IV SA 301/03

Dnia 16 lipca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki, Sędziowie SNSA Bożena Walentynowicz, As. WSA Grzegorz Czerwiński /spr./, Protokolant: Anna Kuklińska, po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2004 roku sprawy ze skargi Spółki Akcyjnej P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2002 roku Nr [...] w przedmiocie przymusowej rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę Decyzją z dnia [...] września 2000 roku. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] nakazał Spółce Akcyjnej P. rozbiórkę płyty fundamentowej wraz z zespołem nadawczym anteny satelitarnej na działkach ewidencyjnych o nr ew. [...] i nr ew. [...] położonych przy ul. [...] w P. W uzasadnieniu swojej decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] stwierdził, że Spółka Akcyjna P. bez pozwolenia na budowę w listopadzie 1999 roku wykonała obiekt budowlany w postaci fundamentu płytowego o wymiarach 6,2 m x 3,1 m, na którym zamocowany został zespół nadawczy. Okoliczność ta zdaniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] stanowi przesłankę do nakazania rozbiórki tego obiektu w oparciu o przepis art.48 ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89 poz.414 ze zm.). Od powyższej decyzji odwołanie złożyła Spółka Akcyjna P. podnosząc zarzut, że Spółka była zmuszona przygotować miejsce nadające się do przejściowego przechowywania anteny satelitarnej wraz z niezbędnym oprzyrządowaniem. Z uwagi na precyzyjny sprzęt mechaniczny elektroniczny wchodzący w skład tego zespołu miejsce przechowywania musiało być odpowiednio przygotowane min. posiadać równą powierzchnię. Nieodebranie anteny od dostawcy groziło Spółce dużymi stratami finansowymi. Z powyższych względów Spółka zdecydowała się wykonać płytę pod zespól techniczny traktując ją jako tymczasowy obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem i przewidziany do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce o którym mowa w art.29 ust.l pkt.5a Ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89 poz.414 ze zm.). Zespół techniczny stacji na który składa się antena satelitarna oraz kontener z urządzeniami elektronicznymi został postawiony na płycie betonowej bez oddawania zespołu do użytku. Nie został on przytwierdzony do gruntu (płyty) w sposób trwały. Nadto wobec przeciągającego się postępowania Spółka przeprowadziła próbną emisję sygnału przechowywanej anten} satelitarnej niezbędną do zakończenia procesu homologacji anteny. Decyzją z dnia [...] grudnia 2002 roku, Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] podzielając zawarte w niej argumenty. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła Spółka Akcyjna podnosząc zarzuty tożsame z zarzutami zawartymi w odwołaniu od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...]. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonej decyzji z prawem materialnym i procesowym. Zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa. Nie ulega wątpliwości w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, że inwestor Spółka Akcyjna P. wzniósł w P. obiekt budowlany w postaci fundamentu płytowego o wymiarach 6,2 m x 3,1 m. Fundament ten jak wynika z twierdzeń inwestora służył do "przechowywania" anteny satelitarnej. W ocenie Sądu tego typu obiekt spełnia wszelkie warunki by uznać go za budowlę jaką jest fundament pod maszyny i urządzenia o której mowa w art.3 pkt.3 ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89 poz.414 ze zm.). Zgodnie z treścią art.28 ust.l ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89 poz.414 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym na datę wydawania decyzji roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art.29 i 30 tej ustawy. Zrealizowany obiekt nie należy do tej kategorii obiektów na budowę których nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę. Nie kwestionowanym przez inwestora jest fakt, iż i nie posiadał on pozwolenia na budowę tego obiektu. Zgodnie z treścią art.48 ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89 poz.414 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania decyzji właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Nie można zgodzić się z podniesionym przez skarżącego zarzutem, że zrealizowany obiekt był tymczasowym obiektem budowlanym wymienionym w art.29 ust.l pkt.5a ustaw} z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89 poz.414 ze zm.). Przeciwko uznaniu tej budowli za tego typu obiekt przemawia sposób jej wykonania oraz jej rozwiązania konstrukcyjne. Zauważyć jednak należy, że nawet gdyby przyjąć koncepcję prezentowaną przez skarżącego to zrealizowanie wzniesionego przez inwestora obiektu wymagałoby zgłoszenia, a takiego wymogu inwestor również nie spełnił. Okoliczność, iż zrealizowanie obiektu było niezbędne po to by można było "przechowywać" antenę, gdyż w przeciwnym wypadku groziłoby to inwestorowi dużymi stratami finansowymi, nie zwalniała go od uzyskania pozwolenia na budowę. Z powyższych względów na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97§1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zmianami) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.