IV SA 2921/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA B. Walentynowicz (spr.), Sędzia WSA I. Ostrowska, Asesor WSA A. Wilczewska-Rzepecka, Protokolant S. Kruszyńska, po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2004 r. sprawy ze skargi D. R. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi oddala skargę Decyzja Prezydenta Miasta L. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia odwołania od niej została doręczona skarżącemu D. R. w dniu 25 kwietnia 2002 r. Pokwitował ją osobiście. Odwołanie od decyzji powyższej D. R. złożył w Urzędzie Miejskim w dniu 10 maja 2002 r. podczas, gdy termin do złożenia odwołania upłynął z dniem 9 maja 2002 r. Złożył więc odwołanie po terminie nie wnosząc równocześnie o przywrócenie uchybionego terminu ze wskazaniem przyczyn tego uchybienia. W tej sytuacji organ odwoławczy prawidłowo uznał i wyraził to w treści wydanego postanowienia, że odwołanie wniesiono po terminie z naruszeniem art. 129 § 2 kpa. Podkreślić należy, iż skuteczność czynności procesowej warunkuje zachowanie określonego ustawą terminu. Jego przywrócenie w razie uchybienia możliwe jest wyłącznie na wniosek strony, która bez swej winy terminu nie zachowała. Jak słusznie podniósł organ odwoławczy, skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu bezspornie uchybionego razem z odwołaniem i nie uprawdopodobnił by brak zachowania terminu był niezawiniony. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego i doktryny "o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia". Strona ma obowiązek szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Skarżący D. R. dopiero w skardze, na postanowienie organu odwoławczego, złożonej do Sądu złożył wniosek o przywrócenie terminu powołując się na fakt zwolnienia lekarskiego, które załączył do skargi w kserokopii. Z dowodu tego wynika, że korzystał ze zwolnienia lekarskiego od 1 maja 2002 r. do 8 maja 2002 r. Stwierdzić więc należy, że nawet gdyby skarżący złożył to zwolnienie lekarskie równocześnie z odwołaniem i wnioskiem o przywrócenie terminu w dniu 10 maja 2002 r., to organ odwoławczy nie miałby podstaw do przywrócenia terminu, skoro okres zwolnienia lekarskiego skończył się przed upływem terminu do złożenia odwołania. Skarżący mógł je bowiem złożyć zarówno 8 maja jak i 9 maja 2002 r. W podsumowaniu powyższych rozważań uznać trzeba, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Uzasadnia to oddalenie skargi z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).