IV SA 3083/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi T. i J. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki pawilonu gastronomicznego skargę oddala. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2002r. , na podstawie art. 37 ust. 1 pkt. 1 Prawa budowlanego z 1974 r. (Dz. U. Nr 38, poz. 229 z późn. zm.) nakazał T. K. rozbiórkę pawilonu gastronomicznego wybudowanego, bez wymaganego pozwolenia na budowę, na terenie działki o nr-e ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...], usytuowanego w odległości 10,6 m. od krawędzi pasa jezdni ul. [...] i 2,9 m. od krawędzi pasa jezdni ul. [...]. W uzasadnieniu decyzji PINB wskazał, iż inwestor wybudował obiekt budowlany tj. pawilon gastronomiczno-handlowy parterowy, o konstrukcji stalowej, obity blachą, z dachem dwuspadowym o wym. 12,44 cm. x 13,47 cm. bez pozwolenia na budowę w latach 1990-1992. Ponieważ pawilon wybudowany został przed 1995 r., w związku z tym zastosowano przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane. Następnie organ stwierdził, że zgodnie z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego [....], zatwierdzonym Uchwałą Nr [...] Rady Narodowej [...] w dniu [...].12.1982 r., działka przy ul. [...] położona była w strefie funkcjonalnej [...] Północna Dzielnica Mieszkaniowa i położona była na terenie przeznaczonym pod komunikację-metro i uzbrojenie techniczne, w liniach rozgraniczających ul. [...] pełniącej funkcję ulicy głównej obszarowej. Zgodnie zaś z obowiązującym w dniu wydawania decyzji planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego [...], zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady [...] w dniu [...]. 09. 1992r., teren, na którym znajduje się pawilon przeznaczony jest pod komunikację ([,,,]) tj. ul. [...]. Inwestor na tym terenie wybudował bez pozwolenia pawilon handlowy, dlatego też zdaniem organu, zobligowany jest on na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 wyżej cyt. ustawy - Prawo budowlane z 1974 r. wydać nakaz rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. utrzymał w mocy zaskarżoną przez T. K. decyzję organu I instancji. W ocenie organu II instancji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] w toku prowadzonego postępowania administracyjnego dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego. Organ II instancji wskazuje, że zgodnie z art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego z 1994 r. do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. W tym przypadku zastosowanie znajdzie przepis art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1974 r., zgodnie z którym, obiekty budowlane wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy podlegają przymusowej rozbiórce, gdy terenowy organ administracji państwowej stopnia powiatowego stwierdzi, że obiekt budowlany znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę. Obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę pawilonu gastronomicznego na terenie działki przy ul. [...] w [...] nie dopełniła Pani T. K., samowolnie realizując obiekt. Ponieważ nieruchomość, na której powstał obiekt, znajdowała się wg obowiązującego w chwili wybudowania obiektu planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego [...] w strefie funkcjonalnej [...] Północna Dzielnica Mieszkaniowa, na terenie przeznaczonym pod komunikację-metro i uzbrojenie techniczne, w liniach rozgraniczających ul. [...] pełniącą funkcję ulicy głównej obszarowej, ustawa Prawo budowlane z 1974 r. nie przewiduje możliwości legalizacji samowoli budowlanej. Jedynym możliwym działaniem organu było zatem wydanie nakazu rozbiórki w trybie art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Skargę na powyższą decyzję złożyli T. i J. K. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji . Zdaniem skarżących Pawilon wybudowali na własnej, ogrodzonej działce, w liniach rozgraniczających ul. [...]. Pawilon jest zmontowany z elementów typu "BISTYP', wykonany sposobem gospodarczym, etapowo - w miarę gromadzenia środków finansowych. Skarżący wskazują ,że przed podjęciem decyzji o przystąpieniu do montażu wystąpili z pismem z dnia 16 sierpnia 1990r. do władz architektoniczno - budowlanych ówczesnej Gminy [...] - Pomoc o wydanie zezwolenia. Ponieważ czas upływał, a Urząd decyzji nie podejmował - kilkakrotnie interweniowali w Wydziale Architektury. Skarżący podnoszą ,że w końcu października 1990r. w czasie kolejnej interwencji w kierownictwie Wydziału Architektury uzyskali ustną informację, ze budowa tego typu pawilonu nie wymaga zezwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w decyzji Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądow administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1271 z późn.zm.). Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). W ocenie Sądu Skarga nie jest zasadna. W niniejszej sprawie obiekt wzniesiony przez skarżącego usytuowany został na terenie przeznaczonym w planie zagospodarowania pod drogę, w związku z tym nie jest możliwe dopuszczeniu do użytkowania opisanego wyżej pawilonu. Wedle ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38/1974, poz. 229 z późn. zm.) dopuszczenie do użytkowania samowolnie, czyli bez pozwolenia na budowę, wzniesionego obiektu budowlanego było możliwe, ale tylko o ile obiekt budowlany wzniesiony został na terenie, który przeznaczony był pod budownictwo w aktualnym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Nie można zatem wydać pozwolenia na użytkowanie obiektu, jeżeli zachodzi w stosunku do niego okoliczności określone w art. 37 ust. 1 pkt 1 wskazanej powyżej ustawy. Takie okoliczności - co ustalono na podstawie analizy akt sprawy - miały miejsce w przypadku przedmiotowego obiektu. Nieruchomość, na której powstał sporny obiekt, znajdowała się wg obowiązującego w chwili wybudowania obiektu planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego [...] w strefie funkcjonalnej [...] Północna Dzielnica Mieszkaniowa, na terenie przeznaczonym pod komunikację-[...] i uzbrojenie techniczne, w liniach rozgraniczających ul. [...] pełniącej funkcję ulicy głównej obszarowej. Ustawa Prawo budowlane z 1974 r. nie przewiduje w takim przypadku możliwości legalizacji samowoli budowlanej. Jedynym możliwym działaniem organu było zatem wydanie nakazu rozbiórki w trybie art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Mając powyższe na uwadze Sąd administracyjny na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku.