IV SA 2905/03

WyrokWSA w Warszawie2004-05-13

Skład orzekający: Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Joanna Kabat-Rembelska, Jakub Linkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji, działając na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z 1995 r., może wydać decyzję inną niż uwzględniająca skargę w całości, zgodnie z żądaniem skarżącego?
Ratio decidendi
Organ administracji, rozpatrując skargę na swoją decyzję w trybie autokontroli na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z 1995 r., jest związany treścią żądania skarżącego. Instytucja ta pozwala jedynie na uwzględnienie skargi w całości, zgodnie z wolą strony skarżącej, a nie na wydanie decyzji o szerszym zakresie lub innej treści.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła pozwolenia wodnoprawnego na pobór piasku z rzeki. Po wydaniu decyzji przez Starostę, Wojewoda uchylił ją i odmówił udzielenia pozwolenia. Minister Środowiska stwierdził nieważność decyzji Wojewody, uznając naruszenie dwuinstancyjności. Następnie Minister umorzył postępowanie z wniosku Ogólnopolskiego T. o ponowne rozpatrzenie sprawy, twierdząc, że T. nie ma legitymacji. Po skardze T., Minister uchylił decyzję umarzającą i utrzymał w mocy decyzję o stwierdzeniu nieważności decyzji Wojewody. Ogólnopolskie T. zaskarżyło tę decyzję Ministra, domagając się uchylenia części utrzymującej w mocy wcześniejszą decyzję Ministra.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2003r. w części utrzymującej w mocy decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2002r. oraz zasądził od Ministra Środowiska na rzecz Ogólnopolskiego T. zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Asesor WSA Jakub Linkowski (spr.) Protokolant Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2004r. sprawy ze skargi Ogólnopolskiego T. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] maja2003r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego I. uchyla zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2002r. nr [...] II. zaskarżona decyzja opisana w punkcie 1 nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku III. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz Ogólnopolskiego T. z siedzibą w G. kwotę 100 zł. (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Starosta Powiatu W. decyzją z dnia [...] grudnia 200lr. nr [...] udzielił Spółce z o.o. S. z siedzibą w W. pozwolenia wodnoprawnego na pobór piasku z rzeki [...] na [...] kilometrze jej biegu oraz zezwolił na składowanie piasku w międzywalu na lewym brzegu rzeki [...] na składowisku o powierzchni 4,5 ha na terenie Gminy W.. Od decyzji tej odwołało się Ogólnopolskie T. z siedzibą w G.. Po rozpatrzeniu tego odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2002r. nr [...]. uchylił zaskarżoną decyzję i odmówił Spółce z o.o. S. pozwolenia wodnoprawnego na pobór piasku z rzeki [...] na [...] kilometrze jej biegu. Wnioskiem z dnia 17 maja 2002r. S. Sp. z o.o. zwróciła się do Ministra Środowiska z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002r. nr [...]., wskazując, że decyzja ta została wydana w punkcie 2 z naruszeniem kompetencji. Po rozpoznaniu tego wniosku Minister Środowiska decyzją z dnia [...] lipca 2002r. nr [...] stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002r. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ naczelny wskazał, że w uzasadnieniu rozpatrywanej decyzji Wojewody [...] słusznie stwierdzono, że organem właściwym do wydania przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego był Wojewoda i w związku z tym zasadnie uchylono decyzję wydaną w tym zakresie przez Starostę Powiatu W. w dniu [...] grudnia 200lr. Jednakże, jak podano, rażącym naruszeniem prawa jest to, iż Wojewoda -prowadząc postępowanie w trybie odwoławczym- w punkcie II swojej decyzji rozstrzygnął sprawę jako organ I instancji i orzekając odmówił udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na pobór piasku z koryta rzeki [...], pozbawiając ubiegającego się o to uprawnienie możliwości wniesienia odwołania do organu II instancji. Tym samym - zdaniem organu naczelnego- w rażący sposób naruszono art. 15 k.p.a. gwarantujący dwuinstancyjność postępowania administracyjnego. W odniesieniu do powyższej decyzji Ministra Środowiska z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy wystąpiło Ogólnopolskie T. z siedzibą w G. wskazując, że stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002r. nr [...]. jest niezgodne z prawem. Po zapoznaniu się z tym wnioskiem Minister Środowiska decyzją z dnia [...] grudnia 2002r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. w zw. z art. 31 § 1 k.p.a. - umorzył postępowanie z wniosku Ogólnopolskiego T. o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002r. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ naczelny podał, że Ogólnopolskie T. . nie ma w przedmiotowej sprawie legitymacji procesowej do wniesienia środka odwoławczego. Na powyższą decyzją Ogólnopolskie T. wniosło skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie tej decyzji w całości. W skardze podniesiono, że zgodnie z postanowieniem Starosty Powiatu W. z dnia [...] października 2001r. Ogólnopolskie T. zostało dopuszczone do udziału na prawach strony w postępowaniu dotyczącym m.in. udzielenia pozwolenia wodnoprawnego Spółce z o.o. S. z siedzibą w W. na pobór piasku (kruszywa) z rzeki [...] na [...] kilometrze jej biegu. W związku z tym T., które uczestniczyło na prawach strony w tym postępowaniu, które to postępowanie zostało zakończone ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002r. nr [...]. uczestniczy również na prawach strony w postępowaniu nadzorczym, którego przedmiotem jest ta właśnie decyzja. Po zapoznaniu się ze skargą Ogólnopolskiego T. na swoją decyzję z dnia [...] grudnia 2002r. Minister Środowiska decyzją z dnia [...] maja 2003r. nr [...] działając na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.), uchylił swoją decyzję z dnia [...] grudnia 2002r. oraz utrzymał w mocy swoją decyzję [...] lipca 2002r. nr [...] którą stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002r. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że wobec treści postanowienia Starosty Powiatu W. z dnia [...] października 200lr., którym Ogólnopolskie T. zostało dopuszczone do udziału na prawach strony w postępowaniu dotyczącym m.in. udzielenia pozwolenia wodnoprawnego Spółce z o.o. S. na pobór piasku (kruszywa) z rzeki [...], należało uznać, że T. mogło brać udział na prawach strony w postępowaniu nadzorczym prowadzonym przez organ naczelny. W tej sytuacji Minister Srodowiska uchylając decyzję dnia [...] grudnia 2002r. umarzającą postępowanie z wniosku Ogólnopolskiego T., rozpoznał także wniosek T. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] lipca 2002r. nr [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002r. nr [...]. Nie znajdując jednak podstaw do uwzględnienia podniesionych w tym wniosku zarzutów i odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002r. nr [...] - organ naczelny utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] lipca 2002r. nr [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002r. nr [...]. Na powyższą decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2003r. Ogólnopolskie T. wniosło skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie tej w jej drugiej części, tj. w zakresie dotyczącym utrzymania w mocy decyzji własnej z dnia [...] lipca 2002r.. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.) oraz art. 10 § 1 k.p.a. W skardze podniesiono, że nie było wolą strony skarżącej, co wynikało zarówno z treści skargi [...] na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2002r., jak też wszystkich innych pism T. wnoszonych w toku postępowania, aby decyzja Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2002r. nr [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002r. nr [...]. została utrzymana w mocy, a zatem II część zaskarżonej decyzji o utrzymaniu w mocy decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2002r. została wydana z naruszeniem art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym Ponadto w skardze podniesiono, że II część rozstrzygnięcia dot. utrzymania w mocy decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2002r. ma charakter postępowania przeprowadzonego w trybie art. 127 § 3 k.p.a., w którym to postępowaniu [...] nie mogło wziąć udziału z winy organu naczelnego, ponieważ [...]. nie otrzymało żadnej informacji, że wraz z uwzględnieniem skargi na decyzję o umorzeniu postępowania z wniosku [...] rozstrzygnięta zostanie również merytorycznie kwestia dotycząca utrzymania w mocy decyzji z dnia [...] lipca 2002r. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje, Skarga jest zasadna. Organ administracji, podejmując rozstrzygnięcie w trybie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.), jest związany treścią żądania skarżącego, ponieważ powyższy przepis daje organowi jedynie możliwość uwzględnienia skargi w całości. Pod pojęciem "uwzględnienie skargi w całości" (art. 38 ust. 2 ustawy o NSA) należy rozumieć treść żądania skarżącego. Wyjątkowość instytucji autokontroli decyzji, dokonywanej przez organ administracji, nie pozwala na inne, zwłaszcza szersze, rozumienie pojęcia "uwzględnienia skargi w całości" niż to jednoznacznie wynika z treści skargi. Art. 38 ust. 2 ustawy z 1995 r. o NSA nie uprawniał organu, którego działanie zaskarżono, do wydania decyzji innej, jak tylko uwzględniającej skargę w całości. Po wniesieniu skargi organ odwoławczy może uwzględnić skargę jedynie zgodnie z treścią powołanego przepisu. Z treści skargi Ogólnopolskiego T. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2002r. absolutnie nie wynika, aby wolą strony skarżącej było, aby decyzja Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2002r. nr [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2002r. nr [...]. została utrzymana w mocy. W skardze tej Ogólnopolskie T. domagało się jedynie uchylenia w całości decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2002r., którą umorzono postępowanie z wniosku Ogólnopolskiego T. o ponowne rozpatrzenie sprawy i w takim jedynie zakresie organ naczelny mógł dokonać autokontroli na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Z powyższego zatem wynika, że zaskarżona decyzja Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2003r. w części utrzymującej w mocy decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2002r. nr [...] została wydana z naruszeniem art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło