IV SA 3481/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, Sędziowie WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, As. WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Stowarzyszenia M. w U. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2002 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę 7 IV SA 3481/02 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] października 2001 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] lipca 2001 r. nakazującą właścicielom spółki cywilnej E.: C.C. i B.G. dokonanie rozbiórki 22 domków kempingowych , pozostałości fundamentów , zawalonego domku i budynku kempingowego nr 1 położonych na terenie Ośrodka K. w Ustroniu przy ulicy [...]. Decyzję oparto na przepisach art. 37 ust 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane i art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane z uwagi na ustalenie różnych dat budowy . Organ uzasadnił , że obiekty te usytuowane są na gruncie dzierżawionym od Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] . Zostały zakupione przez wspólników spółki E. w dniu [...].05.1994 r. od Zakładów P. w K. W stosunku do 22 obiektów ustalono iż zostały posadowione przed 1 stycznia 1995 r. co skutkowało nakazem rozbiórki na podstawie art. 37 ust. 1 prawa budowlanego z 1974 r. Zgodnie z zapisem planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta [...] zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 1992 r. teren na którym znajdują się obiekty kempingowe określony jest jako " zieleń z urządzeniami rekreacji , uporządkowanie istniejącej zieleni nie urządzonej wzdłuż rzeki W., wyznaczenie miejsc dla rekreacji przywodnej z pieszymi ciągami spacerowymi. Zakłada się możliwość urządzeń do wypoczynku , zabaw dla dzieci , gier sportowych , obsługę z małą gastronomią oraz wyznaczeniem parkingów wyposażonych w niezbędne urządzenia sanitarne . Likwidacja zespołów kempingowych za wyjątkiem ośrodka kempingowego [...] , który utrzymuje się do pełnej amortyzacji bez możliwości rozbudowy . Rygor ochrony wód " Decyzją z dnia [...] maja 2002 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] odmówił wznowienia postępowania na wniosek trzynastu właścicieli domków kempingowych w U. przy ulicy [...] zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] października 2001 r. nakazującą współwłaścicielom spółki E. z U. dokonanie rozbiórki 22 domków kempingowych i innych obiektów. W uzasadnieniu organ podniósł ,że występujący z wnioskiem o wznowienie postępowania to trzynaście osób będących właścicielami domków kempingowych usytuowanych w U. przy ulicy [...]. Dzierżawcą terenu na którym usytuowane są domki jest spółka "E." w K. Według umowy dzierżawy spółka ta nie mogła poddzierżawiać przedmiotu umowy lub przelewać swoich praw na rzecz osób trzecich . Z dołączonych do wniosku o wznowienie dokumentów brak było potwierdzenia sądowej rejestracji Stowarzyszenia M. w U. Nadto wnioskodawcy nie przedstawili umowy dzierżawy przedmiotowego terenu od Regionalnego zarządu Gospodarki Wodnej w [...] ( który zarządza tym terenem w imieniu Skarbu Państwa ) a Stowarzyszeniem M. Przedstawili tylko pismo przewidujące możliwość zawarcia takiej umowy dzierżawy . Organ uznał , że decyzja nakazująca rozbiórkę jest prawidłowa , a w myśl art. 146 § 2 kpa nie uchyla się decyzji jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej . W dniu 5 czerwca 2002 r. ( data nadania pocztowego ) J.O. w imieniu Stowarzyszenia M. w U. zwrócił się o przedłużenie odpowiedzi na otrzymaną decyzję do czasu zawarcia umowy dzierżawy z Regionalnym Zarządem Gospodarki Wodnej w [...] i podniósł ,że ośrodek kempingowy został posadowiony legalnie na mocy decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z 1969 r. Nadto ,że Stowarzyszenie nabyło osobowość prawną w dniu [...] .04. 2002 r. W odpowiedzi na to pismo organ powiadomił J.O. ,że nie jest możliwe przedłużanie terminu na złożenia odwołania od decyzji , nadto że przedmiotowe pismo nie zostało potraktowane jako odwołanie gdyż nie zawiera takich cech. Jednocześnie poinformowano go o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania . Pismem z 20 czerwca 2002 r. J.O. w imieniu Stowarzyszenia wystąpił do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej wznowienia postępowania. Ponowił wniosek o "przedłużenie terminu" do wniesienia odwołania do 6 tygodni . Postanowieniem z dnia [...] lipca 2002 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił Stowarzyszeniu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] maja 2002 r. odmawiającej wznowienia postępowania . W uzasadnieniu organ podniósł ,że przedmiotową decyzję strona otrzymała w dniu 22 maja 2002 r. zatem termin do złożenia odwołania upłynął w dniu 4 czerwca 2002 r. natomiast swoiste odwołanie ( prośba o przedłużenie terminu ) zostało nadane pocztą w dniu 5 czerwca 2002r. Nadto wniosek o przywrócenie terminu nie spełniał przesłanek z art. 58 § 1 i 2 kpa a w szczególności nadal nie złożono odwołania od kwestionowanej decyzji. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyło Stowarzyszenie M. w U. Zawarto w niej twierdzenia o zasadności wznowienia postępowania w sprawie zakończonej nakazem rozbiórki domków kempingowych . Co do uchybienia terminu do wniesienia odwołania to podniesiono, że spowodowane zostało zawiłościami procedury administracyjnej. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i wskazał na brak ustawowych przesłanek do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania . Wojewódzki Sąd administracyjny zważył ,co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie . Przedmiotem rozstrzygnięcia w tej sprawie jest badanie legalności decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania . Zgodzić się należy z poglądem wyrażonym przez organ , że wniosek Stowarzyszenia M. w U. nie spełniał wymagań określonych w art. 58 kpa . Przede wszystkim wnioskodawca nie wskazywał na okoliczności , które usprawiedliwiać miałyby uchybienie terminowi do złożenia odwołania ani nie złożył samego odwołania . Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie się łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez zainteresowanego prośby o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła mu dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Warunków tych skarżący nie spełnił a jedynie konsekwentnie powtarzał prośbę o "przedłużenie terminu" do wniesienia odwołania . Należy podkreślić , że już organ pierwszej instancji informował wnioskodawcę o braku prawnej możliwości takiego " przedłużenia terminu " . Samo wniesienie prośby przez zainteresowanego nie było wystarczającą przesłanką do przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej, koniecznym było bowiem także uprawdopodobnienie przez zainteresowanego, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Podniesiona przez skarżącego okoliczność, sprowadzająca się do twierdzenia o braku znajomości prawa a zwłaszcza skomplikowanej procedury administracyjnej , w żadnym wypadku nie może zostać zakwalifikowana jako obiektywnie istniejąca przesłanka uniemożliwiająca wniesienie przez skarżącego odwołania w terminie. Tym bardziej , że pouczony był przez organy administracyjne o możliwości i sposobie wniesienia odwołania . Nadto z treści pism kierowanych do organów administracji wynika ,że skarżący nigdy nie powoływał się na obiektywne przeszkody uniemożliwiające wniesienie odwołania w terminie a jedynie oczekiwał na możliwość złożenia go w późniejszym terminie niż ustawowy z uwagi na podejmowane przez siebie działania mogące skutkować wznowieniem postępowania . W tej sytuacji Sąd uznał ,że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) skargę jako nieuzasadnioną oddalił.