IV SA 2663/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA A. Plucińska - Filipowicz Sędziowie NSA O. Wierzbicka WSA M. Małaszewska - Litwiniec (spr.) Protokolant A. Wójcik po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2004r. sprawy ze skargi B., J. i C. J. oraz H. S. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] maja 2002 r. Nr [...] z dnia [...] maja 2002 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżone decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. oraz utrzymaną nimi w mocy decyzję organu I instancji; II. zaskarżone decyzje nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. na rzecz skarżących: B. J., J. J., C. J. i H. S. po 10 (dziesięć) zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonymi decyzjami z dn. [...] maja 2002 r. nr [...] (po rozpatrzeniu odwołania p. H. S.) i nr [...] (po rozpatrzeniu odwołań p. B., J. i C. J.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta Mławy z dn. [...] marca 2002 r. nr [...] oznaczenie [...], ustalającą na wniosek p. R. P. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na realizacji bazy wystawienniczo-handlowej z funkcją mieszkalną, złożonej z budynku mieszkalno-biurowego o wys. dwóch kondygnacji, budynku handlowo-magazynowego parterowego oraz wagi towarowej zblokowanej z budynkiem mieszkalno-biurowym na działkach o nr ewid. [...], [...],[...] i [...] położonych w Mławie przy ul. [...]. W uzasadnieniu zaskarżonych decyzji podano, iż zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym na danym terenie zamierzona inwestycja ma być realizowana na terenie przeznaczonym pod zabudowę o niskiej intensywności z usługami handlu i rzemiosła nieuciążliwego, z adaptacją istniejących oraz dopuszczeniem nowych realizacji usług handlu, gastronomii, rzemiosła itp. na terenach mieszkaniowych i innych, jeżeli ich uciążliwość nie koliduje z otoczeniem i wymogami ochrony środowiska. Ponadto z owego planu wynika konieczność zachowania strefy ochronnej wokół cmentarza o szer. 50 m. W ocenie orzekającego w sprawie organu wniosek inwestora spełnia wymagane warunki, a wskazane w nim zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z owym planem. Kolegium w decyzji nr [...] uznało, że zarzuty p. H. S. odnośnie planowanej inwestycji, co do jej uciążliwości i szkodliwości dla zdrowia nie znajdują potwierdzenia w świetle zebranego materiału dowodowego, bowiem organ I instancji przed wydaniem decyzji zasięgnął opinii organów kompetentnych w zakresie ochrony środowiska - Powiatowego Inspektora Sanitarnego i Starosty Powiatowego, którzy stwierdzili, że projektowana inwestycja nie należy do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska i odstąpili od konieczności sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. Zarzut owego braku oceny oddziaływania na środowisko był jedną z przyczyn uchylenia poprzednio wydanej decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla bardzo zbliżonej inwestycji tego samego inwestora. Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez p. J. Kolegium w decyzji nr [...] stwierdziło, że mając na względzie, iż tryb odwoławczy ma pierwszeństwo przed trybem nadzwyczajnym, jakim jest żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta Mławy z dn. [...] marca 2002 r. nr [...] oznaczenie [...], ustalającej przedmiotowe warunki zabudowy, rozpatrzyło odwołanie. W skargach wniesionych do Naczelnego Sądu Administracyjnego wszyscy skarżący ponownie zarzucają, iż planowana inwestycja będzie stanowiła zagrożenie dla zdrowia ich i innych okolicznych mieszkańców, ze względu na duży hałas i zapylenie spowodowane załadunkiem i rozładunkiem węgla, wapna, cementu i innych materiałów. Kwestionują właściwość wznoszenia w centrum miasta, wśród zabudowy mieszkaniowej hurtowni materiałów budowlanych, węgla oraz skupu złomu i sugerują, że inwestycja taka powinna być zlokalizowana na obrzeżach miasta lub w dzielnicy przemysłowej. Jednocześnie podnoszą, że inwestor samowolnie podwyższył swój teren o ok. 1 ą co powoduje podniesienie wód gruntowych na sąsiednich działkach oraz zalewanie ich wodami gruntowymi i opadowymi. Stosowną decyzją nakazano mu przywrócenie poziomu działek do stanu początkowego, do czasu wniesienia skargi decyzja ta nie została wykonana. Dodatkowo skarżący p. J. ponownie podnoszą zarzut nieważności decyzji wydanych w tym postępowaniu ze względu na rozstrzygnięcie już tej kwestii prawomocną decyzją nr [...] Burmistrza Miasta Mławy z dn. [...].09.2001 r., odmawiającą p. R. P. ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla bardzo zbliżonej inwestycji na tym obszarze, jako sprzecznej z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Uważają, że prowadzi to do niedopuszczalnej, ich zdaniem, praktyki wielokrotnego składania wniosków o ustalenie warunków dla tej samej inwestycji, na tym samym obszarze i pod rządami tego samego planu. W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosi o ich oddalenie i odnosząc się do zarzutu nieważności zaskarżonej decyzji ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji wskazuje, że zmiana zamierzenia wnioskodawcy co do zabudowy i zagospodarowania terenu oznacza w konsekwencji zaistnienie nowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : Decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla określonej inwestycji przesądza o tym, czy projektowane zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z ustaleniami planu i przepisami prawa oraz określa warunki, jakie należy spełnić w dalszym etapie procesu inwestycyjnego. Organ wydając decyzję ustalającą owe warunki nie bada ani celowości zamierzenia inwestycyjnego, ani też możliwości technicznych jego realizacji. Na etapie ustalania owych warunków zabudowy nie lokalizuje się również obiektu, który ma być wybudowany, nawet wówczas gdy wnioskodawca określi takie miejsce. Decyzja ta wskazuje jedynie obszar, dla którego ustalone zostały warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, a więc może zostać na nim zlokalizowana dana inwestycja. Z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego- Plan szczegółowy "Śródmieścia" Mławy przyjęty przez Radę Miejską w Mławie uchwałą z dn. 29.04.1994 r. nr XLVII/383/94 (ogłoszoną w Dz. Urz. Woj. Ciechanowskiego nr 13, poz. 74), wynika, że na obszarze tym (oznaczonym na planie symbolem [...]) funkcją wiodącą jest zabudowa jednorodzinna z usługami handlu i rzemiosła nieuciążliwego, a uzupełniającą adaptacja istniejących oraz dopuszczenie nowych realizacji usług handlu, gastronomii, rzemiosła itp. na terenach mieszkaniowych i innych, jeżeli ich uciążliwość nie koliduje z otoczeniem i wymogami ochrony środowiska. Ponadto z owego planu wynika konieczność zachowania strefy ochronnej wokół cmentarza o szer. 50 m. Gdyby przyjąć, jak sugerują skarżący, iż zamierzona inwestycja ma polegać na utworzeniu hurtowni materiałów budowlanych, węgla oraz skupu złomu, należałoby uznać, że jest ona sprzeczna z owym planem zagospodarowania przestrzennego, nie można by było bowiem przyjąć, iż są to usługi handlu nieuciążliwego. Z projektu zagospodarowania terenu przedłożonego przez inwestora wynika, że funkcje te będzie pełniła baza handlowo-magazynowa, którą posiada w dzielnicy przemysłowej miasta, oddalonej od centrum. Na wskazanym obszarze zamierza natomiast uczynić niejako jej uzupełnienie o formę wystawienniczą z handlem w ograniczonym zakresie. Odbiór większości materiałów ma się odbywać z bazy- hurtowni usytuowanej na obrzeżu miasta. Inwestor wskazuje, iż w projektowanym budynku magazynowym będą składowane materiały budowlane, jak stolarka drzwiowa i okienna, materiały izolacyjne, materiały posadzkowe i inne materiały wykończeniowe. Zważywszy jednak, że całe to przedsięwzięcie będzie stanowiło niejako całość i planowana inwestycja zakłada budowę wagi samochodowej oraz sporego placu manewrowego o powierzchni utwardzonej, wydaje się, iż w istocie jego przeznaczenie może niewiele się różnić od istniejącej już hurtowni materiałów budowlanych usytuowanej na obrzeżach miasta. Wątpliwości te wydają się uzasadnione zwłaszcza wobec faktu, że ani organ I, ani II instancji nie badał, czy działalność gospodarcza, którą inwestor zamierza podjąć na wskazanym obszarze i której ma służyć zamierzona zabudowa, może być zaklasyfikowana jako handel nieuciążliwy, zwłaszcza iż generuje duży ruch samochodów dostawczych. Dodatkowo należy zauważyć, że inaczej sformułowano przedmiot inwestycji w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu z dn. [...].03.2002 r. wskazując, iż polega ona na realizacji zespołu handlowo-mieszkalnego z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi, a inaczej był on zakreślony przez zainteresowanego we wniosku o ustalenie tych warunków. Tam zamierzenie miało polegać na realizacji bazy wystawienniczo-handlowej z funkcją mieszkalną, złożonej z budynku mieszkalno-biurowego o wys. dwóch kondygnacji, budynku handlowo-magazynowego parterowego oraz wagi towarowej zblokowanej z budynkiem mieszkalno-biurowym, Mając na względzie te rozbieżności Sąd doszedł do przekonania, że nie można dokładnie przesądzić, jakiej inwestycji dotyczy przedstawione zamierzenie, organy orzekające obu instancji nie wyjaśniły dostatecznie tej kwestii. Przy tak nieprecyzyjnym określeniu przedmiotu inwestycji Sąd Administracyjny nie może ocenić jej zgodności z prawem i z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto organ II instancji dwoma decyzjami z tej samej daty rozpatrzył wniesione odwołania, podczas gdy w sprawie tej powinien wydać jedną decyzję, ponieważ rozpatrywał jedną sprawę administracyjną. Mając na uwadze te działania Kolegium Samorządowego Sąd powziął wątpliwości, czy prawidłowo określono przedmiot sprawy, bowiem w zaistniałej sytuacji trudno przyjąć, że organ II instancji rozpatrzył sprawę w jej całokształcie, jak to nakazuje art. 15 Kpa. , Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżone decyzje oraz utrzymana w mocy decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem prawem i wobec tego skargi zasługiwały na uwzględnienie. Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 145 ust.l lit.a i c ustawy z dn. 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 12700) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dn. 30.08.2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) - orzekł jak w sentencji.