IV SA 2606/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie NSA Czesława Socha, As. WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Protokolant Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi [...] Sp.z o.o. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] w przedmiocie odnowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Decyzją z dnia [...] listopada 2001 r. nr [...] na podstawie art. 104 kpa i art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane Wójt Gminy [...] odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji Centrum Handlowego [...] na terenie działek nr ew. [...],[...],[...],[...] położonych we wsi [...] przy [...]. W uzasadnieniu podał, że w dniu 8 października 1998 r. "[...]" Sp. z o.o. wystąpiła z wnioskiem o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę inwestycji. Wójt Gminy [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 1999 r. nałożył na inwestora obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości w przedłożonej dokumentacji w terminie 2 miesięcy od otrzymania postanowienia. W postanowieniu tym wskazano na następujące braki: 1) brak decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej, 2) brak uzgodnienia z Zarządem Gminy [...] obsługi komunikacyjnej poprzez drogę gminną, 3) brak uzgodnienia projektu z Wojewódzkim Konserwatorem Przyrody, 4) brak uzgodnienia projektu w zakresie ochrony środowiska, 5) brak rozstrzygnięć w sprawie rozwiązań włączeń do ul. [...] i [...] oraz organizacji komunikacji w samej [...], 6) brak właściwie zaprojektowanej koncepcji odprowadzenia wód opadowych i ścieków bytowych do środowiska, 7) brak jednoznacznego stanowiska WP – w sprawie ochronnej od Jednostki Wojskowej – [...]. Pomimo upływu terminu inwestor nie uzupełnił wszystkich wymaganych dokumentów. Po rozpatrzeniu odwołania [...] Spółki z o.o. decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2002 r. Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2001 r. odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę Centrum Handlowego [...] na terenie działek nr ew. [...],[...],[...],[...] położonych przy [...] we wsi [...] Gm. [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że przedłożony projekt budowlany nie został uzupełniony zgodnie z obowiązkiem nałożonym w postanowieniu nr [...] tj.: decyzją o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej dla działek nr ew. [...] i [...] objętych projektem budowlanym, - uzgodnieniem z Zarządem Gminy [...] w zakresie obsługi komunikacyjnej, uzgodnieniem z Wojewódzkim Konserwatorem Przyrody w zakresie ochrony środowiska, ponadto w projekcie budowlanym nie został przedstawiony program gospodarki odpadami, wodno-ściekowej, nie ma projektu stacji uzdatniania wody, studni, oczyszczalni ścieków, stacji tranzystorowej elektroenergetycznej, projektu linii zasilającej stację oraz przebudowy linii energetycznych napowietrznych znajdujących się na terenie inwestycji, brak pozwoleń wodnoprawnych, uzgodnienia projektu zagospodarowania terenu oraz projektowanych sieci wychodzących poza teren inwestycji z Zespołem Uzgodnienia Dokumentacji Projektowej Sieci Uzbrojenia Terenu. Skargą do Naczelnego Sądu Administracyjnego [...] Sp. z o.o. wniosła o uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002 r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] listopada 2001 r. odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę centrum handlowego [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W obszernym uzasadnieniu skargi podniesiono, że na postanowienie nakładające obowiązek usunięcia nieprawidłowości z dnia [...] maja 1999 r. w lipcu 1999 r. została złożona odpowiedź, uzupełniono brakujące dokumenty według stanu faktycznego i prawnego, jaki istniał w 1999 roku. Natomiast brak uzgodnień komunikacyjnych z Zarządem Gminy [...] wynika stąd, że od 4 lat wniosek inwestora o ustalenie warunków dla układu komunikacyjnego w rejonie projektowanego centrum handlowego do dnia dzisiejszego nie został rozpoznany. Zarzut braku decyzji o wyłączeniu z produkcji rolnej działek [...] i [...] zdaniem skarżącego nie sprawdził się, gdyż obie działki są nieruchomościami zabudowanymi – na jednej działce znajduje się studnia, a na drugiej sklep i droga dojazdowa. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoją argumentację zawartą w skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Jeżeli inwestor spełniłby wszystkie wymogi określone art. 34 ust. 4 i art. 35 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z 7 lipca 1994 r., właściwy organ nie mógłby odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy, stwierdzić należy, że organy budowlane orzekające w sprawie prawidłowo uznały, iż inwestor nie spełnił wymogów zawartych w w/w przepisach. Zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza: - zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, zagospodarowania terenu, przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, - kompletność projektu budowlanego, posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń, sprawdzeń, - wykonanie projektu przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Ust. 3 art. 35 stanowi, że w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Postanowieniem z dnia [...] maja 1999 r. nr [...] Wójt Gminy [...] nałożył obowiązek usunięcia licznych nieprawidłowości zawartych w projekcie Centrum Handlowego [...] na działkach nr [...],[...] , [...] i [...] we wsi [...] przy [...]. Przeprowadzone w sprawie postępowanie wykazało, że inwestor nie uzupełnił wymaganych dokumentów, co w zasadzie częściowo sam przyznaje w skardze. I tak – nie przedstawił decyzji o wyłączeniu z produkcji rolnej działek nr [...] i [...], a jedynie decyzję taką co do działki nr [...] i [...]. Podnoszony w skardze zarzut, że na jednej z działek znajduje się studnia, a na drugiej droga i sklep nie oznacza, że działki te zostały wyłączone z produkcji rolnej, albowiem są one nieruchomościami rolnymi w rozumieniu kodeksu cywilnego położonymi na obszarze przeznaczonym w planach zagospodarowania przestrzennego na cele gospodarki rolnej. Skarżący sam przyznaje, ze nie posiada ani uzgodnienia z Zarządem Gminy [...] w zakresie obsługi komunikacyjnej, ani uzgodnień projektu w zakresie ochrony środowiska. Winą za to obarcza bezczynność odpowiednich organów administracji, które przez kilka lat nie rozpoznały złożonych wniosków. Okoliczność ta nie może być uznana przez Sąd, albowiem na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie zgodnie z kodeksem postępowania administracyjnego do organu wyższego stopnia. Słusznie podniósł organ II instancji, iż w projekcie budowlanym nie został przedstawiony program gospodarki odpadami, wodno-ściekowej, nie ma projektu stacji uzdatniania wody, studni, oczyszczalni ścieków, stacji tranzystorowej elektroenergetycznej, projektu linii zasilającej stację oraz przebudowy linii energetycznych napowietrznych znajdujących się na terenie inwestycji oraz brak pozwoleń wodnoprawnych. Z tych względów zarzuty strony skarżącej nie mogły w niniejszej sprawie odnieść zamierzonego skutku. Biorąc powyższe pod uwagę wobec niezasadności skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzeczono, jak w wyroku.