IV SA 3267/03

Sygn. akt 7/IV SA 3267/ 03 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 stycznia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek J. Kamiński (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi Gminnej Spółdzielni [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia sie niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej Spółdzielni kwotę 10 zł (dziesięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. zatwierdzono projekt budowlany i zezwolono Zakładowi Energetycznemu [...] na wykonanie czterech stacji transformatorowych na działkach nr ew. [...] i [...] oraz na terenie leśnym w [...]. Decyzja ta nie została doręczona Gminnej Spółdzielni [...] w P., która po uzyskaniu wiedzy o wydanej decyzji, uważając, iż ma interes prawny w rozpoznawaniu sprawy, złożyła - już po stwierdzeniu ostateczności tej decyzji - od niej odwołanie. Odwołanie to zostało rozpoznane przez Wojewodę [...], który decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2003 r. umorzył postępowanie odwoławcze. Od decyzji tej Spółdzielnia złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której powtórzyła wcześniej zgłoszone argumenty odnośnie do swojego interesu prawnego, organ zaś w odpowiedzi podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Postępowanie sądowe zostało zawieszone z uwagi na niemożność doręczenia wezwań na rozprawę wszystkim uczestnikom postępowania sądowoadministracyjnego, jednak po złożeniu zażalenia przez Spółdzielnię na postępowanie zawieszające, po powtórnym przeanalizowaniu sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie doszedł do przekonania, iż możliwe jest podjęcie czynności i rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie postępowania uproszczonego bez wzywania stron i uczestników postępowania. Z tego względu Sąd uchylił postanowienie o zawieszeniu postępowania i rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym. Przede wszystkim zauważyć należy, że sprawa niniejsza na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, gdyż zgodnie z treścią tego przepisu sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Stosownie do treści art. 3 § 1 wymienionej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nadto zgodnie z przepisem art. 119 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli "decyzja lub postanowienie są dotknięte wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 k.p.a. lub w innych przepisach albo wydane zostały z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania". Taki też tryb postanowiono nadać rozpoznaniu niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skargę należało uwzględnić, chociaż z innych przyczyn niż podnoszone w skardze, gdyż zaskarżona decyzja nie może ostać się w obrocie prawnym. Pismo, w którym Spółdzielnia domagała się respektowania jej interesu, złożone zostało bez mała w rok po zakończeniu sprawy decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. i po stwierdzeniu ostateczności tej decyzji przez umieszczenie na niej stosownej adnotacji. W tej sytuacji pismo Spółdzielni, w żadnym razie, nie mogło zostać potraktowane jako odwołanie, niezależnie od jego nazwy czy intencji strony. Nie można bowiem skutecznie wnieść odwołania od decyzji ostatecznej, organ zaś nie ma podstaw do rozpatrzenia takiego pisma jako odwołania. Podważenie mocy takiej decyzji może nastąpić natomiast w jednym z trybów przewidzianych w rozdziałach 12 i 13 działu II kodeksu postępowania administracyjnego. Bez wnikania zatem w powody rozstrzygnięcia, na obecnym etapie kontroli sądowej należało stwierdzić nieważność tej decyzji, gdyż rażąco naruszyła ona art. 16 w zw. z art. 129 § 2 k.p.a. Zgodnie z brzmieniem tych przepisów odwołanie można wnieść od decyzji nieostatecznej w określonym terminie, ostateczną zaś decyzję administracyjną wzruszyć można jedynie w sposób określony w k.p.a. O wyborze trybu nadzwyczajnego, zgodnie z treścią art. 235 k.p.a., decyduje w takim przypadku organ, kierując się treścią pisma a nie jego tytułem. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy Spółdzielnia stawiała zarzut, że nie wyraziła zgody na zabudowę i nie doręczono jej decyzji. Rozważenie trybu załatwienia tego pisma organ powinien zatem poczynić w oparciu o art. 235 k.p.a. nadając mu właściwy bieg, a nie podejmować polemikę co do zasadności uczestnictwa Spółdzielni w sprawie w postępowaniu odwoławczym, gdyż - jak wskazano - pismo Spółdzielni nie mogło wywrzeć skutku w postaci uruchomienia postępowania odwoławczego w zakończonej ostatecznie sprawie. Stwierdzenie nieważności decyzji, będącej przedmiotem kontroli Sądu, eliminuje obecnie z obrotu prawnego zaskarżoną decyzję i otwiera drogę do nadania właściwego trybu do rozpoznania wniosku Spółdzielni przez właściwy organ administracji publicznej. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji w całości,