IV SA 3459/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Bogusław Moraczewski, Sędziowie asesor WSA Bogusław Cieśla, sędzia NSA Andrzej Gliniecki (spr), Protokolant Marcin Gruszczyński, po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skarg E. i S. T. oraz M. i L. M. na niewykonanie wyroków sądowych p o s t a n a w i a Odrzucić skargi Pismem z dnia 19.10.2001 r. skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie E. i S. T., M. i L. M. oraz B. i W. M. wnieśli skargi na niewykonanie ustaleń wyroków: IV SA 278/99 z dnia 29 września 1999 r., IV SA 1744/00 z dnia 17 maja 2001 r. oraz postanowienia NSA z dnia 12 września 2000 r. przez: Burmistrza Gminy [...], Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...],[...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, Wojewodę [...] i Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zdaniem skarżących, organy te nie podjęły skutecznych działań, co doprowadziło do "permanentnej samowoli budowlanej popełnionej przez inwestora przy budowie biurowca przy ul. P. W związku z powyższym skarżący wnoszą o wymierzenie w/w organom grzywien na podstawie art. 31 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Postanowieniem z dnia 20 marca 2002 r. została odrzucona skarga B. i W. M.. W uzasadnieniu skarg, skarżący powołują szereg pism (zażalenia, skargi, odwołania od decyzji, decyzje), które ich zdaniem, świadczą o tym, że wzywali organy do wykonania ustaleń wyroków NSA i że organy te nie wykonały zawartych tam ustaleń. W odpowiedziach na skargi Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego i Kierownik Oddziału Administracji Architektoniczno-Budowlanej [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...], wymieniają kolejno decyzje, jakie zostały wydane przez organy po każdym z wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego (IV SA 278/99 i IV SA 1744/00) – w związku z czym wnoszą o oddalenie skarg. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez w/w Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Do skarg wniesionych w niniejszej sprawie obecnie ma zastosowanie przepis art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), którego brzmienie jest podobne do brzmienia art. 31 wcześniej obowiązującej ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. W jednym i drugim przypadku, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, należało zwrócić się do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania orzeczenia Sądu. Wezwanie to jest warunkiem dopuszczalności skargi. Wezwanie powinno odwoływać się do konkretnego orzeczenia sądu i powinno być skierowane do organu, który był zobowiązany do wykonania tego orzeczenia. Jak wynika z dokładnej analizy akt sprawy, dokumentów powołanych w skardze, jak również załączonych do niej a w szczególności pisma z dnia 17.09.2001 r., skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, nie wezwali właściwych organów do wykonania orzeczeń, o których mowa w skardze. Żadne z pism przedstawionych Sądowi, nie można uznać za wezwanie organu do wykonania orzeczenia Sądu. W analizowanych pismach, kierowanych do wszystkich możliwych organów administracji publicznej zajmujących się sprawami budownictwa, jak również przesyłanych do Prezesa Rady Ministrów, Biura Poselskiego, Telewizji Polskiej, Redakcji [...]i inwestora, skarżący informowali o okolicznościach sprawy, naruszeniach prawa popełnionych, ich zdaniem, przez urzędników a także o wydanych wyrokach sądowych. Z racji tak szerokiego kręgu adresatów tych pism i wielu spraw w nich poruszanych, treści ich nie można zakwalifikować jako wezwań do wykonania orzeczeń sądu w rozumieniu art. 31 ust. 3 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, czy też art. 154 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy ponadto wyraźnie zaznaczyć, że niewykonanie orzeczenia sądu w rozumieniu w/w przepisów, oznacza w praktyce bezczynność organu po wydaniu wyroku uchylającego zaskarżony akt, nie zaś sytuację w której właściwy organ (organy) wydał nową, następną decyzję (postanowienie), lecz w ocenie skarżących, nie jest ona zgodna z orzeczeniem sądu. Ewentualna niezgodność nowej decyzji z wcześniejszym wyrokiem sądu administracyjnego, może być zarzutem naruszenia art. 30 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym lub art. 153 obecnie obowiązującej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i może stanowić podstawę do wniesienia kolejnej skargi do sądu administracyjnego, lecz nie można w takim przypadku mówić o niewykonaniu wyroku (orzeczenia) Sądu. Jak wynika z odpowiedzi organów na skargi, jak i z przedstawionych akt sprawy, po wydaniu każdego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (IV SA 278/99 i IV SA 1744/00) właściwe organy w rozpoznawanej sprawie wydawały stosowne decyzje, które skarżący mogli zaskarżyć do sądu administracyjnego. Nie można więc w takiej sytuacji twierdzić, że właściwe organy nie wykonały wyroku uwzględniającego skargę. Wykonanie wyroku oznacza wydanie nowej decyzji w miejsce uchylonej wyrokiem Sądu, bądź w miejsce decyzji, której nieważność stwierdził Sąd (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16.02.1998 r. sygn. akt IV SA 975/97, R. Hauser, A.W. Ryms, Nowe instytucje dyscyplinowania administracji w ustawie o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, P. i P., 1996, z. 12, s. 17). Rozpatrując skargę na niewykonanie wyroku przez właściwe organy, Sąd nie jest uprawniony do oceny merytorycznej decyzji wydanych po wyroku w ramach jego wykonania, bowiem na każdą taką decyzję służą indywidualne środki zaskarżenia (odwołanie, skarga do sądu). W omawianej sprawie, brak pisemnego wezwania właściwych organów do wykonania orzeczeń Sądu, powoduje że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 wcześniej powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.