IV SA 300/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, Sędziowie NSA Bogusław Moraczewski, WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Protokolant Tomasz Szpojankowski, po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego skargę oddala Decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania M. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] września 2002 r. nakazującej J. i M. G. rozbiórkę budynku wykonanego samowolnie na działce nr [...] Pracowniczego ogrodu działkowego "[...]" we wsi B. gm. J. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w czasie dokonanej w dniu [...].07.2002 r. kontroli stwierdził wybudowanie przez inwestorów na działce budynku murowanego w stanie surowym, którego powierzchnia zabudowy przekracza 35m². Ponieważ inwestor nie posiadał dokumentów potwierdzających legalność jego wybudowania organ I instancji nakazał na podstawie art. 48 Prawa budowlanego jego rozbiórkę. Stanowisko to w pełni podzielił organ odwoławczy wskazując dodatkowo, iż przepis art. 48 Prawa budowlanego jest bezwzględnie obowiązujący i stwierdzając samowolę budowlaną organ nie może uchylić się od jego zastosowania. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniósł M. G. wnosząc o jej uchylenie. Wskazał, że altanę wybudował na podstawie miejscowego, zatwierdzone przez władze budowlane, planu zagospodarowania terenu. Dokonał zgłoszenia budowy do władz, co jest potwierdzone dokumentem w postaci Planu Zagospodarowania Działki, a także prawem użytkowania działki. Zdaniem skarżącego w decyzji nie określono kto jest obowiązany do rozbiórki – inwestor, użytkownik czy właściciel. Dodatkowo wskazał na istniejący między nim a prezesem ogrodów działkowych "[...]", gdzie wybudował domek, konflikt który był powodem złożenia na niego doniesienia do nadzoru budowlanego. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Dodatkowo wskazał, że budynek skarżącego ma powierzchnię ok. 42m² z poddaszem użytkowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. nr 153, poz. 1269) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 6 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. pozwolenia na budowę nie wymaga budowa altan i obiektów gospodarczych na działkach w pracowniczych ogrodach działkowych o powierzchni zabudowy do 25m² w miastach i 35m² poza granicami miast oraz wysokości 5m przy dachach stromych i 4m przy dachach płaskich. Skarżący na swojej działce w Pracowniczym Ogrodzie Działkowym we wsi B. wybudował domek o powierzchni ok. 42m², co zostało ustalone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w czasie wizji przeprowadzonej w dniu [...].07.2002 r. W związku ze znacznym przekroczeniem powierzchni zabudowy organ I instancji nakazał na podstawie art. 48 Prawa budowlanego rozbiórkę budynku, wybudowanego bez pozwolenia na budowę albo zgłoszenia uznając, że obiekt, jako nie spełniający kryterium określonego w art. 29 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego, mógł być wybudowany jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, której skarżący nie uzyskał. Zaskarżona decyzja utrzymała w mocy decyzją organu I instancji. Ustalenie bowiem w sposób nie budzący zastrzeżeń, wykonania robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia musiało prowadzić do nakazania rozbiórki obiektu. Prawo budowlane w sposób rygorystyczny traktuje tzw. "samowolę budowlaną" i zobowiązuje organy nadzoru budowlanego w przypadku jej stwierdzenia do stosowania przepisu art. 48 ustawy. Podnoszony przez skarżącego argument dotyczący jego nieświadomości prawnej dotyczącej obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę jest bez znaczenia przy badaniu prawidłowości działania organów administracji państwowej. Niezasadny jest także zarzut skierowania decyzji do niewłaściwej osoby. Zgodnie z art. 52 Prawa budowlanego decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu budowlanego może być skierowana do inwestora, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, co miało miejsce w niniejszej sprawie. W związku z powyższym Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.