IV SA 2528/02
WyrokWSA w Warszawie2004-01-27
Skład orzekający: Teresa Kobylecka, Barbara Gorczycka - Muszyńska, Tadeusz Cysek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., nie wykazując konieczności uzupełnienia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części?Ratio decidendi
Decyzja kasacyjna organu odwoławczego wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. jest dopuszczalna tylko w wyjątkowych sytuacjach, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uzupełnienia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. W niniejszej sprawie organ odwoławczy nie wykazał takiej konieczności, gdyż wyjaśnienie spornych okoliczności było możliwe w postępowaniu odwoławczym. W związku z tym zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 138 § 2 k.p.a., co skutkowało jej uchyleniem.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., która uchyliła decyzję Wójta Gminy Nadarzyn odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla działki przeznaczonej pod budowę budynku mieszkalnego. Organ odwoławczy uznał, że decyzja organu pierwszej instancji była sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skarżący podnieśli, że teren jest przeznaczony pod zieleń osiedlową i istnieje już decyzja o lokalizacji inwestycji dla całego terenu osiedla. Sąd uchylił decyzję organu odwoławczego, uznając naruszenie art. 138 § 2 k.p.a.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2002 r. oraz orzekł, że decyzja ta nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Zasądził koszty postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Teresa Kobylecka (spr.) Sędziowie NSA Barbara Gorczycka - Muszyńska Tadeusz Cysek Protokolant Agnieszka Foks — Skopińska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2004r. sprawy ze skargi D. S., M. B., B. T., S. G., E. G. i H. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2002r. Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz D. S., M. B., B. T., S. G., E. G. i H. O. po 10 (dziesięć) zł tytułem kosztów postępowania.
IV SA 2524-2529/02
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na zasadzie art. 138 § 2 kpa w związku z art. 42 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 89, poz. 415 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w N. uchyliło decyzję Wójta Gminy Nadarzyn z dnia [...] listopada 2001 r. odmawiającą ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki nr ew. [...] położonej w N. dla inwestycji obejmującej budowę budynku mieszkalnego wraz z infrastrukturą techniczną i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że decyzja Wójta wydana została na podstawie ustaleń miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta N., zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy Nadarzyn Nr XXXVIII/94 z dnia 25 czerwca 1992 r. (Dziennik Urzędowy Województwa Warszawskiego Nr 13, poz. 136 z dnia 8.04.1994 r.). Zgodnie z warunkami wynikającymi z tego planu teren inwestycji oznaczony symbolem N 14 MU stanowi strefę mieszkaniowo-usługową- obszar osiedla mieszkaniowego realizowanego jako zorganizowane, w związku z czym odmowa ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu zgodna jest z tym przepisem gminnym. Odmowa ustalenia warunków zabudowy nastąpiła w oparciu o plan szczegółowy zespołu zabudowy osiedla, na podstawie którego zatwierdzono plan realizacyjny.
Organ odwoławczy podniósł, że z odwołania Spółdzielni wynika, że zachodzą sprzeczności w oznaczeniu działki, na której Spółdzielnia zamierza realizować inwestycję. Działka nr ew. [...], jak podnosi Spółdzielnia - obecnie działka nr ew. [...], nie stanowi terenu rekreacyjnego osiedla. Organ stwierdza następnie, że brak w aktach sprawy wniosku Spółdzielni uniemożliwia mu ustalenie, czy decyzja zgodna jest z wnioskiem inwestora. Wziąwszy pod uwagę "powyższe uchybienia, w tym szczególnie sprzeczność decyzji z art. 42 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym" organ odwoławczy uchylił decyzję i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wnieśli D. S., M. B., B.T., S. G., E. G. i H. O., wnosząc ojej uchylenia. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że teren, na którym planowana jest budowa budynku wielorodzinnego jest przeznaczona w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji zatwierdzonej przez Naczelnika Gminnej Rady Narodowej zarządzeniem nr [...] z dnia [...].III.i984 r. w sprawie dokonania odstępstw od planu ogólno-szczegółowego zagospodarowania Gminy Nadarzyn – pod teren zieleni osiedlowej. W odniesieniu do terenu osiedla, na którym znajduje się działka nr [...] istnieje decyzja o lokalizacji inwestycji na prawach decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla całego terenu osiedla. Nie istnieje zatem żadna podstawa prawna do wydawania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki nr [...], skoro już istnieje taka decyzja. Ponadto skarżący podnieśli, że wspomniana decyzja nr [...] z dnia [...] marca 1984 r. nie jest sprzeczna z obecnie obowiązującym planem ogólny zagospodarowania przestrzennego Gminy Nadarzyn, uchwalonym 8.IV.1994 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, stwierdzając, że istnienie innych indywidualnych aktów administracyjnych określających sposób wykorzystania przedmiotowego gruntu nie stanowi żadnej podstawy do zakwestionowania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, na co zezwala art. 46 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Natomiast - zbieżne z argumentami skargi - wątpliwości dotyczące ustaleń faktycznych, spowodowały uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn niż podane w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) rozstrzyga sprawę w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Wydanie przez organ odwoławczy decyzji kasacyjnej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Przepis art. 138 § 2 kpa ogranicza także uprawnienia organu odwoławczego do przypadków wyjątkowych, gdy zachodzi konieczność uzupełnienia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Konieczność zatem przeprowadzenia dowodu, uzupełnienia w niewielkim zakresie postępowania lub uzupełnienia rozstrzygnięcia mieści się w kompetencjach organu odwoławczego do uzupełnienia postępowania wyjaśniającego, wyłączając dopuszczalność kasacji decyzji.
Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 138 § 2 kpa, gdyż organ odwoławczy uchylając decyzje organu I instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia nie wykazał, by rozstrzygnięcie sprawy wymagało uprzedniego postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że brak jest w aktach wniosku Spółdzielni o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, co uniemożliwia mu ustalenie, czy decyzja organu I instancji jest zgodna z wnioskiem inwestora, który twierdzi, że działka nr [...] nie stanowi terenu rekreacyjnego osiedla.
Wyjaśnienie tej okoliczności było, w ocenie Sądu możliwe w postępowaniu odwoławczym, albowiem wniosek inwestora o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, opatrzony datą 17.VTI.2001 r., który wpłynął do Urzędu Gminy w N. - 20.VTI.2001r. znajduje się w aktach sprawy (karta 55). Organ odwoławczy winien był dokładnie omówić, dlaczego uznał, iż odmowa ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, na terenie wskazanym we wniosku była zgodna z planem miejscowym i planem szczegółowym. Nie zachodziła zatem potrzeba przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów "w całości lub w znacznej części" -jak tego wymaga przepis art. 138 § 2 kpa.
Ponadto organ odwoławczy poza zacytowaniem treści art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym i stwierdzeniu, że zachodzi sprzeczność decyzji organu I instancji z tym przepisem, nie określił na czym ta sprzeczność polega, a była to okoliczność o tyle istotna, że spowodowała uchylenie decyzji.
Powyższe prowadzi do wniosku, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 138 § 2 kpa, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, w związku z czym Sąd na podstawie art. 145 § 1 ust. lc ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 135, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) orzekł jak w wyroku. Ponadto na podstawie art. 152 cyt. ustawy Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia art. 200 i 205 § 1 cyt. ustawy w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271).
Rozstrzygając ponownie sprawę organ odwoławczy zbada zarzuty zawarte w odwołaniu, mając na uwadze, że istotą ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest rozstrzygnięcie, czy przedmiotowa zabudowa może być realizowana na danym terenie w myśl postanowień wynikających z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie jest to decyzja, która stanowiłaby podstawę rozpoczęcia prac budowlanych, nie przesądza też o prawach cywilnych, tj. nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich (art. 40 i 46 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity Dz.U. z 1999r., Nr 15, poz. 139 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło