IV SA 2906/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Teresa Kobylecka Sędzia WSA - Małgorzata Małaszewska - Litwiniec Asesor WSA - Jakub Linkowski (spr.) Protokolant Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2004r. sprawy ze skargi M.C. i H.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] czerwca 2002r. Nr [....] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - uchyla zaskarżoną decyzję IV SA 2906/02 i 2907/02 UZASADNIENIE Po rozpatrzeniu wniosku M.C. i H.L. decyzją Burmistrza Miasta S. z dnia [...] marca 2002r. nr [...] ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalno— usługowego wraz z przyłączami na terenie położonym w S. w rejonie ulic [...], [...] i [...] na działkach nr nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Decyzję wydano w oparciu o art. 39, art. 40 ust. 1 i 3, art. 42 i art. 46 ust. 2 i 3 ustawy z dn. 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym / t.jedn. Dz.U. z 1999r. nr 15, poz. 139 ze zm./, oraz w oparciu o ustalenia Uchwały Rady Miejskiej w S. nr [...] z dnia [....] kwietnia 2000r. w sprawie zmiany ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. dotyczącej terenu położonego w rejonie ulic. [...], [...] i [...]. Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] czerwca 2002r. po rozpatrzeniu odwołania " Stowarzyszenia [...] w S. oraz mieszkańców sąsiadujących z terenem planowanego zamierzenia inwestycyjnego" w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylono w całości decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...] marca 2002r. i odmówiono ustalenia wnioskowanych warunków zabudowy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że planowane zamierzenie inwestycyjne jest sprzeczne z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] czerwca 2002r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosły M. C. i H.L., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. W skardze podniesiono, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 40 ust. 1 i 3 i art. 41 ust. 2 ustawy z dn. 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym na skutek przyjęcia przez organ odwoławczy, że planowana inwestycja jest niezgodna z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego. Wskazano ponadto na naruszenie przepisów postępowania administracyjnego. Skarżące podniosJyu-Jż Stowarzyszenie [...] w S. oraz osoby wymienione w odwołaniu, na skutek, którego wydano zaskarżoną decyzję nie mogły być zgodnie z art. 28 k.p.a. uznane za strony postępowania ponieważ postępowanie nie dotyczyło ich interesów prawnych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło ojej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W sprawie niniejszej nastąpiło takie naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zaskarżona decyzja narusza art. 127 § 1 k.p.a., który stanowi, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie. Z powyższego jednoznacznie wynika, że postępowanie odwoławcze nie ma charakteru inkwizycyjnego, może ono zostać wszczęte, w myśl art. 127 § 1 kpa, wyłącznie na skutek odwołania wniesionego przez stronę. Aby zatem mogło zostać skutecznie wszczęte postępowanie odwoławcze, a zwłaszcza, aby postępowanie to mogło zostać zakończone decyzją uwzględniającą odwołanie, w postępowaniu tym musi zostać wykazane, iż podmiot, który wniósł odwołanie, posiada przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa, tzn., że jego interesu prawnego dotyczy dany akt lub czynność. Przymiot strony w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy przysługuje (poza inwestorem) także i przede wszystkim właścicielom i użytkownikom wieczystym nieruchomości sąsiadujących bezpośrednio z działką, na której ma być zlokalizowana planowana inwestycja. Tymczasem zaskarżona decyzja wydana została na skutek rozpatrzenia odwołania Stowarzyszenia [...] w S. oraz bliżej nieokreślonych "mieszkańców sąsiadujących z terenem planowanego zamierzenia inwestycyjnego". Wobec powyższego należy stwierdzić, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. nie wykazało, że ww. Stowarzyszenie posiadało przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa, tzn., że jego interesu prawnego dotyczyło postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalno-usługowego wraz z przyłączami na terenie położonym w S. w rejonie ulic [...], [...] i [...] tylko w takiej sytuacji Stowarzyszenie mogłoby skutecznie wnieść odwołanie od decyzji organu I instancji. Za niezgodne z prawem uznać także należy wskazanie jako odwołujących się "mieszkańców sąsiadujących z terenem planowanego zamierzenia inwestycyjnego" bez wskazania konkretnych osób, które wniosły odwołanie. Podkreślić należy, że odwołanie z dnia 7 kwietnia 2002r. popisane zostało przez 18 osób, których większość (jak wynika z analizy dokonanej przez Sąd) nie zachowała 14 dniowego terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy nie zbadał, które z osób odwołujących się zachowały 14 dniowy termin do wniesienia odwołania (co wskazuje na naruszenie art. 134 k.p.a.) ani też, czy osoby te miały w postępowaniu przymiot strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. Bez dokonania ustaleń w tym zakresie nie jest możliwe wydanie prawidłowej decyzji przez organ odwoławczy. Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153. poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.