IV SA 3480/02

Dnia 19 marca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Borkowska, Sędziowie WSA Mirosława Kowalska, As. WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Protokolant Dorota Zamiela, po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi G. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2002 roku Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę postanawia: 1) postępowanie umarza, 2) zwraca G.B. połowę wpisu sądowego to jest kwotę 5 (pięciu) zlotych. Pismem z dnia 11 września 2002 roku G. B. złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2002 roku Nr [...] Zaskarżoną decyzją Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2002 roku Nr [...] i stwierdził nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2001 roku Nr [...], którą to decyzją Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Zarządowi Miasta w [...] pozwolenia na budowę garażu murowanego 2 – boksowego na działkach Nr [...] i [...] przy ul. [...] w K. Pismem z dnia 24 lutego 2004 roku skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego G. B. wniosła o umorzenie postępowania, gdyż otrzymała już nowe pozwolenie na budowę i rozpoczęła realizację inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Treść pisma G. B. z dnia 24 lutego 2004 roku wskazuje zdaniem Sądu, że intencją skarżącej było cofnięcie skargi. Zgodnie z treścią art.60 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Może to nastąpić wówczas gdy cofnięcie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zdaniem Sądu cofnięcie skargi przez G.B. nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje skutków w postaci utrzymania w mocy decyzji dotkniętej sankcją nieważności. Z przytoczonych wyżej względów na podstawie art. 161§1 pkt.1 i art.232§1 pkt.1b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1271 ze zmianami) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.