IV SA 34/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, Sędziowie WSA NSA Anna Żak (spr.), As. WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka,, Protokolant Tomasz Szpojankowski, po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi S.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie wstrzymania działalności warsztatu skargę oddala 7/IV S.A. 34/03 U Z A S A D N I E N I E Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] decyzją z dnia [...] czerwca 1999r.. nr [...], na podst. art. 105 kpa. umorzył postępowanie w sprawie wstrzymania działalności warsztatu / zakład mechaniki pojazdowej/ prowadzonej przez S.B. na nieruchomości położonej w G. przy ul. [...], uznając że postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe wobec wydanej w dniu [...] lipca 1997r. decyzji nr [...] Burmistrza Miasta i Gminy w [...] utrzymanej w mocy przez Wojewodę [...] nr [...] z dnia [...]11.1997r. Odwołanie od tej decyzji wnieśli S. i R. K. podnosząc przede wszystkim, iż decyzje nr [...] i nr [...] nie rozstrzygnęły sprawy merytorycznie i niewiadomo czy inwestorowi zezwala się na prowadzenie działalności gospodarczej w garażu, czy też nie. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 1999r. uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...] czerwca 1999r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wskazał, że umorzenie postępowania jest niezasadne, ponieważ nie została ostatecznie rozstrzygnięta sprawa pozwolenia na prowadzenie warsztatu. Uruchomienie takiej działalności może nastąpić na podstawie pozwolenia właściwego organu zgodnie z art.57 i 71 Prawa budowlanego. Nie może takiego orzeczenia zastąpić oświadczenie inwestora o wykonaniu zaleceń nakazanych decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 1997r. Powyższa decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 21 lutego 2002r. w sprawie IV S.A. 437/00 uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Sąd m.in. wskazał, że w chwili złożenia wniosku o wstrzymanie działalności warsztatu przez zainteresowanych S. i R. K. w obiegu prawnym znajdowała się ostateczna decyzja wydana m.in. w przedmiocie wstrzymania działalności zakładu S. B. Prawidłowo więc organ I instancji rozpatrując ten wniosek małż. K. wydał w oparciu o art. 105 par.l kpa decyzję nr 1-Gro/99 umarzającą postępowanie jako bezprzedmiotowe. Nie można było bowiem wydać nowej decyzji w tym samym przedmiocie i przy udziale tych samych stron. Taka decyzja dotknięta byłaby wadą z art. 156 par.l pkt.3 kpa. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po ponownym rozpatrzeniu odwołania S. i R. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] z dnia [...] czerwca 1999r. nr [...] decyzją z dnia [...] listopada 2002r. nr [...] na podst. art. 138 par.l pkt.l kpa. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że bezspornym jest w sprawie, iż S. B. w sposób samowolny dokonał zmiany sposobu użytkowania garażu na warsztat mechaniki pojazdowej. Burmistrz Miasta i Gminy w [...] wydał w tej sprawie decyzję w dniu [...] lipca 1997r. nakazując wykonanie zaleceń zawartych w ocenie oddziaływania na środowisko dot. przedmiotowego warsztatu oraz przedłożenia postanowienia o dopuszczeniu zakładu do użytkowania. Do tego czasu wstrzymano działalność warsztatu. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy decyzją z dnia [...].11.1997r nr [...]. Inwestor nie posiada ostatecznej decyzji zezwalającej na użytkowanie spornego warsztatu. W związku z tym obowiązuje w/w decyzja z dnia [...].07.1997r. Pomimo tego małż. K. złożyli wniosek o wstrzymanie działalności tego warsztatu. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] po rozpatrzeniu tego wniosku prawidłowo umorzył postępowanie w tej sprawie ze względu na fakt istnienia w obrocie prawnym ostatecznej decyzji m.in. w przedmiocie wstrzymania działalności warsztatu. Powadzenie postępowania w sprawie, która została już rozstrzygnięta ostatetczną decyzją administracyjną nie znajduje oparcia w przepisach prawa. Skoro bowiem w tym samym przedmiocie i przy udziale tych samych stron zapadła ostateczna decyzja nie można wydawać nowej decyzji w tej sprawie. Taka decyzja dotknięta byłaby wadą z art. 156 par.l pkt.3 kpa. W skardze na powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniesioną do Naczelnego Sądu Administracyjnego S. K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosząc, że sporny warsztat funkcjonuje bez pozwolenia właściwego organu wydanego w trybie art.71 ust.l i art. 66 pkt.3 ustawy Prawo budowlane. Ponadto jego funkcjonowanie jest sprzeczne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko reprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Z uwagi na związanie Sądu, jak i organu administracji publicznej orzekającego w sprawie oceną prawną wyrażoną w wyroku NSA z dnia 21 lutego 2002r. w sprawie IV S.A. 437/00 / art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu pzed sądami administracyjnymi Dz.U. nr 153, poz.1270, dawniej art. 30 ustawy o NSA) niniejsza skarga nie mogła zostać uwzględniona a ponadto zarzuty zawarte w skardze są całkowicie nietrafne. Przede wszystkim należy podnieść, że w niniejszej sprawie niesporne jest, iż S.B. prowadzi w garażu zakład mechaniki samochodowej nie posiadając decyzji o zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego. W związku z powyższym zostało wydane w sprawie wiele orzeczeń. Jednym z nich była decyzja z dnia [...] lipca 1997r. nr [...] wydana w trybie art. 66 ust. 3 ustawy Prawo budowlane z 1994r., nakazująca inwestorowi wykonanie zaleceń zawartych w ocenie oddziaływania na środowisko oraz przedłożenie postanowienia o dopuszczeniu zakładu do użytkowania - do tego czasu wstrzymano działalność zakładu. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy i stała się ostateczna. Z akt sprawy wynika, że inwestor nie uzyskał ostatecznego rozstrzygnięcia dopuszczającego do użytkowania warsztatu. Żądanie w takiej sytuacji przez małż. K. wydania przez ten sam organ następnego rozstrzygnięcia o wstrzymaniu działalności warsztatu w zakresie rozstrzygniętym już ostateczną decyzją z dnia [...] lipca 1997r. utrzymaną w mocy przez organ odwoławczy i pozostającą w obiegu prawnym, należy uznać za całkowicie bezpodstawne i niedopuszczalne, ponieważ wydane w tych okolicznościach orzeczenie byłoby dotknięte wadą nieważności, określaną w art. 156 § 1 pkt 3 kpa. Prawidłowo więc organ I instancji rozpoznając ten wniosek w oparciu o art. 105 kpa. umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe, ponieważ nie było podstaw materialnoprawnych do wydania decyzji administracyjnej skoro w tej samej sprawie wydano już orzeczenie. Przedmiotem oceny przez Sąd w niniejszej sprawie była zgodność z prawem zaskarżonej decyzji dot. umorzenia postępowania w zakresie wstrzymania działalności przedm. warsztatu, dlatego zarzuty skargi odnoszące się do braku podstaw udzielenia pozwolenia na jego użytkowanie, nie mogły być przedmiotem rozważań Sądu, ponieważ nie miały związku z zaskarżoną decyzją. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Oz.U. nr 153, poz.1270/ w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1271, nr 240, poz. 2052; z 2003r. nr 124, poz.l 153/ skargę oddalił.