IV SA 2538/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Borkowska, Sędziowie WSA Mirosława Kowalska, As. WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2004 r. sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2002 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie budynku I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz J. P. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu wpisu sądowego 7/IV SA2538/02 UZASADNIENIE Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2002 r. znak [...] stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2002r. znak [...] odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostatecznym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2001 r. W uzasadnieniu podał, że zgodnie z treścią art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi, co oznacza, iż aby postanowienie było zaskarżalne w administracyjnym toku instancji, przepis nakazujący wydanie postanowienia musi mówić również o dopuszczalności zażalenia. Natomiast na podstawie art. 126 kpa do postanowień, od których służy zażalenie, stosuje się odpowiednio przepisy m.in. o wznowieniu postępowania i o odmowie wznowienia postępowania. Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego odpowiednie zastosowanie art. 149 § 3 kpa do postanowień oznacza, iż odmowa wznowienia postępowania, zakończonego postanowieniem następuje w formie postanowienia. Z uwagi jednak na treść art. 141 § 1 kpa, postanowienie takie nie będzie mogło być zaskarżone do organu administracji wyższego stopnia, gdyż kpa nie przewiduje takiej, możliwości. Dlatego też na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2002 r. nie służy zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, lecz jedynie skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2002 r. wniósł J. P.. Skarżący podał, że w dniu [...] lutego 2002 r. pismem nr [...] polecił [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w L. wznowienie postępowania administracyjnego. Polecenie to nie zostało wykonane i samowolnie wybudowany budynek gospodarczy przez G. C. w roku 1998 otrzymał zezwolenie na użytkowanie, dlatego też prosi o obiektywne rozpatrzenie skargi i ustalenie faktycznego czasookresu budowy wymienionego budynku. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w czasookresie budowy tego budynku wnosi o wydanie nakazu rozbiórki. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o uchylenie swojego postanowienia z dnia [...] maja 2002 r. Błędny jest bowiem wyrażony w uzasadnieniu decyzji pogląd, że na postanowienie dotyczące odmowy wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostatecznym postanowieniem w/w organu nie służy zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie jednakże z innych przyczyn niż podał skarżący. Zgodnie z art. 134 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1270 / sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami .skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wychodząc z tych przesłanek Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżona decyzja nie może się ostać, jako wydana z naruszeniem prawa procesowego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego błędnie pouczył, że na postanowienie wydane w trybie art. 149 § 3 kpa wzw. z art. 126 kpa nie służy zażalenie. Organ administracji sam w odpowiedzi na skargę błąd ten zauważył i wniósł o uchylenie wydanego przez siebie w dniu [...] maja 2002 r. postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w pełni podziela pogląd zawarty w odpowiedzi na skargę, gdyż ewidentnie z samego brzmienia art. 149 § 3 kpa i art. 126 kpa wynika, że od wydanych w tym trybie postanowień służy zażalenie do organu II instancji. Z tych względów i na podstawie art. 145 §1 pkt. 1 lit. c orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1270 /.