IV SA 3435/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, , Sędzia NSA Anna Żak (spr.), Asesor WSA Mariola Kowalska, Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku mieszkalnego. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego K. G. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 7/IV SA 3435/03 UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]grudnia 2000 r. Nr [...], działając na podstawie art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89 poz. 414 z późn. zm.), § 6 i 7 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 grudnia 1994 r. w sprawie warunków i trybu postępowania przy rozbiórkach nie użytkowanych, zniszczonych, lub nie wykończonych obiektów budowlanych lub ich części (Dz. U. nr 10 poz. 47) oraz art. 104 kpa nakazał H. G. zam. [...], oraz K. G. [...], dokonać rozbiórki budynku mieszkalnego znajdującego się na działce położonej w miejscowości [...] przy ulicy [...], oraz uporządkować teren po dokonanej rozbiórce w terminie od dnia [...] stycznia 2001 r. do dnia [...] lutego 2001 r. W uzasadnieniu w/w decyzji organ I instancji podniósł, że postępowanie administracyjne zostało wszczęte na skutek pisma Wójta Gminy [...] z dnia [...].08.2000 r., w którym organ ten wystąpił z prośbą o wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę dwóch budynków mieszkalnych zlokalizowanych na działce nr [...] położonej w [...]. Podczas kontroli przeprowadzonej w dniu [...].10.2000 r. przez pracowników Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] stwierdzono, że na przedmiotowej działce znajduje się budynek mieszkalny parterowy z poddaszem użytkowym, konstrukcji murowano – drewnianej, kryty papą, o wymiarach zewnętrznych 11,00 x 7,20 m. Ponadto stwierdzono, iż budynek ten jest w złym stanie technicznym. Ustalono, iż uszkodzeniu uległa główna konstrukcja budynku, więźba dachowa. Stwierdzono brak w nim podłóg, stolarki okiennej i drzwiowej, a jego zużycie wskazuje na to, iż nie nadaje się on do remontu. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł K. G. wnosząc jednocześnie o wstrzymanie postępowania do czasu poinformowania wszystkich zainteresowanych właścicieli o toczącym się postępowaniu. W uzasadnieniu K.G. podniósł, iż jest w 1/6 właścicielem posesji położonej w [...] przy ulicy [...], i bez zgody pozostałych współwłaścicieli nie jest w stanie przeprowadzić jakichkolwiek działań związanych z rozbiórką budynku. Nadto stwierdził, iż nie posiada pełnomocnictw pozostałych współwłaścicieli i jego ewentualne działania związane z przedmiotową nieruchomością byłyby niezgodne z prawem, gdyż naruszałyby prawa własności osób trzecich. Po rozpatrzeniu odwołania K. G., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane – uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej oznaczenia terminu wykonania nałożonego obowiązku, wskazując nowy termin wykonania obowiązku, w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnianiu decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego. Wskazał, iż kwestie podnoszone w odwołaniu przez skarżącego, nie mogą być brane pod uwagę. Rozstrzygnięcie organu II instancji nastąpiło po upływie ponad 3 lat, w związku z powyższym podnoszony przez K. G. argument zawarty w odwołaniu od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2000 r., iż na powiadomienie pozostałych spadkobierców potrzebuje około 6 miesięcy stał się bezprzedmiotowy, na dzień rozstrzygnięcia sprawy przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł K. G. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący podniósł, iż wykonanie jej naraziłoby go na odpowiedzialność odszkodowawczą. Ponownie podniósł, iż jest współwłaścicielem budynku tylko w 1/6 części, którą uzyskał z tytułu spadkobrania. Wskazał, iż znany jest mu jedynie los jednego z trzech spadkobierców, co do losów pozostałych spadkobierców, reprezentujących łącznie 2/3 udziałów nie ma wiadomości, ani też nie zna miejsca ich zamieszkania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 7 oraz art. 10 kpa, jako fundamentalnych zasad postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, mającym istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 7, 10 oraz 64 § 4 kpa. Zgodnie z art. 7 organy administracji publicznej w toku prowadzonego postępowania administracyjnego obowiązane są dbać o to, aby przy załatwianiu sprawy był należycie uwzględniony interes społeczny oraz słuszny obywateli. Na podstawie art. art. 61 § 4 kpa organ administracji publicznej jest zobowiązany zawiadomić wszystkie osoby będące stronami, w sprawie będącej przedmiotem postępowania wszczynanego z urzędu. Organ administracyjny powinien zatem ustalić z urzędu, które osoby będą stronami, a następnie powiadomić te strony o wszczęciu postępowania. Przepis art. 10 kpa ustanawia zasadę czynnego udziału strony w toczącym się postępowaniu administracyjnym. Oznacza to, że organ administracji zobowiązany jest m.in. zawiadomić strony o wszczęciu postępowania, zapewnić prawo dostępu do akt, prawo zgłaszania dowodów, prawo do wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji mającej istotny wpływ dla podmiotu. Obowiązek zapewnienia udziału stron w postępowaniu obciąża organ administracji publicznej. Zgodnie z treścią art. 67 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. jeżeli nieużytkowany lub niewykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia do tych robót i ich zakończenia. Adresatem decyzji wydanej w trybie powyżej cytowanego przepisu są zatem właściciele (lub współwłaściciele) lub zarządca przedmiotowego obiektu. Z akt sprawy wynika, że współwłaścicielami nieruchomości, na której zlokalizowany jest sporny budynek mieszkalny są: R. G., L. S., I. S. W niniejszej sprawie organ I instancji, jaki i organ II instancji utrzymujący w mocy decyzję organu I instancji ograniczyły się jedynie do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę H. S. G. i K. G., pomijając zupełnie pozostałych spadkobierców, a zwrot : "z prośbą o powiadomienie pozostałych spadkobierców" stanowi obrazę art. 61 § 4 kpa i art. 67 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. Podnoszony przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego, jako "bezprzedmiotowy argument", iż rozstrzygnięcie organu II instancji nastąpiło po upływie ponad trzech lat, stanowić może jedynie przesłankę obciążającą [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Świadczy bowiem o jego rażącej opieszałości w rozpatrzeniu odwołania. Poza sporem pozostaje obowiązek wykonania decyzji dotyczącej rozbiórki obiektu budowlanego ze względu na jego stan techniczny, który w myśl art. 67 ust. 1 Prawa budowlanego spoczywa na właścicielu lub zarządcy. Sam skarżący nie kwestionuje konieczności dokonania rozbiórki obiektu. Jednakże organ administracji publicznej wydając decyzję o rozbiórce budynku ma obowiązek przeprowadzić postępowania z udziałem wszystkich współwłaścicieli nieruchomości (NSA z 27.07.1983 SA/Ga 381/03; GAP 1986, nr 4, str. 44). Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271, Nr 240 poz. 2052; z 2003 r. Nr 124 poz. 1153) orzekła jak w sentencji wyroku. Na podstawie art. 152 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku, o zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.