IV SA 2943/03

WyrokWSA w Warszawie2004-12-21

Skład orzekający: Tadeusz Nowak, Mirosława Kowalska, Krystyna Tomaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji budowlanej prawidłowo zastosował art. 48 Prawa budowlanego, nakazując rozbiórkę obiektu, którego budowa rozpoczęła się przed wejściem w życie Prawa budowlanego z 1994 r., a prace wymagające pozwolenia na budowę mogły zakończyć się przed tą datą?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji, uznając, że zapadły one z naruszeniem art. 7 KPA i art. 77 KPA z powodu braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. Kluczowe znaczenie dla zastosowania przepisów Prawa budowlanego z 1994 r. ma ustalenie, kiedy zakończono roboty wymagające pozwolenia na budowę, zwłaszcza w kontekście art. 103 Prawa budowlanego z 1994 r., który wyłącza stosowanie art. 48 do obiektów, których budowa została zakończona przed 1 stycznia 1995 r.
Stan faktyczny
E. R. dokonała samowolnej dobudowy do istniejącego budynku w latach 1992-1999. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał rozbiórkę obiektu, a decyzję tę utrzymał w mocy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, powołując się na art. 48 Prawa budowlanego. Skarżąca zarzuciła naruszenie zasady prawdy obiektywnej z powodu braku ustalenia czasu wykonania dobudowy.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi E. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki dobudowanego pomieszczenia mieszkalnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. 7/IV SA 2943/03 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r., numer [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania E. R. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. numer [...] z dnia [...] stycznia 2000 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W toku postępowania administracyjnego ustalono, że E. R. w latach 1992 – 1999 dokonała samowolnej dobudowy do istniejącego budynku na działce nr ewid [...] przy ulicy [...] w L. Dobudowane pomieszczenie ma wymiary 3,9 m x 12,38 m. Uznając, że w sprawie ma miejsce samowola budowlana, organ I instancji wyżej opisaną decyzją nakazał E. R. rozbiórkę w/w obiektu. Zaskarżoną decyzją, organ stopnia wojewódzkiego – utrzymując w/w decyzję, wskazał na kategoryczość dyspozycji art. 48 Prawa budowlanego, która nakazuje rozbiórkę obiektu wybudowanego bez pozwolenia na budowę. W skardze z dnia 4 listopada 2003 r. E. R. dochodziła uchylenia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. Zarzucała, że w sprawie nie doszło do ustalenia czasu wykonania dobudowy, czyli naruszono zasadę prawdy obiektywnej (art. 7 KPA). W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97§1 u stawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. nr 153 poz. 1271 z późn. Zm. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji można postawić zarzut naruszenia prawa a w takim właśnie zakresie możliwa jest sądowa kontrola (art.1§2 Ustawy z dnia 25 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz. U. nr 150 poz.1269). Zdaniem Sądu zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja zapadła z obrazą art. 7 KPA wobec braku odpowiedniego wyjaśnienia sprawy, art. 77 KPA wobec braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego , szczególnie gdy zważyć, że uzasadnienia decyzji nie zawierają właściwej analizy materiału dowodowego i wykładni przepisów prawa. Zgodnie z dyspozycją art. 103 Prawa Budowlanego z 1994 r., przepisu art. 48 nie stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy tj. 1 stycznia 1995 r. Pojęcie zakończenia budowy nie zostało zdefiniowane w ustawie Prawo Budowlane. W ocenie sądu przez pojęcie obiektu, którego budowa została zakończona przed dniem 1 stycznia 1995 roku należy uznać zarówno obiekt całkowicie wykończony jak i obiekt nie ukończony lub jego część wybudowaną przed rządem Prawa budowlanego z 1994 roku przy którym po wejściu w życie Prawa budowlanego 1994 roku, żadnych robót wymagających pozwolenia na budowę lub zgłoszenia nie prowadzono (porównaj wyrok NSA z dnia 3 października 1996 r. SA/Kr 2859/95 osp 1997/12/224. W tych okolicznościach zdaniem sądu kluczowe znaczenie ma ustalenie jak przebiegał proces przedmiotowej budowy, rozpoczętej w 1992 roku. W dniu kontroli [...] grudnia 1999 roku ustalono, że w obiekcie brak jest tynków wewnętrznych, podłogi i podsufitek. Roboty w tym zakresie nie są związane z pozwoleniem na budowę. W sprawie istotne jest ustalenie do kiedy zaś trwały roboty wymagające pozwolenia na budowę. To ustalenie przesądzi bowiem o zastosowanie przepisów prawa budowlanego właściwych dla daty zakończenia, w rozumieniu powyższym, budowy obiektu. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy rzeczą organu będzie szczegółowe przeanalizowanie materiału dowodowego, uzupełnienie go, odniesienie ustaleń w sprawie do przepisów prawa także w zakresie wskazanym przez sąd. Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art.145§1 pkt 1 lit. a c i art. 152 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. Dz.U. 153 poz 1270. Zdaniem sądu wszechstronne zbadanie i rozważenie okoliczności sprawy we wskazanym wyżej zakresie mogło doprowadzić do jej załatwienia w inny sposób.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło