IV SA 3514/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, Asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi A. N. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie przebudowy budynku mieszkalnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej A. N. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. decyzją z dnia [...].10.2002r. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie przebudowy budynku mieszkalnego znajdującego się w O. przy ul. [...] [...] w O. stwierdzając w uzasadnieniu, że najemca lokalu w roku 1990 przeprowadził remont w ramach którego zamurował wejście do lokalu z klatki schodowej i wykonał w miejscu okna drzwi, które są obecnie drzwiami wejściowymi do lokalu. Odwołanie od w/w decyzji złożyła właścicielka nieruchomości A. N., wnosząc o jej uchylenie oraz wydanie orzeczenia stwierdzającego bezprawność czynności w zakresie dokonanej przebudowy. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].07.2003r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję PINB stwierdzając w uzasadnieniu, że wykonane roboty nie naruszyły konstrukcji budynku , wprowadziły jedynie zmiany architektoniczne obiektu. W przedmiotowej sprawie organ I instancji po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego prawidłowo umorzył postępowanie w ramach nadzoru budowlanego. Mając na względzie przedstawiony w/w stan faktyczny organ stwierdził, że brak jest podstaw prawnych do ingerencji organów nadzoru budowlanego w opisywanej wyżej kwestii. Wykonane roboty remontowe należy, zdaniem organu, potraktować jako bieżący remont na który inwestor zgodnie z obowiązującymi przepisami nie miał obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę bądź dokonania zgłoszenia. Skargę na powyższą decyzję złożyła właścicielka budynku A. N. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zdaniem strony skarżącej przepisy ustawy prawo budowlane, zarówno obowiązujące w dacie rozpatrzenia sprawy jak również po nowelizacji, w sposób jednoznaczny regulują kwestie robót remontowych. Zdaniem strony remont, który wiązał się z przeróbką (naruszeniem) elementów konstrukcyjnych budynku (tj. z powiększeniem otworu okiennego w ścianie nośnej budynku, celem wstawienia drzwi i utworzenia nowego wejścia do lokalu) oraz zmianą wyglądu zewnętrznego budynku, wymagał nie tylko uzyskania pozwolenia na budowę, ale również zgody właściciela budynku. Zdaniem strony powyższe czynności zostały dokonane bez stosownych zezwoleń organu oraz bez wiedzy i zgody właściciela. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Organ podniósł ,że wykonane roboty nie naruszyły konstrukcji budynku, a prace wykonane przez najemcę lokalu nie podlegają reglamentacji Prawa budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa. Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja zapadła z oczywistym naruszeniem przepisów prawa budowlanego art. 3 pkt.6 , 7 i 8 oraz art. 29 i 30 . Za remont budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w znaczeniu powszechnie stosowanym w zakresie inwestycji uważa się prace budowlane mające na celu utrzymanie lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego we właściwym stanie, przywrócenie jego pierwotnej zdolności użytkowej, którą utracił w wyniku upływu czasu i eksploatacji wraz z wymianą dotychczas użytkowanych zużytych składników ich wyposażenia technicznego takich jak: dotychczasowej instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody, gazu przewodowego lub tylko określonych elementów tych instalacji. Za przebudowę natomiast uważa się trwałą zmianę istniejącego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego np. przez wykonanie nowych otworów okiennych lub drzwiowych. W skardze słusznie podniesiono, że roboty budowlane, które przeprowadził najemca mają charakter przebudowy. Przez przebudowę w języku potocznym rozumie się zmianę istniejącego stanu na inny /patrz: Mały słownik języka polskiego. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1999 str. 716/. Ustawa Prawo budowlane nie zawiera definicji pojęcia przebudowa, stąd też zwrócenie się w tej materii do interpretacji tego słowa w języku potocznym jest w pełni uzasadnione. W istniejącej sytuacji należy przyjąć, że mamy do czynienia z przebudową obiektu budowlanego i w tym aspekcie sprawa ma być rozstrzygnięta. Przebudowa mieści się, w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy w pojęciu budowy, a ta z kolei w definicji robót budowlanych /art. 3 pkt 7 ustawy/. W takiej sytuacji stwierdzić należy, że do wykonania tego rodzaju robót w świetle art. 28 ustawy Prawo budowlane wymagane było pozwolenie na budowę, bowiem przedmiotowa przebudowa nie mieści się wśród wyłączeń określonych w art. 29 i 30 ustawy. Ponownie rozpoznając sprawę należy prowadzić postępowanie w trybie art. 48 ustawy Prawo budowlane, pamiętając o zmianach w tej ustawie, w zakresie stosowania powołanego przepisu, wprowadzonych ustawą z dnia 27 marca 2003 r. /Dz.U. nr 80 poz. 718/ o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały bez wyjaśnienia okoliczności istotnych dla wyniku sprawy i dlatego działając na podstawie art. 145 ust.1 pkt. 1 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.).