzji, iż ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji winno być dokonane na podstawie obowiązującego dla danego terenu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta K. Obszar, na którym ma zostać zrealizowana przedmiotowa inwestycja oznaczono symbolem [...] -obejmującym strefę mieszkaniowo-usługową o zabudowie ekstensywnej, przeznaczoną do lokalizacji istniejącej zabudowy jednorodzinnej ekstensywnej do uzupełnienia. Z przeznaczenia terenu objętego wnioskiem inwestora na cele budownictwa mieszkalnego wynika dopuszczalność realizacji urządzeń technicznych dla budynków mieszkalnych, co znalazło wyraz w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ( por. m. in. wyrok z dnia 31.08.2002r., sygn. IV SA 1342/99, niepublikowany). Stosownie do art. 43 ustawy z dnia 7.07.1994 r. O zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz.U. z 1999 r., nr 15, poz. 139 ze zm.) nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Burmistrz miasta K. rozpatrując wniosek inwestora - Zakładu Energetycznego W. o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie elektroenergetycznej linii napowietrznej niskiego napięcia na terenie działki nr [...], obręb [...] zbadał zgodność zamierzonego przedsięwzięcia z obowiązującym wówczas dla tego obszaru planem zagospodarowania przestrzennego oraz z przepisami prawa. Istnienie tej zgodności przesądziło o ustaleniu przedmiotowych warunków. Uchybienia postępowania toczącego się przed organem I instancji w postaci braku w nim udziału T. i W. S., współwłaścicieli sąsiedniej nieruchomości oraz posłużenia się mapą, na której nie była zaznaczona południowa granica przedmiotowej działki, przeznaczonej do zainwestowania, naprawiło Samorządowe Kolegium Odwoławcze. W ocenie Sądu Samorządowe Kolegium istotnie umożliwiło T. i W. S. pełen udział w postępowaniu odwoławczym, byli powiadamiani o wielokrotnym uzupełnianiu akt sprawy w toku postępowania przed organem II instancji, mieli możliwość zapoznawania się ze zgromadzonymi dowodami i wypowiadania się w ich sprawie. Samorządowe Kolegium przeprowadziło szczegółowe postępowanie dowodowe w celu ustalenia przebiegu granicy działki nr [...], przewidzianej pod zainwestowanie z położonym równolegle, wąskim kawałkiem działki nr [...], stanowiącym własność W. i S. M. W aktach sprawy znajdują się dokładne wypisy i wyrysy z rejestru gruntów, dla każdej nieruchomości sąsiadującej z działką przewidzianą do zainwestowania nr [...]. Na każdym z nich wyraźnie zaznaczono pełen obrys działki o nr [...], w tym również jej granicę południową z działką nr [...] i tak wyznaczone granice działki nr [...] pokrywają się z liniami rozgraniczającymi inwestycji. Współwłaściciele działki nr [...] w formie aktu notarialnego ustanowili służebność przechodu i przejazdu przez ten kawałek swej nieruchomości na rzecz P. i K. G., by w ten sposób poszerzyć drogę dojazdową do należącej do nich i zabudowywanej działki nr [...]. W efekcie droga dojazdowa do posesji P. i K. G. składa się z działki [...] oraz wąskiego kawałka działki [...], który to fakt potwierdzili na rozprawie. Służebność przechodu i przejazdu przez ten kawałek działki nr [...] nie została natomiast ustanowiona na rzecz skarżących, przez co ich droga dojazdowa jest węższa. Z tego względu domagają się umiejscowienia słupów pod linię wysokiego napięcia po południowej stronie działki nr [...], a nie północnej, co z kolei spowodowałoby usytuowanie ich niemal na środku obecnej drogi dojazdowej P. i K. G. do ich działki nr [...]. Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji stwierdzić należy że, decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla określonej inwestycji przesądza jedynie o tym, czy projektowane zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z ustaleniami planu i przepisami prawa, co było przedmiotem wcześniejszych rozważań oraz określa warunki, jakie należy spełnić na dalszym etapie procesu inwestycyjnego. Właściwy organ administracji publicznej wydając decyzję ustalającą owe warunki nie bada ani celowości zamierzenia inwestycyjnego, ani też możliwości technicznych jego realizacji. Na etapie ustalania owych warunków zabudowy nie lokalizuje się również zamierzonej inwestycji na obszarze przewidzianym pod jej realizację nawet wówczas, gdy wnioskodawca określi takie miejsce. Decyzja ta wskazuje jedynie obszar, dla którego ustalone zostały warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, a więc może zostać na nim zlokalizowana dana inwestycja. Propozycja przedstawiona przez inwestora na załączniku mapowym do decyzji nie ma charakteru wiążącego i nie oznacza obowiązku realizacji inwestycji w tym właśnie miejscu. Wydanie takiej decyzji nie upoważnia też wnioskodawcy do rozpoczęcia robót budowlanych. Daje natomiast wnioskodawcy prawo ubiegania się o pozwolenie na budowę, po spełnieniu warunków wymaganych obowiązującymi przepisami oraz po uzyskaniu prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wątpliwości podniesione przez skarżących staną się aktualne dopiero w momencie ubiegania się przez wnioskodawcę o pozwolenie na budowę owej elektroenergetycznej linii napowietrznej niskiego napięcia. Dopiero w postępowaniu zmierzającym do uzyskania pozwolenia na budowę kwestia ta stanie się istotna i właśnie na tym etapie organ będzie musiał ocenić, czy konkretne usytuowanie spełnia wymogi wynikające z przepisów obowiązującego prawa. Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 151 ustawy z dn. 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dn. 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) - orzekł jak w sentencji.