IV SA 3209/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi Z. S. i J. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenie na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej skargę oddala. Decyzją z dnia [...] maja 1999 roku, Nr [...] Wójt Gminy [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółce Akcyjnej [...] w [...] przy ul. [...] pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej [...] oraz przyłącza energetycznego zasilającego stację na działce o nr [...] w [...]. Decyzja ta stała się ostateczna z dniem [...] czerwca 1999 roku. Pismem z dnia 27 grudnia 2002 roku J. S. właścicielka działki gruntu o nr [...] wystąpiła o uchylenie wyżej wymienionej decyzji Wójta Gminy [...], gdyż jej zdaniem decyzja ta wydana została w oparciu sfałszowaną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lutego 1999 roku, Nr [...]. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że w dniu [...] listopada 2002 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło wspomnianą decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a decyzją z dnia [...] grudnia 2002 roku, Nr [...] Wójt Gminy [...] postanowił wznowić postępowanie w sprawie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W tej sytuacji jej zdaniem decyzja o pozwoleniu na budowę wydana została bez spełnienia warunków zabudowy i zagospodarowania ternu. Nadto stwierdziła, że Wójt Gminy [...] wydał decyzję o pozwoleniu na budowę w oparciu o sfałszowany wpis w ewidencji gruntów, z którego wynikało, że działka o nr [...] jest własnością Gminy co spowodowało, że nie została ona uznana za stronę postępowania. Postanowieniem z dnia [...] maja 2003 roku, Nr [...] Wójt Gminy [...] na podstawie art.145§1 pkt.5 kpa wznowił postępowanie w sprawie własnej decyzji z dnia [...] maja 1999 roku o pozwoleniu na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej [...]. Decyzją z dnia [...] maja 2003 roku, Nr [...] Wójt Gminy [...] stwierdził, że decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 1999 roku wydana została z naruszeniem prawa lecz brak jest podstaw do jej uchylenia, gdyż w wyniku nowego postępowania zapadłaby decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W uzasadnieniu swojej decyzji Wójt Gminy [...] stwierdził, że J. S. przedłożyła postanowienie Sądu Rejonowego w [...], z którego wynika, że w dniu wydania decyzji o pozwoleniu na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej była właścicielką działki o nr [...] położonej w [...]. Z uwagi na fakt, iż działka ta położna jest w pobliżu stacji bazowej telefonii komórkowej J. S. przysługuje status strony postępowania. Okoliczność, iż przysługuje jej ten status nie była jednak znana organowi administracji wydającemu pozwolenie na budowę. Zadaniem Wójta Gminy [...] analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wskazuje, że brak jest podstaw do uchlania decyzji o pozwoleniu na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej w postępowaniu wznowieniowym. Firma [...] spełniła wszelkie wymogi niezbędne do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę stacji. Wykazała się prawem do dysponowania gruntem na cele budowlane. Projekt inwestycji opracowany został przez uprawnioną osobę. Projekt zawiera pozytywną opinię Wojewódzkiej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej i Ochrony Środowiska oraz ocenę oddziaływania na środowisko. Z oceny tej wynika, że projektowana stacja nie będzie uciążliwa dla środowiska i ludności. Nadto stacja została oddana już do użytkowania. Dokonano pomiarów natężenia pól elektromagnetycznych anten istniejącej już stacji, które wskazują, iż przebywanie ludzi w sąsiedztwie anten jest bezpieczne i dostępne bez ograniczeń. Nie są wymagane żadne strefy ochronne. W tej sytuacji zdaniem Wójta Gminy Wolanów brak jest podstaw do uchylania decyzji o pozwoleniu na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła J. S. podnosząc zarzut, że w dniu wydania decyzji o pozwoleniu na budowę stacji bazowej była właścicielką działki o nr [...] Wójt Gminy jej zdaniem bezprawnie zagarnął prawo własności tej działki wpisując do ewidencji jako właściciela Gminę. Jej zdaniem nieprawdą jest, że Wójt Gminy nie wiedział, że działka o nr [...] jest jej własnością. Nadto podniosła zarzut, że pracownicy Urzędu Gminy uniemożliwiają jej dostęp do akt sprawy naruszając tym samym art.73§1 kpa. Podniosła także zarzut, że sprzeciwia się budowie masztu wśród zabudowań i pomiędzy działką należącą do niej, a działką należącą do jej syna. Jej zdaniem z treści raportu oddziaływania na środowisko wynika, że inwestycja stanowi zagrożenie dla środowiska poprzez wytwarzanie pola elektromagnetycznego. Nie jest też prawdą stwierdzenie Wójta Gminy, że nie występują strefy ochronne. Z oceny oddziaływania inwestycji na środowisko wynika, że aby w przyszłości nie dopuścić do zagrożenia ludności w planach zagospodarowania przestrzennego powinny być uwzględnione obszary ograniczonego użytkowania w otoczeniu anten stacji, a w obszarach tych nie powinna być tworzona nowa zabudowa uniemożliwiająca dostęp ludności. Obszary ograniczonego użytkowania powinny obejmować przestrzeń w zasięgu 60 m od anten nadawczych. Decyzją z dnia [...] lipca 2003 roku, Nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2003 roku. W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda [...] stwierdził, że decyzja o pozwoleniu na budowę została poprzedzona decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Inwestor przedłożył wszelkie dokumenty niezbędne do wydania pozwolenia na budowę. Z opracowanej analizy oddziaływania na środowisko nie wynika, że inwestycja w postaci stacji bazowej telefonii komórkowej, by wprowadzała ona uciążliwości dla otoczenia i zagrażała bezpieczeństwu ludzi i mienia w tym naruszała interes prawny odwołującej się od decyzji. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyli Z. i J. S. opisując dotychczasowy przebieg postępowania. Zdaniem skarżących wpis w ewidencji gruntów wskazujący na to, że właścicielem działki o nr [...] jest Gmina został dokonany nie w roku 1986 lecz w okresie gdy wydawano decyzję o pozwoleniu na budowę tj. w roku 1998 lub 1999. W uzupełnieniu skargi podnieśli, że organ II instancji naruszył art. 77 kpa nie wyjaśniając na jakiej podstawie Wójt Gminy [...] wpisał w ewidencji gruntów jako właściciela działki o nr [...] Gminę w trakcie wydawania pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej. Sfałszowanie tego zapisu miało na celu zagarnięcie prawa wąskości tej działki. Nadto organ drugiej instancji nie zajął stanowiska w kwestii czy przysługiwało im prawo bycia stroną w dacie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę stacji co stanowi naruszenie art.7 kpa i art.10§1 kpa. Podnieśli także zarzut, iż do dzisiaj nie dopuszczono ich do udziału w postępowaniu w charakterze strony jak również organy administracji nie chcą udostępnić im akt sprawy. Zdaniem skarżących nie jest prawdą, że stacja ma być zrealizowana na terenie rolniczym i niezamieszkałym, gdyż wokół mieszkają ludzie, a stacja została zbudowana na działce na której miała być zbudowana szkoła. Podnieśli także zarzut, iż Wójt okłamywał ich, że inwestycja nie będzie realizowana, gdyż są sprzeciwy mieszkańców. Gdy budowa został rozpoczęta natychmiast zwrócili się do organów administracji by została ona wstrzymana do czasu wyjaśnienia wszystkich wątpliwości. Tymczasem nie zostali potraktowani jako strona postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonej decyzji z prawem materialnym i procesowym. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Na wstępie stwierdzić należy, że część podniesionych w skardze zarzutów nie pozostaje w związku z przedmiotem zaskarżonej decyzji. Tego rodzaju zarzutem, jest twierdzenie, iż Wójt Gminy sfałszował wpis w ewidencji gruntów i wpisał w ewidencji, że właścicielem działki o nr [...] jest Gmina, a nadto, że wpis ten dokonany został nie w 1986 roku lecz w 1998 lub 1999 roku. Kwestia sfałszowania wpisu nie może być przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu w niniejszej sprawie. Jeżeli skarżący uważają, iż nastąpiło sfałszowanie wpisu w ewidencji to przysługuje im prawo złożenia odpowiedniego zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa instytucjom powołanym do zajmowania się tego typu sprawami tj. Policji lub Prokuraturze. Podkreślić przy tym należy, że nawet jeśli wpis o tym, że właścicielem działki o nr [...] położonej w miejscowości [...] jest Gmina był błędny to brak było również podstaw do tego by jako właściciel działki wpisana była skarżąca J. S.. Orzeczenie Sądu potwierdzające, iż skarżąca nabyła własność tej działki na podstawie art.1 ust.1 ustawy z dnia 26 października 1971 roku o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych zapadło w dniu 19 marca 2002 roku. Wprawdzie orzeczenie stwierdza, że skarżąca nabyła własność tej działki z dniem 04 listopada 1971 roku jednakże jak wyżej wskazano orzeczenie Sądu będące podstawą wpisu do ewidencji gruntu zapadło w dniu 19 marca 2002 roku. Dopiero z chwilą uzyskania tego orzeczenia skarżąca mogła ubiegać się o dokonanie wpisu w ewidencji gruntów na własną rzecz. Dopóki wpis w ewidencji nie zostanie podważony organy administracji publicznej mogą na podstawie danych uwidocznionych w tym spisie dokonywać ustaleń, komu przysługuje status strony postępowania. W toku postępowania o wydanie pozwolenia na budowę organy administracji publicznej nie są uprawnione do weryfikacji danych zawartych w ewidencji gruntów. Nie należy do ich obowiązków ustalanie co było podstawą do dokonania określonego wpisu do ewidencji. Weryfikacja danych zawartych w ewidencji gruntów następuje w odrębnym postępowaniu. Odnośnie zarzutu niedopuszczenia skarżących do udziału w sprawie poprzez nie udostępnienie im do wglądu akt sprawy stwierdzić należy, że brak jest podstaw do uwzględnienia tego zarzutu. Analiza treści odwołania skarżącej J. S. od decyzji Wojewoda [...] z dnia [...] lipca 2003 roku wskazuje, że skarżącej znana jest treść oceny oddziaływania inwestycji na środowisko. Pozwala to zdaniem Sądu stwierdzić, iż skarżąca miała dostęp do akt sprawy. Nie można zgodzić się również z podniesionym w skardze zarzutem, iż stacja jest inwestycją szkodliwą dla środowiska. Cytowane przez skarżących sformułowania zawarte w opracowaniu dotyczącym oddziaływania inwestycji na środowisko są oderwane od innych stwierdzeń zawartych w tym opracowaniu. Analiza treści całości przedmiotowego opracowania jednoznacznie wskazuje, iż przedmiotowa inwestycja nie zagraża środowisku. Brak jest podstaw do kwestionowania wiarygodności przyjętych przez osoby sporządzające opracowanie założeń oraz metodologii pracy przy wykonywaniu tego opracowania. Potwierdza je wydanie pozwolenia na użytkowanie stacji telefonii komórkowej. W tym miejscu podkreślić należy, że interesy osób trzecich podlegają ochronie w granicach przewidzianych w art.5 Ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89 poz.414 ze zm.). Z przepisu tego wynika, że obiekt budowlany powinien być tak projektowany i budowany by zapewnić poszanowanie występujących w obszarze obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich. Działka o nr [...] jak wynika z oświadczenia złożonego przez J. S. w toku postępowania przed Sądem Rejonowym w [...] (strona pierwsza uzasadnienia postanowienia z dnia [...] marca 2002 roku, sygn. [...]) jest działką stanowiącą klin między drogami. Jest ona nieużytkiem i nie przedstawia żadnej wartości ani rolniczej ani budowlanej. W kontekście tego oświadczenia nie sposób przyjąć, by zrealizowania inwestycja w postaci stacji telefonii komórkowej naruszała interesy prawne osób skarżących. Nawet jeśli w raporcie oddziaływania inwestycji na środowisko znajduje się sugestia by w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy ustalić strefę ochronną wokół stacji poprzez ograniczenie możliwości tworzenia nowej zabudowy w promieniu 60 m od stacji to biorąc pod uwagę charakter działki o nr [...] opisany powyżej nie może to naruszać interesu prawnego skarżących. Okoliczność, iż inni mieszkańcy miejscowości, w której zbudowana została stacja telefonii komórkowej protestowali przeciwko jej budowie nie może być argumentem przemawiającym za uwzględnieniem skargi. Osoby te mogą zainicjować własne postępowania administracyjne w celu dochodzenia swoich praw. Nie może też być podstawą uwzględnienia skargi podnoszony na wcześniejszych etapach postępowania zarzut sfałszowania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponownie stwierdzić należy, że jeśli skarżący uważają, iż popełnione zostało przestępstwo fałszerstwa dokumentu to mogą zgłosić ten fakt Prokuraturze lub Policji. Sąd z urzędu nie znajduje podstaw do przyjęcia by fałszerstwo takie nastąpiło i zawiadamiania o tym wymienionych wyżej organów. Nadmienić należy, że nie doszło do uchylenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w drodze wznowienia postępowania. Wynika to z treści znajdującej się w aktach sprawy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2003 roku, Nr [...]. Odnosząc się do zawartego w skardze zarzutu, iż nieprawdą jest, że stacja ma być zrealizowana na terenie rolniczym i niezamieszkałym stwierdzić należy, że analiza treści uzasadnienia decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2003 roku oraz uzasadnienia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2003 roku wskazuje, iż argument ten nie był przez te organy powoływany w celu uzasadnienia wydanych przez nie rozstrzygnięć. Reasumując zdaniem Sądu rozstrzygniecie polegające na odmowie uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę stacji telefonii komórkowej w postępowaniu wznowieniowym uznać należy za prawidłowe. Z powyższych względów na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97§1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1271 ze zmianami) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.