IV SA 3393/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędziowie NSA Krystyna Borkowska, As. WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz W. S. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W toczącym się postępowaniu w przedmiocie wznowienia ostatecznej decyzji administracyjnej Burmistrz Miasta i Gminy B. decyzją z dnia [...] lutego 2002 r. stwierdził , że decyzja [...] z dnia sierpnia 1999 r. wydana przez Burmistrza Miasta i Gminy B. zatwierdzająca projekt budowlany linii kablowej nn. wraz z przyłączami i zezwalająca na budowę tej linii do działek nr ew. [...],[...],[...] i [...] została wydana z naruszeniem art. 9 kpa ale nie będzie uchylona ponieważ w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej . Z uzasadnienia tego rozstrzygnięcia wynikało że postępowanie w przedmiocie wznowienia toczyło się na wniosek W. S. , właścicielki działki na której stoi słup energetyczny od którego przeprowadzono linię niskiego napięcia do działek inwestorów . W. S. nie brała udziału jako strona w postępowaniu o pozwolenie na budowę tej linii gdyż organ nie uznał ją za stronę. Z przedłożonych szkiców geodezyjnych wynikało że słup energetyczny znajduje się poza jej działką -na drodze dojazdowej . Po wznowieniu postępowania organ ustalił , że przedmiotowa inwestycja została zrealizowana przed kwietniem 2001 r. Nadto ustalił w oparciu o opinię geodezyjną przebieg prawnej granicy działki W. S. Wynikało z niej, że sporny słup energetyczny powinien znajdować się na działce będącej drogą dojazdową, jednak ogrodzenie działki W. S. przekracza granicę o 21 cm co skutkuje tym ,że słup znalazł się w jej działce . Organ I instancji w postępowaniu wznowieniowym wydawał już dwie decyzje , które były następnie uchylane wskutek skargi wnioskodawczyni i przekazywane do ponownego rozpatrzenia . Obecnie przy tym rozpoznaniu uznał , że w toku postępowania o wydanie pozwolenia na budowę linii energetycznej nastąpiło naruszenie prawa gdyż W. S. powinna uczestniczyć w postępowaniu jako strona a została pominięta. Jednak stosownie do art. . 151 § 2 kpa organ ograniczył się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa i wskazał zgodnie z art. 146 § 2 kpa, że nie uchyla pozwolenia na budowę bowiem we wznowionym postępowaniu mogłaby zapaść tylko taka sama decyzja to jest wydanie pozwolenia na budowę linii energetycznej . Po rozpatrzeniu odwołania od tej decyzji wniesionego przez W. S. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazał , że W. S. bez wątpienia powinna uczestniczyć jako strona w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę linii energetycznej, gdyż jej nieruchomość sąsiaduje z nieruchomością inwestora . Jednocześnie uznał , że brak jest możliwości wydania decyzji merytorycznej we wznowionym postępowaniu bowiem inwestycja została zakończona przed kwietniem 2001 r. W tej sytuacji orzekanie w sprawie pozwolenia na budowę jest bezprzedmiotowe i postępowanie powinno ulec umorzeniu . Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję organu II instancji złożyła W. S. Podniosła w niej bezzasadność ustaleń organu I instancji co do nieprawidłowego przebiegu granicy w kontekście położenia słupa energetycznego . Nadto wskazała , że naruszone zostało jej prawo własności przez wtargniecie na działkę oraz , że nie uzyskała należnego w związku z tym odszkodowania . W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] powołał się na argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył ,co następuje : Decyzja podlega uchyleniu ale z innych przyczyn niż podniesione w skardze . Przedmiotem badania Sądu w tej sprawie była decyzja organu odwoławczego wydana w postępowaniu wznowieniowym . Organ II instancji na podstawie art. 138 § 1pkt 2 kpa uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie . Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji przyczyną uchylenia decyzji organu I instancji była jej wadliwość polegająca na tym , że po wznowieniu postępowania organ uznał za możliwe wydanie decyzji zgodnej z kwestionowaną czyli ponowne wydanie pozwolenie na budowę . Założenie to legło u podstaw rozstrzygnięcia opartego następnie na przepisie art. 151 § 2 kpa . Jest to oczywiście błędny pogląd skoro ustalono ponad wszelką wątpliwość , że budowa objęta treścią decyzji została w całości zrealizowana . Z tej przyczyny właśnie we wznowionym postępowaniu nie można było wydać ponownie decyzji pozwalającej na budowę . Wobec powyższego stwierdzić należy , że prawidłowa była decyzja organu odwoławczego o uchyleniu kontrolowanego rozstrzygnięcia. Jednak po uchyleniu decyzji organu I instancji nadal otwarta była kwestia zakończenia postępowania wznowieniowego . Skoro rozstrzygniecie swoje organ odwoławczy oparł na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa to powinien wydać decyzję merytoryczną. Z kolei o możliwych rozstrzygnięciach w postępowaniu wznowieniowym stanowi art. 151 kpa. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji wskazuje na niewątpliwe istnienie przesłanki z art. 145 § 1 kpa polegającej na braku udziału strony . W tej sprawie skutkować to musiało- zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 uchyleniem decyzji pozwalającej na budowę . Dopiero po uchyleniu decyzji która była kwestionowana w postępowaniu wznowieniowym , następuje rozstrzygnięcie o istocie sprawy poprzez wydanie nowej decyzji . Tą nową decyzją rozstrzygającą istotę sprawy mogła być tu jedynie decyzja umarzająca postępowanie albowiem stało się ono bezprzedmiotowe wskutek zrealizowania inwestycji . Różnica między rozstrzygnięciem organu odwoławczego a rozstrzygnięciem które powinno być wydane stosownie do art. 151 § 1 pkt 2 kpa jest zasadnicza . W przypadku zaskarżonej decyzji organ umorzył postępowanie wznowieniowe bez wcześniejszego uchylenia kwestionowanej decyzji pomimo ,że spełnione zostały do tego przesłanki (podlegające ocenie w toku postępowania wznowieniowego) i wbrew regulacji wynikającej z cytowanego wyżej przepisu . Podnieść również należy , że takie właśnie rozstrzygniecie nie jest obojętne dla dochodzonych przez skarżącą praw . Ujawnione naruszenie przepisów postępowania tj. art. 151 § 1 pkt 2 kpa mające wpływ na wynik sprawy spowodowało uchylenie zaskarżonej decyzji na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) Ponadto na podstawie art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w pkt. II i III wyroku.