IV SA 3050/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA E. Zielińska-Śpiewak (spr.), Asesor WSA G. Czerwiński, Sędzia NSA A. Gliniecki, Protokolant D. Jackiewicz, po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2004 r. sprawy ze skargi K. i P. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę I. Uchylona zaskarżoną decyzję, II. zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżących kwotę 10 zł. (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania Decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] Starosta Powiatowy w [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie, dla A. N., na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem na dz. nr ewid. [...] w G. przy ul. T. Odwołanie od tej decyzji w dniu 20.03.2003 r. wnieśli K. i P.O. właściciele sąsiedniej działki wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Decyzja ich zdaniem narusza art. 5 ust. 2 pkt 2 lit. b, art. 34 ust. 1 i art. 35 ustawy Prawo budowlane oraz § 13, § 60 i § 175 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.) Odwołujący podnoszą, że projektowany budynek znajdować się ma w odległości 4,75m od ich budynku, a odległość ta powinna wynosić co najmniej 6,70m z uwagi na jego wysokość, która wynosi 7,20m. Powoduje to zacienienie wszystkich pomieszczeń mieszkalnych znajdujących się od strony południowej w ich budynku oraz ogranicza czas nasłonecznienia tych pomieszczeń. W budynku tym nie zaprojektowano także komina odprowadzającego spaliny z gazowego kotła C.O., a jedynie wyprowadzenie ich przez ścianę kotłowni na wysokości mniejszej niż 2,5m ponad poziom terenu w miejscu na wprost okien ich domu. Wskazują także, iż zatwierdzony skarżoną decyzją projekt budowlany jest niezgodny z decyzją z dnia [...].08.2002 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w której określono, iż na działce inwestorki nr [...] może być usytuowany budynek jednorodzinny do 2,5 kondygnacji, z obowiązkiem zachowania kalenicy północ-południe. Z projektu natomiast wynika, że budynek ma 3,5 kondygnacji (piwnica, parter, piętro i nieużytkowe poddasze), nie zachowano też obowiązującej kalenicy. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania, decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję Starosty [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzją z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] Starosta Powiatowy w [...] ponownie zatwierdził projekt budowlany i wydał A. N. pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem na działce nr ewid. [...] w G. przy ul. T. W uzasadnieniu powyższej decyzji stwierdzono, że inwestor przedstawił ekspertyzę, z której wynika, że co najmniej jeden pokój w budynku sąsiednim będzie miał zapewniony minimalny czas nasłonecznienia - 3 godziny w dniach równonocy (21 czerwca i 21 września) w godzianch7.00 – 17.00, co spełnia przesłanki określone w § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Projekt budowlany wraz z załączoną przez inwestora ekspertyzą wykonany został przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, jest kompletny i posiada wszelkie opinie i uzgodnienia. Projekt zagospodarowania działki nr ewid. [...] jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu zabudowy mieszkaniowej przy ul. T. i K., wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji oraz przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, a w szczególności warunkami zawartymi w § 13 i § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odwołanie od tej decyzji ponownie wnieśli K. i P. O. wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, bądź o stwierdzenie jej nieważności. Wskazali, że przedstawiona przez inwestora ekspertyza dotycząca m.in. zacienienia, na którą powołuje się w swojej decyzji organ I instancji nie wnosi nic nowego do sprawy i jest w istocie powieleniem szkiców i opisów z poprzedniej, uchylonej wersji projektu. Szkice te, jak stwierdził Wojewoda [...] w swojej decyzji z dnia [...] kwietnia 2003 r. nie wyjaśniają czy przedłożony projekt budowlany spełnia wymogi obowiązujących warunków technicznych, dlatego też nie może stanowić podstawy do uznania przez organ I instancji wydający pozwolenie na budowę, iż wymogi te zostały spełnione. W pozostałym zakresie podtrzymali swoje zarzuty podnoszone w odwołaniu z dnia 20 marca 2003 r. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania K. i P. O. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2003 r. zatwierdzającej projekt budowlany i wydającej A.N. pozwolenie na budowę, utrzymał w mocy tę decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że inwestor do przedstawionej dokumentacji budowlanej dołączył ekspertyzę – opinię dotyczącą naturalnego doświetlenia pomieszczeń mieszkalnych w budynku znajdującym się na sąsiedniej działce. W dokumentacji też zmieniono lokalizację pieca gazowego przenosząc go na wschodnią stronę elewacji. Wskazał nadto, iż decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...].09.2002 r. utrzymano w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2002 r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego na działce nr [...] przy ul. T. w G. Zdaniem organu odwoławczego zatwierdzona dokumentacja budowlana spełnia wymogi art. 35 Prawa budowlanego, w związku z czym organ nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego K. i P. O. domagają się uchylenia decyzji Wojewody [...] i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonej decyzji ponownie zarzucają naruszenie przepisów art. 5 ust. 2 pkt 2 lit. b, art. 34 ust. 1 i art. 35 ust. 1 i ust. 2 Prawa budowlanego oraz § 13, § 60 i §175 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nadto naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności art. 77 ust. 1, art. 78 i art. 107 § 3 kpa, powtarzając argumentację zawartą w złożonym odwołaniu od decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Stosownie do art. 97 § 1 art. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie sądowe nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy wojewódzkie na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Do rozpoznania skargi K. i P. O. właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, przy czym stosownie do art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd nie jest związany granicami skargi. Zaskarżona decyzja wydana została bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i wyczerpującego zebrania oraz rozpatrzenia materiału dowodowego, a więc z naruszeniem art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 kpa. Podstawowy problem w sprawie sprowadza się do oceny czy zatwierdzony projekt budowlany i udzielone pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego zgodny jest z przepisami prawa budowlanego, w tym warunkami techniczno-budowlanymi, jakimi powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich usytuowanie, uwzględniając wymagania, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy Prawo budowlane. Skarżący w odwołaniu od decyzji organu I instancji podnosili, iż projektowana inwestycja narusza przepisy prawa budowlanego oraz rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Tymczasem w zaskarżonej decyzji organ w ogóle nie odniósł się do podniesionych zarzutów, podobnie jak w odpowiedzi na skargę, nie ustosunkował się do argumentów podniesionych w skardze. Wskazać należy, że zgodnie z art. 138 § 1 kpa przed organem odwoławczym następuje powtórne rozstrzygnięcie merytoryczne zgodnie z zasadą dwuinstancyjności i dochodzenia do prawdy obiektywnej w każdym stadium postępowania. Organ odwoławczy jest w szczególności obowiązany, tak jak organ I instancji, dążyć z urzędu do wykrycia prawdy obiektywnej, a zatem do ustalenia rzeczywistego stanu sprawy. Ocenie organu odwoławczego podlega całe postępowanie przeprowadzone przed organem I instancji, zwłaszcza zaś materiał dowodowy. Jeżeli okaże się, że w postępowaniu są braki lub sprzeczności, organ odwoławczy może i powinien przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie zasady powyższe nie były realizowane co doprowadziło do nie wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Zarzuty podnoszone przez stronę skarżącą są bardzo konkretne i wymagały jasnego stanowiska ze strony organu. Storna skarżąca zarzuty swoje opiera przede wszystkim na naruszeniu przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w szczególności naruszenia § 13, § 60 i § 175. W uzasadnieniu skarżonej decyzji organ odwoławczy z naruszeniem art. 107 § 3 kpa, w odniesieniu do stawianych zarzutów, ograniczył się jedynie do stwierdzenia, iż "... do dokumentacji budowlanej inwestor dołączył ekspertyzę – opinię dotycząca naturalnego doświetlenia pomieszczeń mieszkalnych w budynku znajdującym się na sąsiedniej działce ..." oraz "... że nie można się zgodzić z zarzutami skarżących dotyczących naruszenia warunków naturalnego oświetlenia pomieszczeń budynku". Przedstawienie odpowiedniego uzasadnienia faktycznego ma szczególne znaczenie, gdy od decyzji pierwszej instancji złożono odwołanie zawierające konkretne zarzuty, jak w tej sprawie. Ponadto nie sposób nie podnieść i tej kwestii, iż przedstawiona przez inwestora opinia – ekspertyza dotycząca naturalnego doświetlenia, zawiera w swojej podstawowej części szkice i opisy, które były już raz przedłożone wraz z dokumentacją budowlaną i w ocenie Wojewody [...] nie wyjaśniły czy przedłożony projekt budowlany spełnia wymogi rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Powyższe wątpliwości winny być wnikliwie i szczegółowo wyjaśnione przez ponownym rozpoznawaniu sprawy i w zależności od dokonanych ustaleń winny być podjęte właściwe rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.