IV SA 3102/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia NSA Anna Żak (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 grudnia 2004 r. sprawy ze skarg [....] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie garażu I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej [...], kwotę 50 zł (pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 7/IV S.A. 2559+3101-3104/03 U Z A S A D N I E N I E Wojewoda [...] decyzja z dnia [...] czerwca 2003r. nr [...] działając w oparciu o art.138 par.1 pkt.2 kpa i art.59 ustawy Prawo budowlane z 1994r., po rozpatrzeniu odwołania E. i J. K. od decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] marca 2003r. odmawiającej im udzielenia pozwolenia na użytkowanie garażu położonego na działce nr ew.[...] w [...] przy ul. [...] uchylił zaskarżoną decyzję i udzielił pozwolenia na użytkowanie w/w garażu. W uzasadnieniu podał, iż sprawa udzielenia pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego garażu była już przedmiotem rozpatrywania przed organami administracyjnymi. Wojewoda [...] decyzją z dnia ‘[...] czerwca 2002r. utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...].04.2002r odmawiającej udzielenia pozwolenia na użytkowanie garażu ponieważ wnioskodawca nie spełnił wszystkich warunków wymaganych przepisami prawa do uzyskania pozwolenia na użytkowanie samowolnie zbudowanego garażu. W związku ze złożeniem przez małż. K. / w dniu [...].11.02r./ ponownego wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie tego garażu , przy którym inwestorzy przedłożyli komplet dokumentów, powyższą sprawę potraktowano jako nowe postępowanie administracyjne. Wobec tego Starosta Powiatu [...] decyzją z dnia [...] marca 2003r. ponownie odmówił udzielenia pozwolenia na użytkowanie garażu uznając, że wątpliwym jest aby obiekt ten został on wybudowany w 1995r. Wojewoda wyjaśnił, iż w sprawie prowadzone było przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego /PINB/ w [...] postępowanie w trakcie którego ustalono, iż zachodzą okoliczności zalegalizowania samowolnie wzniesionego garażu, gdyż od chwili jego wybudowania upłynęło 5 lat. W związku z tym PINB postanowieniem z dnia [...] grudnia 2001r. zawiesił postępowanie i przekazał sprawę do Starostwa Powiatowego w [...] stwierdzając że budowa garażu została zakończona w 1995r.Powyższe postanowienie jest dokumentem urzędowym i stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone przez upoważniony podmiot. Inwestor zgodnie z treścią art.58 ustawy Prawo budowlane z 1994r. do wniosku o pozwolenie na użytkowanie garażu załączył ekspertyzę techniczną stwierdzającą zdatność obiektu do użytkowania z której wynika iż na podstawie oględzin dokonanych przez uprawnioną osobę obiekt został wykonany prawidłowo zgodnie ze sztuką budowlaną i może być użytkowany. Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, iż decyzja organu I instancji odmawiająca udzielenia pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego garażu jako podjęta z naruszeniem prawa nie mogła pozostać w obrocie prawnym. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wnieśli [...]. Skarżąca [...] została przez pozostałych skarżących ustanowiona pełnomocnikiem do prowadzenia niniejszej sprawy. W obszernej skardze skarżący przedstawili przebieg postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie i wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie art.7-9 kpa, art.11,12 kpa art.75par.1kpa., art.76par.1kpa art.77par.1kpa., art.80par.1 kpa i art.107par.1 kpa. Podnieśli mi.in., iż lokalizacja przedmiotowego garażu narusza uzasadnione interesy osób trzecich – mieszkańców, których okna znajdują się w ścianie wschodniej budynku mieszkalnego przy ul. [...] poprzez emisję spalin do mieszkania tym bardziej, że w bloku mieszkalnym pod oknami usytuowane są już cztery garaże. Zarzucili, że nie spełnione zostały przesłanki z art.59 ust.1 Prawa budowlanego z 1994r., ponieważ organ wydający pozwolenie na użytkowanie nie był na miejscu budowy i nie sporządził stosownego protokołu. Garaż jest usytuowany zbyt blisko budynku wielorodzinnego, nie spełnia warunków technicznych, a ponadto błędnie przyjęto w sprawie, że został wybudowany w 1995r. Jego samowolna budowa nastąpiła w 1998r. a inwestor nie posiadał prawa do dysponowania gruntem na cele budowlane. Na rozprawie przed sądem [...] zarzucił ponadto, iż lokalizacja przedmiotowego garażu jest niezgodna z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Dodatkowo wskazał, że przedmiotowa budowa jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, ponieważ garaż został wybudowany w strefie mieszkaniowo-usługowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargi są zasadne ponieważ zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art.59 ust.1 ustawy Prawo budowlane z 1994r. Artykuł 49 ust.1 ustawy Prawo budowlane z 1994r / w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji / stanowi, iż nie można nakazać rozbiórki, o której mowa w art. 48, jeżeli upłynęło 5 lat od dnia zakończenia budowy obiektu budowlanego lub jego części, a jego istnienie nie narusza przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym, w szczególności ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na właścicielu spoczywa wówczas obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Zaś ustęp drugi tego przepisu brzmi- jeżeli właściciel obiektu budowlanego nie uzyska pozwolenia na użytkowanie, o którym mowa w ust. 1, przepis art. 48 stosuje się odpowiednio. Ustawa wyraźnie stanowi, że nie można nakazać rozbiórki, o której mowa w art. 48, jeżeli upłynęło 5 lat od dnia zakończenia budowy obiektu budowlanego lub jego części. Skarżący podnoszą, że sporny garaż został wybudowany w 1998 a nie w 1995r. Jednak spór co do daty wybudowania garażu nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy w tym sensie, iż gdyby nawet garaż faktycznie wzniesiono samowolnie w 1998r., to należałoby uznać, iż w dacie wydania zaskarżonej decyzji – czerwiec 2003r.-upłynęło 5 lat od dnia zakończenia jego budowy i zasadnym było zastosowanie art.49 ustawy Prawo budowlane z 1994r. Zgodnie z treścią art.58 cyt. ustawy właściciel - w odniesieniu do obiektów, o których mowa w art. 49 ust. 1 - jest obowiązany dołączyć do wniosku o pozwolenie na użytkowanie inwentaryzację powykonawczą i ekspertyzę techniczną potwierdzającą przydatność obiektu do użytkowania oraz oświadczenia, o których mowa w art. 57 ust. 3. [...] do wniosku o pozwolenie na użytkowanie z dnia 12.11.02r.załączyli inwentaryzację garażu, ekspertyzę techniczną potwierdzającą przydatność obiektu do użytkowania a także kserokopie zawiadomień organów wskazanych w art.57 ust.3. Spełnili zatem przesłanki podane w art.58. Jednak uwadze organu odwoławczego uszła okoliczność, że dla wydania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu podstawowe znaczenie ma zapis obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, a także zgodnie z treścią powołanego jako podstawa prawna zaskarżonego rozstrzygnięcia art.59 ust.1 Prawa budowlanego z 1994r. protokolarne stwierdzenie na miejscu budowy zgodności wykonania obiektu z obowiązującymi przepisami budowlanymi i spełnienia wymagań art.5 Prawa budowlanego. Co prawda art. 59 ust.1 stanowi, iż właściwy organ wydaje pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego po protokolarnym stwierdzeniu na miejscu budowy: 1) zgodności wykonania obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę, 2) uporządkowania terenu budowy. ale wobec wybudowania garażu w warunkach samowoli budowlanej organ nie może badać zgodności obiektu z decyzją o warunkach zabudowy i pozwoleniem na budowę. W rozpoznawanej sprawie organy nie oceniły zgodności przedmiotowego garażu z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego a także nie dokonały oględzin miejsca budowy. Jest to bardzo istotna wadliwość postępowania, zważywszy iż w aktach sprawy znajdują się pisma burmistrza [...] kierowane do osób starających się o budowę garaży na przedmiotowej nieruchomości , w których organ nie wyraża zgody na lokalizacje garaży z uwagi na przebiegającą tutaj sieć wodociągową lub ze względu na to ze garaż blaszak nie nawiązuje formą architektoniczną do budynków osiedla. Z treści miejscowego planu wynika, iż w obszarze strefy mieszkaniowo-usługowej "MU-2" wprowadzono obowiązek nawiązania w rozwiązaniach dachowych oraz detalu architektonicznym do historycznego charakteru miasta, jego skali i kolorystyki, przy czym forma dachu winna kontynuować przeważającą zasadę bezpośredniego sąsiedztwa. Organ uchylając pozwolenie na użytkowanie przedmiotowego obiektu winien odnieść się także do tego ustalenia planu. Stąd też w takim stanie sprawy uznać należy, iż brak jest podstaw do przyjęcia, iż zostały spełnione przesłanki z art.59 ust.1 cyt.ustawy. Z powyższych względów Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art.145 par.1 ust.1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/ w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1271, nr 240, poz. 2052; z 2003r. nr 124, poz.1153/. Na podstawie art.152 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku.