IV SA 3477/03

Dnia 27 stycznia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2004 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 roku w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia postanawia: skargę odrzucić W dniu 15 września 2003 roku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 roku odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2002 roku Nr [...] nakazującej rozbiórkę ogrodzenia zlokalizowanego na działkach nr: [...] i [...] położonych w G. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art 52§1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z art. 52 §2 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Identyczny wymóg przewidziany był w ustawie z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. z 1995 roku Nr 74 poz.368 ze zm.). Z art. 34 ust. 1 wymienionej wyżej ustawy wynikało, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie zaś z ust.2 art.34, że przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy przewidziany w ustawie. Od decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego skarżącej przysługiwał środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Skarżąca nie złożyła do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy tylko skargę na decyzję bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nie wyczerpała więc środków zaskarżenia. Nie przysługiwało jej w tej sytuacji prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wniesioną skargę należy odrzucić. Z przytoczonych wyżej względów na podstawie art. 58 ust. pkt.6 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.