IV SA 2638/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kuba, Sędziowie WSA Magdalena Bosakirska (spr.), Asesor WSA Piotr Borowiecki, Protokolant Arkadiusz Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2004 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia [...] marca 2001 r. Nr [...] w przedmiocie certyfikatu na znak bezpieczeństwa 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia [...] lutego 2001r. 2. zasądza od Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej na rzecz P. G., płatną do rąk matki T. G., kwotę 10 zł /dziesięć/ tytułem zwrotu wpisu sądowego. 6 IV SA 2638/02 U z a s a d n i e n i e W przedsiębiorstwie J. G. w dniach od [...] marca 2000r. do [...] kwietnia 2000r. przeprowadzona została kontrola przez Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w K.. W toku tej kontroli kontrolerzy stwierdzili w produkcji i ofercie handlowej następujące linki holownicze: Taśmowe: 1500 kg z szeklą 2500 kg z hakiem 3000 kg z hakiem, 4500 kg z hakiem, 1750 kg z szeklą, 2000 kg z hakiem, Plecione-skręcane : 3000 kg z szeklą, 1500 kg z hakiem Kontrolerom okazano certyfikat nr [...] uprawniający do oznaczania znakiem bezpieczeństwa linek holowniczych o dopuszczalnym obciążeniu 1500kg, 300kg i 4500kg. Kontrolerzy uzyskali informację z P. I. M. P. w W., że posiadany przez P. P.-H. "[...]" J. G. certyfikat nr [...] uprawnia do oznaczania znakiem bezpieczeństwa linek holowniczych: 1/ taśmowych z szeklą o dopuszczalnym obciążeniu 1500kg, 2/ taśmowych z hakiem o dopuszczalnym obciążeniu 3000kg, 3/ taśmowych z szeklą o dopuszczalnym obciążeniu 4500kg. W toku postępowania P. aneksem nr [...] do certyfikatu nr [...]rozszerzył uprawnienia do oznaczania znakiem bezpieczeństwa na linki holownicze do holowania pojazdów o masie całkowitej do 2.500kg. Prawo to J. G. uzyskał na okres od 19 kwietnia 2000r. do 2 lipca 2002r. Dnia 26 kwietnia 2000r. J. G. rozpoczął też w P. procedurę uzyskania certyfikatu na linki holownicze taśmowe 2000 kg, 1750 kg, 3000 kg, 4000kg oraz sznurkowe 1500 kg, 2500 kg, 3000 kg. Wynik tych procedur nie jest znany. J. G. przedstawił też na dowód wycofania z obrotu linek sznurkowych 3000kg fakturę korygującą nr [...] z 8 maja 2000r. obejmującą zwrot towaru – linki holowniczej sznurkowej o wartości 300zł. Zawiadomieniem z dnia 20 czerwca 2000r. Wojewódzki Inspektor Inspekcji handlowej w K. powołując się na art.26 ust. 1 i 27 ust. 1 ustawy z dnia 3 kwietnia 1993r. o badaniach i certyfikacji /Dz. U. Nr 55 z 1993r. poz. 250 z późn. zmianami/ zawiadomił J. G. o obowiązku wpłaty do budżetu kwoty 271.704,11 zł jako sankcji ekonomicznej stanowiącej 100% sumy uzyskanej ze sprzedaży 3 rodzajów linek holowniczych taśmowych i 4 rodzajów linek holowniczych skręcanych bez posiadania ważnego certyfikatu. W uzasadnieniu podano, że J. G. nie przedłożył certyfikatów ani wniosku o przeprowadzenie badań co do linek taśmowych 1750 kg, 2500kg, 4000kg oraz skręcanych 1500kg, 3000kg, 2500kg i 4000kg. Zawiadomienie zawierało też pouczenie o możliwości zaskarżenia go do NSA. Postanowieniem z dnia 26 lipca 2000r. sygn.akt I SA/Kr 1377/00 NSA Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie odrzucił skargę J. G. z powodu niewyczerpania drogi odwoławczej od zawiadomienia Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, które ma charakter decyzji administracyjnej zaskarżalnej w toku instancji . Główny Inspektor Inspekcji Handlowej powołując się na art.2 ust.4 ustawy z dnia 25 lutego 1958r. o Inspekcji Handlowej /Dz.U. nr 105 z 1999r. poz. 1205/ oraz art. 26 ust 1 i 27 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy o badaniach i certyfikacji oraz art. 58 § 1 KPA i 138 § 2 p.2 KPA decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2000r. przywrócił skarżącemu termin do złożenia odwołania, uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy [...] Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej, z powołaniem się na art. 26 ust.1 ustawy o badaniach i certyfikacji, zawiadomieniem nr [...], z dnia [...] lutego 2001r. zawiadomił J. G. o obowiązku wpłaty do budżetu kwoty 271.704,11zł stanowiącej 100% sumy uzyskanej ze sprzedaży 23.809 sztuk linek holowniczych taśmowych /3 rodzaje/ i skręcanych /4 rodzaje/ bez posiadania ważnego certyfikatu. W uzasadnieniu podał, iż kontrola ujawniła sprzedaż bez certyfikatów linek holowniczych: 1. do 1750 kg - 5516 szt. o wartości 51.312,87zł 2. do 2500 kg – 3885 szt. o wartości 61.529,98 zł, 3. do 4000 kg – 592 szt. o wartości 18.764,82 zł 4. do 1500 kg - 8890 szt. o wartości 75.767,97 zł 5. do 2500 kg - 687szt. o wartości 9.852,11 zł 6. do 3000 kg - 3382szt. o wartości 52.034,47 zł, 7. do 4000 kg - 73 szt. o wartości 1.843,48 zł 8. oraz linki skręcane o nieokreślonym tonażu w ilości 65 szt. o wartości 598,41 zł. Wskazano też, że kwota sankcji ekonomicznej jest pomniejszona o 366,00zł w związku z fakturą zwrotną na 20 linek skręcanych. Od wskazanego zawiadomienia odwołał się J. G. zarzucając naruszenie przepisów KPA i nie zbadanie całego materiału dowodowego. Podnosił, iż wpłaca w częściach sankcję ekonomiczną po 1666,66 zł miesięcznie oraz, że Urząd Skarbowy wstrzymał zwrot na jego rzecz nadpłaty podatku na poczet wymierzonej sankcji, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w decyzji o wymiarze sankcji. Podnosił też, że sankcja ekonomiczna może być wymierzona za czas krótszy niż 3 lata i prosił, aby z uwagi na jego trudną sytuację finansową skrócić okres stosowania sankcji. Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2001r. Główny Inspektor Inspekcji Handlowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wyjaśnił, że przepisy ustawy o badaniach i certyfikacji nie przewidują możliwości skrócenia okresu stosowania sankcji ekonomicznej, określają tylko, iż nie może on być dłuższy niż 3 lata. W sprawie niniejszej sankcja obejmuje okres sprzedaży od 1 kwietnia 1999r. do 28 marca 2000r., a więc mieści się w granicach przewidzianych przepisami prawa. W uzasadnieniu powołał się na przepis § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 lipca 2000r. w sprawie sankcji ekonomicznych za wprowadzenie do obrotu wyrobów podlegających oznaczeniu znakiem bezpieczeństwa, a nie oznaczonych tym znakiem lub nie spełniających innych wymagań, a także za wykonanie usług nie spełniających odpowiednich wymagań /Dz.U. nr 55 z 2000r. poz. 661/ Na decyzję tę wniósł skargę do NSA J. G.. Podnosił nie zbadanie całokształtu materiału dowodowego i nieuwzględnienie, iż dokonał już spłaty na poczet sankcji ekonomicznej kwoty 14.467,26 zł co nie zostało uwzględnione w decyzji. Prosił też o skrócenie okresu stosowania sankcji z uwagi na trudną sytuację ekonomiczną . Wnosił o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Główny Inspektor Inspekcji Handlowej wnosił o oddalenie skargi. Podnosił, że certyfikat nie obejmował linek skręcanych, przepisy o stosowaniu sankcji ekonomicznych nie przewidują możliwości skrócenia okresu stosowania sankcji, a dokonane już wpłaty powinny być zaliczone na poczet kwoty należnej. Postanowieniem z dnia 18 września 2001r. sygn. akt IV SA 1447/01 NSA wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 21 XII 2001r. zmarł J. G. i postanowieniem z dnia 28 marca 2002r. NSA zawiesił postępowanie w sprawie do czasu ustalenia jego następców prawnych. Postanowieniem z dnia 20 marca 2002r. sygn.akt I Ns 114/02 Sąd Rejonowy w O. stwierdził, że spadek po J. G. nabył jego syn P. J. G. z dobrodziejstwem inwentarza w całości. Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2002r. NSA podjął zawieszone postępowanie. Z mocy art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. 153 p.1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /dalej zwane p.p.s.a. , Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1270/. Zgodnie z art. 13 ust. 2 tej ustawy sądem właściwym do rozpoznania sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Wobec tego, że sprawa dotyczy skargi na działanie Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej, którego siedziba znajduje się w Warszawie, sprawa rozpatrywana jest przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, a postępowanie toczy się na podstawie p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona. Z materiału dowodowego wynika, że skarżący posiadał m.in. certyfikat na liny holownicze 1/ taśmowe z szeklą o dopuszczalnym obciążeniu 1500kg i 2/ taśmowe z hakiem o dopuszczalnym obciążeniu 3000kg. Z decyzji organu I instancji wynika, że sankcją ekonomiczną objęto m.in. liny taśmowe i skręcane: do 1500 kg - 8890 szt. o wartości 75.767,97zł oraz do 3000 kg - 3382 szt. o wartości 52.034,47 zł. Ogólne określenie w decyzji, że zakwestionowano liny taśmowe i skręcane jest niewystarczające, gdyż liny objęte sankcją muszą być określone tak precyzyjnie, aby nie było wątpliwości, że chodzi o rodzaj lin nie objętych certyfikatem. Z decyzji ani jej uzasadnienia nie wynika o jaki rodzaj lin o wytrzymałości do 1500 kg i do 3000kg chodzi, a w szczególności, czy nie są to liny objęte certyfikatem. Przy tego rodzaju wątpliwości należy uznać, że decyzja nie spełnia wymogów z art. 107 § 1 i § 3 KPA, a uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Decyzja określająca wysokość sankcji ekonomicznej powinna precyzyjnie określać ilość i wartość sprzedanych towarów dotkniętych uchybieniem i wysokość sankcji ekonomicznej, a uzasadnienie decyzji powinno wskazywać sposób obliczenia wartości sprzedaży i wysokości sankcji ekonomicznej. Decyzja organu I instancji, z nieznanych powodów nazywana "zawiadomieniem" takiego precyzyjnego uzasadnienia nie zawiera i może budzić wątpliwość czy wymienione w niej towary są dotknięte uchybieniem. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 § 1 p.1 lit.c p.p.s.a. należało uchylić decyzję I instancji i utrzymującą ją w mocy II instancji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ powinien rozważyć w szczególności czy, w ogóle sankcja ekonomiczna, co do której nie wydano prawomocnej decyzji za życia zobowiązanego, wchodzi w skład spadku po zmarłym przedsiębiorcy i czy obowiązek jej zapłacenia przechodzi na spadkobierców.