IV SA 3420/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr), Sędziowie sędzia NSA Halina Kuśmirek, sędzia NSA Bożena Walentynowicz, Protokolant Marcin Gruszczyński, po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi J. i A. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. # SWYROK [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania A. i J. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. nakazującej A. i J. G. rozbiórkę pawilonu handlowo-usługowego wybudowanego na działce nr [...] i [...] przy ul. W. w W. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał, iż inwestorzy A. i J. G. decyzją Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] marca 1998 r. otrzymali pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego i pawilonu handlowo-usługowego na działce nr [...] przy ul. W. W trakcie realizacji inwestycji odstąpili od warunków pozwolenia na budowę poprzez usytuowanie pawilonu w granicy działki sąsiedniej i naruszenie linii zabudowy i rozgraniczenia ul. W., wobec czego Burmistrz Gminy [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. wstrzymał roboty budowlane, a następnie decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 1998 r. nakazał rozbiórkę spornego pawilonu. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania inwestorów od nakazu rozbiórki uchylił decyzję Burmistrza Gminy [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, a następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 1999 r. nałożył w trybie art. 51 Prawa budowlanego na inwestorów określone obowiązki, mające na celu doprowadzenie prowadzonej inwestycji do stanu zgodnego z prawem. W wyniku złożonego od tej decyzji odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 1999 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzja ta zaskarżona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a Sąd wyrokiem z dnia 29 stycznia 2002 r. sygn. akt IV SA 584/00 uchylił to rozstrzygnięcie. Ponownie rozpatrując odwołanie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i orzekł obowiązek przedłożenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego ekspertyzy technicznej, zawierającej ocenę prawidłowości wykonanych robót ze wskazaniem robót koniecznych jeszcze do wykonania, w celu doprowadzenia obiektu do zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi, Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy technicznej, inwentaryzacji geodezyjnej wraz z domiarami obiektu do granic nieruchomości oraz projekt robot pozostałych do wykonania – w terminie do 31 października 2002 r. Ponieważ inwestorzy we wskazanym w decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego terminie przedłożyli wyłącznie "Inwentaryzację budowlaną powykonawczą pawilonu handlowo-usługowego" wraz z orzeczeniem technicznym, organ I instancji uznał, iż dokumentacja ta jest niekompletna, a zatem nie wykonano nałożonego obowiązku, a nadto dokumentacja ta nie spełnia wymagań stawianych przepisami prawa w związku z czym na podstawie art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego, organ I instancji nakazał rozbiórkę pawilonu handlowo-usługowego. Decyzję utrzymał w mocy [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielając całkowicie argumentację organu I instancji. Skargę na tę decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli J. i A. G. podając, iż już w 1999 r. realizując obowiązki nałożone pierwszą decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 1999 r. wykonali inwentaryzacje budowlaną powykonawczą pawilonu handlowego wraz z inwentaryzacją geodezyjną. Dokumentacja ta została wykonana przez osobę posiadającą wymagane prawem uprawnienia i została złożona osobiście w Urzędzie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Do złożonych dokumentów nie zgłoszono żadnych zastrzeżeń. Organ przed wydaniem nakazu rozbiórki nie wezwał ich ani nie wskazał jakich dokumentów brak, bądź co należało uzupełnić. W odwołaniu zwracali się bezskutecznie o wyznaczenie dodatkowego terminu na uzupełnienie dokumentów. Zdaniem skarżących, nakaz rozbiórki powinien wynikać z obiektywnego braku możliwości zadośćuczynienia przepisom Prawa budowlanego, co tej sprawie nie ma miejsca. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002-Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269) kontrola działalności administracji publicznej przez Sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga jest zasadna. W sprawie niesporne jest, że inwestorzy A. i J. G. rozpoczęli realizację pawilonu handlowo-usługowego na podstawie ostatecznej decyzji Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] marca 1998 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę m.in. budynku mieszkalnego i pawilonu handlowo-usługowego. W czasie realizacji robót skarżący odstąpili od warunków udzielonego pozwolenia na budowę konsekwencją czego było wydanie postanowienia na podstawie art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego o wstrzymaniu prowadzenia wykonywanych robót, a następnie decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nakładającej na nich określone obowiązki celem uzyskania pozwolenia na wznowienie robót, zakreślając jednocześnie termin ich wykonania na dzień 31 październik 2002 r. Z akt sprawy wynika, ze skarżący w wyznaczonym przez organ terminie przedstawili "Inwentaryzację budowlaną powykonawczą pawilonu handlowo-usługowego", sporządzoną i podpisaną przez osoby posiadające wymagane prawem uprawnienia. W tym miejscu wskazać należy, iż ratio legis przepisów art. 50 i 51 Prawa budowlanego polega na wymuszeniu na inwestorze doprowadzenia budowanego obiektu do stanu zgodnego z warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę oraz przepisach prawa. Dopiero w przypadku niewykonania nałożonych w trybie powyższych przepisów obowiązków właściwy organ może w drodze decyzji nakazać inwestorowi zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu lub jego części (art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego). W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, nakazujące A. i J. G. rozbiórkę na podstawie art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego pawilonu handlowo-usługowego, wydane zostały co najmniej przedwcześnie. Nie można bowiem uznać, tak jak uczyniły to organy obu instancji, iż inwestorzy nie wykonali w terminie nałożonego obowiązku i nie złożyli wymaganej dokumentacji a przedłożona dokumentacja nie spełnia wymagań stawianych przepisami prawa. W aktach znajduje się pismo skarżących z dnia 17.09.2002 r., przy którym przedmiotowa dokumentacja, zawierająca także ekspertyzę techniczną wykonanych robót, została złożona w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego. Dokumentacja ta zatem przedstawiona została organowi półtora miesiąca przed upływem terminu określonego w decyzji i zdaniem Sądu istniały warunki do zweryfikowania jej kompletności i prawidłowości oraz ewentualnego wezwania skarżących do jej uzupełnienia. W aktach sprawy brak jest dokumentów potwierdzających aby organ wzywał inwestorów do uzupełnienia przedłożonej dokumentacji. Orzeczenie, w takim stanie faktycznym, nakazu rozbiórki należy uznać za działania naruszające przepisy prawa materialnego (art. 51 Prawa budowlanego), a także prawa procesowego (art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa), mające wpływ na wynik sprawy, co obliguje Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Orzeczenie w pkt II wyroku znajduje swoje umocowanie w przepisie art. 152 wymienionej ustawy.