IV SA 3244/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Czesława Socha, Sędziowie NSA (del.) Halina Kuśmirek, As. WSA Mariola Kowalska (spr.), Protokolant Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie 1) uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji 2) wstrzymuje wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku 3) zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej J. W. kwotę 10 zł (dziesięciu) tytułem zwrotu kosztów sądowych Decyzją z dnia [...] maja 2002r. Prezydent Miasta R. po rozpatrzeniu wniosku Pani J. W. o wydanie pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego, zrealizowanego na terenie położonym w R. przy ulicy Prezydent Miasta R., odmówił udzielenia pozwolenia z uwagi na prowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego postępowanie administracyjne dotyczące nakazu rozbiórki ww. budynku. Organ ten wskazał, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. wydał decyzje w trybie art. 48 nakazujące wnioskodawczyni dokonanie rozbiórki budynku dobudowanego i nadbudowanego do budynku mieszkalno – garażowego, stanowiącego przedmiot wniosku. Prezydent Miasta R. nie mógł zatem wydać pozwolenia na użytkowanie budynku w stosunku do którego wydano nakaz rozbiórki. Po wniesieniu odwołania, w którym odwołująca się J. W. powołała się m.in. na wyrok NSA zapadły w jej sprawie, organ II instancji – Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2002r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Wojewoda stwierdził, iż wniosek Pani J. W. nie spełnia przesłanek art. 55 Prawa budowlanego. Wskazał, iż Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wprawdzie decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] listopada 1998 r. i decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 1999r., dotyczące rozbiórki samego budynku mieszkalno – garażowego, lecz nadal w obrocie prawnym pozostają decyzje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. o Nr [...] z dnia [...].01.2001r.w sprawie rozbiórki obiektu dobudowanego do budynku mieszkalnego i o Nr [...] z dnia [...].08.2001r. w sprawie rozbiórki części nadbudowanej budynku mieszkalnego. J. W. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję. Skarżąca nie zgodziła się z uzasadnieniem obu decyzji, wskazując, iż przyczyną odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego nie mogły być decyzje w sprawie nakazu rozbiórki budynku, ponieważ w sprawie toczą się jeszcze postępowania w tym przedmiocie i żadne z nich nie zostało jeszcze ostatecznie zakończone. Wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga jest zasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych. (Dz.U.02.153.1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy- art. 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 55 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz.1126 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, uzyskanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego było wymagane m.in., jeżeli właściwy organ wydał, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 lub art. 71 ust. 3, decyzję nakazującą dokonanie określonych czynności, zmian /.../ albo zachodzą okoliczności wymienione w art. 49 ust. 1. Do ustalenia czy w sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione wyżej niezbędne jest przeprowadzenie postępowania w sprawie stwierdzonej samowoli budowlanej. Właściwe organy powinny zatem ustalić w pierwszej kolejności, czy wykonane przez skarżącą roboty budowlane podlegają reżimowi art. 48 Prawa budowlanego, czy nie zostały spełnione przesłanki wskazane w art. 49 tej ustawy, czy wykonane prace nie wyczerpują dyspozycji art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Z ustaleń dokonanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wynika, iż przed organami nadzoru budowlanego toczy się postępowanie administracyjne dotyczące samowoli budowlanej : 1. budynku mieszkalno – garażowego, w którym zostały wydane: decyzja Prezydenta Miasta R. z dnia [...] listopada 1998r. nakazująca skarżącej rozbiórkę do poziomu rzędnej terenu rozpoczętej budowy budynku mieszkalnego z częścią garażową wraz ze znajdującym się w tej części kanałem na działce położonej przy ulicy [...] w R. oraz utrzymująca ww. decyzję w mocy decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 1999r. Obie decyzje zostały na mocy wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2002r. – sygn. akt IV SA 392/99 uchylone. 2. budynku dobudowanego do ww. budynku mieszkalno – garażowego – decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] stycznia 2001r. 3. nadbudowy budynku mieszkalno – garażowego – decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2001r. W aktach sprawy brak jest informacji czy postępowania te zakończyły się wydaniem decyzji ostatecznych. Należy domniemywać, na podstawie treści skargi oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji organu II instancji, iż decyzja odmawiająca pozwolenia na użytkowanie została wydana przed ostatecznym zakończeniem postępowania prowadzonego w sprawie samowolnego wykonania obiektu budowlanego. Nie zostały zatem wyjaśnione podstawowe okoliczności sprawy, mające wpływ, po pierwsze na możliwość zastosowania art. 55 Prawa budowlanego po drugie na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Zgodnie z zasadami procedury administracyjnej to na organie administracji ciąży obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia sprawy oraz zebrania całego materiału dowodowego. Naruszenie art. 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego, z którymi wiąże się niewyjaśnienie istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych, mających wpływ na rozstrzygnięcie, zobowiązuje Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji W ocenie Sądu przedstawione wady postępowania pozostają w związku z ostatecznym rozstrzygnięciem w sprawie, stanowią naruszenie art. 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego i powodują konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji. Mając na względzie wskazane wyżej rozważania i uchybienia Sąd uznał, że ze względu na swój charakter miały istotny wpływ na wynik sprawy i dlatego zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Orzeczenie o kosztach znajduje swoje podstawy w art. 200 ww. ustawy.