IV SA 2970/03

WyrokWSA w Warszawie2004-12-20

Skład orzekający: Izabela Ostrowska, Ewa Machlejd, Mariola Kowalska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnie wybudowanych obiektów budowlanych, które nie spełniają wymogów zwolnienia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, jest zgodna z prawem?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnie wybudowanych szop (gołębników) nie jest dotknięta wadami uzasadniającymi stwierdzenie jej nieważności. Organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zastosowały właściwe przepisy prawa budowlanego, w tym art. 48 Prawa budowlanego, gdyż obiekty te wymagały pozwolenia na budowę i nie spełniały warunków zwolnienia z tego obowiązku.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi K. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji nakazującej rozbiórkę dwóch szop drewnianych (gołębników) wybudowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę. Właścicielka twierdziła, że obiekty zostały jedynie przestawione, a nie wybudowane od nowa, i że spełniają one warunki zwolnienia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Organy administracji uznały jednak, że obiekty te wymagały pozwolenia na budowę, a działka nie znajdowała się na terenie budownictwa zagrodowego.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Asesor WSA Mariola Kowalska, Protokolant Edyta Kuczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej skargę oddala. 7/ IV 2970/03 Uzasadnienie Kierownik Urzędu Rejonowego w O. decyzją z dnia [...].03.1998 r. na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane oraz art. 104 Kpa nakazał rozbiórkę dwóch szop drewnianych (gołębników) na działce położonej w O. przy ul. L. stanowiącej własność K. S. bez wymaganego pozwolenia na budowę w terminie do dnia [...] kwietnia 1998 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu [...].03.1998 r. ustalono, że na przedmiotowej działce syn właścicielki J. S. postawił w marcu 1988 r. dwie szopy drewniane ustawione na płytkach betonowych, częściowo na pustakach o ścianach wewnętrznych obitych częściowo deskami i blachą i dachach dwuspadowych. Obiekty stykają się ze sobą ścianami bocznymi. Według oświadczenia inwestora jedna szopa została przestawiona w całości z innego miejsca, a drugą wybudowano w całości z materiałów pochodzących z rozbiórki z przeznaczeniem jako gołębniki. Jak ustalono na realizację w/w obiektów inwestor nie posiada pozwolenia na budowę. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła właścicielka K. S.. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].05.1998 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa po rozpatrzeniu odwołania K. S. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że organ pierwszej instancji oceniając przedmiotowy stan faktyczny wydał decyzję zgodną z obowiązującymi przepisami i nie ma podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Podstawę do wydania zaskarżonej decyzji stanowił art. 48 Prawa budowlanego, zgodnie z którym właściwy organ administracji jest zobowiązany nakazać rozbiórkę obiektu budowlanego, jeżeli obiekt ten został zrealizowany lub jest w trakcie wznoszenia bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. W przedmiotowej sprawie inwestor miał obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę budynków gospodarczych, gdyż realizacja obiektów nastąpiła w marcu 1998 r. Powoływany przez skarżącą art. 29 Prawa budowlanego nie ma tu zastosowania, gdyż przepis ten enumeratywnie wymienia przypadki, w których inwestor zwolniony jest z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. W ocenie skarżącej przepis ten zwalnia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, jeżeli realizacji podlega parterowy budynek gospodarczy o powierzchni zabudowy do 35 m 2 przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m, wskazuje jednocześnie, że obiekty w/w spełniają powyższe wymagania. W ocenie organu przedstawiona przez skarżącą treść przepisu jest zacytowana tylko w części, gdyż dalszy ciąg nie odpowiada rozpatrywanemu przypadkowi. Zgodnie z wykładnią w/w przepisu obiekty o gabarytach wskazanych przez skarżącą mogą być realizowane, lecz warunkiem jest fakt znajdowania się działek przeznaczonych pod ich realizację na terenie budownictwa zagrodowego i mają bezwzględnie stanowić uzupełnienie istniejącej zabudowy w ramach istniejącej działki siedliskowej jak również powinien być związany z produkcją rolną. Działka skarżącej nie spełnia wszystkich w/w kryteriów bowiem zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego znajduje się na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową niskiej intensywności. K. S. złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...]. Skarga K. S. na decyzję Wojewody [...] postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 1998 r. została odrzucona. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wszczął postępowanie egzekucyjne w sprawie wykonania ostatecznej decyzji rozbiórki przedmiotowych szop. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że organ nadzoru budowlanego błędnie ocenił stan faktyczny i stwierdził, że na działce wybudowane zostały nowe szopy podczas, gdy dokonano tylko przesunięcia szop starych z podwórka na teren ogrodu. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].02.2001 r. na podstawie art. 158 § 1 Kpa po rozpatrzeniu wniosku K. S. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...].05.1998 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że organ odwoławczy dokonał prawidłowej oceny prawnej, z której wynika, że przedmiotowe szopy nie spełniają wymogów przewidzianych w art. 29 ust 1 pkt la Prawa budowlanego. Od powyższej decyzji K. S. złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].07.2003 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 Kpa po rozpatrzeniu wniosku K. S. utrzymał w mocy własną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że materiał dowodowy zebrany w sprawie wskazuje na brak pozwolenia na budowę przy realizacji przedmiotowych obiektów. Ponadto gołębniki nie spełniają wymogów art. 29 ust 1 pkt 1 a Prawa budowlanego odnośnie obiektów gospodarczych zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, tym bardziej, że obiekty wymienione w w/w przepisie podlegają zgłoszeniu, a w przypadku samowoli budowlanej podlegają rygorowi wynikającemu z art. 48 Prawa budowlanego. Niedopełnienie obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia zamiaru budowy i zrealizowanie obiektu bez dopełnienia tych warunków skutkować musi wydaniem decyzji nakazującej rozbiórkę. Ponadto organ wskazał, że podnoszona przez skarżącą we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy okoliczność wyłączenia przez Wojewodę [...] Kierownika Urzędu Rejonowego w O. który w pierwszej instancji orzekł o rozbiórce, co świadczy zdaniem skarżącej o wadliwości nakazu rozbiórki, w ocenie organu pozostaje bez wpływu na treść podjętej przez ten organ decyzji. Od powyższej decyzji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła K. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji jak również decyzji Wojewody [...]. W uzasadnieniu skarżąca podniosła zarzut nieobiektywnej oceny stanu faktycznego przez organy nadzoru budowlanego oraz jednostronne działania organu. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na mocy art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawy, w których skargi zostały wniesione przed dniem 1 stycznia 2003 r. podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na mocy przepisów niniejszej ustawy. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 w/w ustawy sądy administracyjne sprawują kontrole działalności administracji publicznej pod względem zgodności wydanych decyzji z prawem. Zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu nieważnościowym, którego zakres określa art. 156 § 1 Kpa. Sąd jedynie bada, czy zaskarżona decyzja nie posiada wad wymienionych w tym przepisie w pkt 1—7, decydujących o wyeliminowaniu decyzji z obrotu prawnego. Przedmiotem tego postępowania nie jest więc ponowne rozpatrzenie sprawy przy uwzględnieniu zarzutów właściwych postępowaniu odwoławczemu. Przedmiotem kontroli Sądu jest ostateczna decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2003 r. utrzymująca w mocy decyzję z [...] września 2001 odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 1998 r., którą została utrzymana w mocy decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z dnia [...] kwietnia 1998. Ta ostatnia decyzja nakazuje na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo budowlane ( Dz. U. nr 89 poz. 1 + 14 z późn. zm.) rozbiórkę dwóch szop drewnianych ( gołębników) na działce stanowiącej własność Pani K. S. wybudowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę w terminie do dnia [...] kwietnia 1998 r. Zasadnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił stwierdzenia nieważności decyzji rozbiórkowej Wojewody [...] z dnia [...] maja 1998 r., którą utrzymano w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w O. z dnia [...] kwietnia 1998r., bowiem decyzji tej nie można zarzucić obrazy przepisów materialnych i procesowych. Decyzja w przedmiocie rozbiórki została podjęta po ustaleniu przez organ nadzoru budowlanego stanu faktycznego na podstawie protokołu kontroli z dnia [...] marca 1998 r. podpisanego przez syna właścicielki J. S., który oświadczył, że jeden gołębnik przestawił w całości z innego miejsca, a drugi rozebrał i postawił nowy z materiałów rozbiórkowych. Bezsporne jest, że na powyższe roboty brak było pozwolenia na budowę, jak również nie zostały one poprzedzone zgłoszeniem. Zważywszy na okoliczność, że zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działka znajduje się na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową niskiej intensywności wymagane było w tym przypadku pozwolenie na budowę, bowiem jak ustalił to trafnie organ nie mógł mieć zastosowania przepis art. 29 ust. 1 pkt 1a Prawa budowlanego. Mając na uwadze powyższe skoro zaskarżona decyzja, a także kolejne decyzje ją poprzedzające nie są dotknięte wadami wymienionymi w przepisie art. 156 § 1 pkt 1 - 7 Kpa na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło