IV SA 2589/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Cysek, Sędziowie Barbara Gorczycka-Muszyńska,, Tomasz Wykowski (spr), Protokolant Dominik Niewirowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi J.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę IV SA 2589/03 U Z A S A D N I E N I E Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło decyzję Burmistrza Miasta i Gminy K. z dnia [...]lipca 2002 r., odmawiającą wznowienia - na żądanie A.P. i B.L. - postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Burmistrza Miasta i Gminy K. z dnia [...] czerwca 1997 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego budynku warsztatowego o część magazynową i socjalno-biurową, przewidzianej do realizacji na działce nr ewid. [...] z obrębu [...] położonej w K. przy ul.[...].. Wraz z uchyleniem decyzji z dnia [...] lipca 2002 r. SKO przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zaskarżona decyzja SKO z dnia [...] kwietnia 2003 r. zapadła po rozpatrzeniu odwołania od decyzji organu I instancji, wniesionego przez B.L. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji SKO stwierdziło brak podstaw do uznania, iż odwołujący się B.L. naruszył termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, wynikający z art.148§1 k.p.a. Zdaniem SKO w postępowaniu pierwszoinstancyjnym mylnie przyjęto, iż B.L. dowiedział się o istnieniu decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu już w dniu [...] marca 1999 r., tj. wraz z dowiedzeniem się o uzyskaniu przez J.L. pozwolenia na budowę. Sam związek między pozwoleniem na budowę a poprzedzającą je decyzją o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, wynikający z istoty obu tych decyzji, nie dowodzi jeszcze, iż osoba, która dowiedziała się o jednej z nich, uzyskała tym samym wiedzę o decyzji drugiej. Można tu mówić co najwyżej o domniemaniu. W ocenie SKO żadnych dowodów na jego poparcie – w odniesieniu do B. L.– nie powołał organ I instancji. Nie można w tej sytuacji odmówić wiary twierdzeniom B.L., iż o kluczowej w sprawie decyzji dowiedział się dopiero w sierpniu 1999 r., w konsekwencji czego nie przekroczył terminu, o którym mowa w art.148 § 1 k.p.a. SKO podkreśliło jednocześnie, iż w swojej wcześniejszej decyzji z dnia [...] stycznia 2001 r. nie przesądziło, iż B.L. uchybił ustawowemu terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania a jedynie sygnalizowało, iż kwestii tej organ I instancji nie wyjaśnił. W skardze na powyższą decyzję skarżący J.L. podniósł, iż w swoich wcześniejszych decyzjach SKO stwierdziło przekroczenie przez B.L. oraz A.P. a terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, wskazanego w art.148§1 k.p.a. W przekonaniu skarżącego B.L. dowiedział się o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu niedługo po wydaniu stosownej decyzji ale rozmyślnie nie włączył się w postępowanie prowadzone przez Burmistrza Miasta i Gminy K.. Jednocześnie obaj wnioskodawcy ignorowali wcześniejsze protokoły i pisma zawiadamiające ich o toczącym się postępowaniu oraz przygotowywanej decyzji budowlanej. Skarżący nie zgodził się z nadmiernie złagodzonym w stosunku do B.L. stanowiskiem SKO odnośnie wniosków, jakie osoba obeznana z procedurami administracyjnymi obowiązującymi w procesie inwestycyjnym winna była wyciągnąć, dowiedziawszy się o wydaniu pozwolenia na budowę. Ponadto w ocenie skarżącego SKO zignorowało oświadczenie B.L., w którym przyznał on, iż o decyzji z dnia [...] czerwca 1997 r. dowiedział się już w dniu [...] marca 1999 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nie zawiera uchybień mogących stanowić podstawę do jej uchylenia. W ocenie Sądu, wydając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy nie naruszył w szczególności art.138§2 k.p.a. Zachodziły bowiem podstawy do uchylenia decyzji Burmistrza Miasta i Gminy K. z dnia [...] lipca 2002 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Zgodzić się należy z SKO, iż decyzję Burmistrza Miasta i Gminy K. wydano bez wyjaśnienia istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Organ I instancji nie ustalił bowiem, kiedy A.P oraz B.L. dowiedzieli się o decyzji Burmistrza Miasta i Gminy K. z dnia [...] czerwca 1997 r. Z racji tego, iż w przedmiocie tym konieczne było dalsze postępowanie wyjaśniające, zasadnie SKO przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Trafnie zakwestionował organ odwoławczy argumentację Burmistrza Miasta i Gminy K., iż powzięcie przez B.L. wiedzy o istnieniu decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania nastąpiło już z chwilą, w której wyżej wymieniony dowiedział się o wydaniu na rzecz skarżącego – J.L. pozwolenia na budowę i rozpoczęciu robót budowlanych ([...] marca 1999 r.). Zgodzić należy się z SKO, iż wiedzy o tych faktach nie można, bez wsparcia innymi dowodami, utożsamiać z dowiedzeniem się przez B.L. o uzyskaniu przez skarżącego decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Dowodów w tym zakresie nie można zastąpić wnioskowaniem, iż skoro B.L. posiada rozeznanie w procedurach administracyjnych związanych z realizowaniem inwestycji budowlanych, to był w pełni świadomy tego, iż przed uzyskaniem pozwolenia na budowę skarżący musiał uzyskać ostateczną decyzję administracyjną, ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Oczywistym naruszeniem przez organ I instancji obowiązku wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy było niedokonanie jakichkolwiek ustaleń odnośnie zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania przez A.P.. Dopuszczalność dwóch odrębnych wniosków o wznowienie postępowania, złożonych w tej samej dacie przez B.L. i A.P., należało ocenić osobno w odniesieniu do każdej z tych osób. W szczególności należało ustalić, kiedy każdy z wnioskodawców dowiedział się o decyzji z dnia [...] czerwca 1997 r. i czy swój wniosek złożył w terminie miesiąca od powzięcia tej wiedzy. Organ I instancji wprawdzie podjął takie starania, wzywając obu wnioskodawców do wykazania, iż swoje wnioski złożyli w terminie (pismo z dnia 21 maja 2002 r.), niemniej w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lipca 2002 r., ustosunkował się do tej kwestii tylko w odniesieniu do B. L.. W niedopuszczalny sposób odmowę wznowienia postępowania na żądanie zarówno jednego, jak i drugiego wnioskodawcy uzasadniono wyłącznie niezachowaniem ustawowego terminu przez B.L. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) w związku z art.97 ust.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271), orzekł jak w sentencji.