IV SA 3559/03

WyrokWSA w Warszawie2005-01-25

Skład orzekający: Izabela Ostrowska, Bożena Więch-Baranowska, Agnieszka Wilczewska-Rzepecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o pozwoleniu na budowę, która narusza ustalenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie wysokości budynku, może zostać uznana za legalną?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję, stwierdzając, że projekt budowlany, którego wysokość przekraczała ustalenia decyzji o warunkach zabudowy, naruszał prawo. Organ administracji architektoniczno-budowlanej był zobowiązany do wydania pozwolenia na budowę, ale nie mógł ignorować wiążących ustaleń decyzji o warunkach zabudowy, które powinny być zgodne z prawem powszechnie obowiązującym.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dwóch budynków. Skarżąca zarzuciła, że projekt budowlany naruszał przepisy dotyczące wysokości budynków i ich odległości od granicy działki, a także był niezgodny z decyzją o warunkach zabudowy. Organ pierwszej instancji umorzył postępowanie, a organ drugiej instancji odmówił stwierdzenia nieważności, uznając, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie była obarczona wadą rażącego naruszenia prawa.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzającą ją decyzję tego organu, a także stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Asesor WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Protokolant Sylwia Mackiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2002 r. znak: [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. 7/IV SA 3559/03 U Z A S A D N I E N I E Prezydent miasta S. decyzjami nr [...] i [...] wydanymi w dniu [...] kwietnia 2002r. na podstawie art. 28, art. 33 ust 1, art. 34 ust 4, art. 36 i 82 ust 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane zatwierdził projekty budowlane i wydał E. C. i U. R. współwłaścicielkom Firmy "[...]" Sc. -pozwolenia na budowę dwóch budynków o czterech lokalach mieszkalnych każdy z usługami biurowymi na poddaszach i urządzeniami technicznymi związanymi z budynkami na nieruchomościach stanowiących ich własność tj. działkach nr [...] przy ulicy [...] [...] m [...] i przy ul. [...] [...] w S. Decyzja nr [...] została utrzymana w mocy - po rozpatrzeniu odwołań właścicieli sąsiednich nieruchomości - decyzją Wojewody [...] –[...]wydaną w dniu [...] czerwca 2002r na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 28, 33 ust 1, 34 ust 4, 36 ustawy z 7 lipca 1994r. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że zaskarżona decyzja jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowaniem terenu z dnia [...] czerwca 200lr. która ustaliła warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych zawierających od dwóch do czterech mieszkań każdy z usługami biurowymi, planowana inwestycja polega na budowie budynków mieszkalnych w zabudowie jednorodzinnej a ich lokalizacja uzyskała aprobatę Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Wysokość planowanych budynków jest obliczona zgodnie z uchwałą nr [...] Rady Miasta S., tj. do wysokości górnej płaszczyzny stropu nad ostatnią kondygnacją nie będącą poddaszem. W dniu 13 sierpnia 2002r. J. K. działająca w imieniu A. K. i L. F. wystąpiła z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2002r. i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji tj. decyzji Prezydenta S. z dnia [...] kwietnia 2002r. Wnioskująca zarzuciła, że decyzja ta została podjęta z rażącym naruszeniem przepisów Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - w kwestii ich wysokości oraz odległości od granicy z sąsiednia działką. W dniu [...] października 2002r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzja znak [...] na podstawie art. 105 § 1 Kpa umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] w uzasadnieniu podając, iż decyzja której dotyczył wniosek została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wobec czego, toczące się postępowanie sądowe powoduje niedopuszczalność wszczęcia i prowadzenia przez organ postępowania nieważnościowego. W dniu 15 listopada 2002r. J. K. złożyła wyjaśnienie, iż postępowanie przed NSA o którym wspomina decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczy innej niż kwestionowana przez nią decyzja i wnosiła o ponowne rozpatrzenie sprawy. W związku z tym, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną w dniu [...] lipca 2003r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 127 § 3 Kpa uchylił własną decyzję z dnia [...] października 2002r. i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2002r. znak [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że wobec spełnienia przez inwestorki przesłanek z art. 32 i 35 ust 1 i 2 prawa budowlanego, organ administracji architektoniczno-budowlanej był zobligowany do wydania pozwolenia na budowę. Organ podniósł, że nie jest uprawniony do badania zgodności decyzji o warunkach zabudowy z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jak i zgodności ustaleń tego planu z przepisami powszechnie obowiązującymi. W zw. z tym, zdaniem organu przedmiotowa decyzja Wojewody [...] nie jest obarczona wada rażącego naruszenia prawa. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła J. K.. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 7 Kpa poprzez niewłaściwie ustalenie stanu faktycznego , podniosła, że zatwierdzony projekt budowlany dotyczący inwestycji przy ul. [...] [...] w S. jest niezgodny z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - co narusza art. 35 Prawa budowlanego . W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł ojej oddaleni, podtrzymując argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sad Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 z późniejszymi zmianami). Skarga jest zasadna. Z materiału zebranego w trakcie postępowania wynika, że dla przedmiotowej inwestycji została wydana przez Prezydenta miasta S. w dniu [...] czerwca 2001r. decyzja nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która przewidywała na jej terenie możliwości realizowania nowej zabudowy o maksymalnej wysokości 7,5m. Decyzja Prezydenta nr [...] z dnia [...] kwietnia 2002r. o pozwoleniu na budowę podaje, że jak wynika z projektu wysokość budynku usytuowanego na działce przy ul. [...] będzie wynosiła 6,95m liczoną według wskazań §2 pkt 43 uchwały nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] lutego 1998r. w sprawie II edycji zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S., tj. bez uwzględnienia poddasza użytkowego. W kwestii wysokości budynków stanowi § 7 rozporządzenia ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1995r. NR 10 poz. 46 z późn. zm.), który to przepis stanowi wykonanie delegacji z art. 7 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Żaden natomiast przepis prawa nie dał organom gminy kompetencji, aby w ramach przepisów prawa miejscowego, ustalały dowolnie, a następnie stosowały własne przepisy definiujące, jak należy dokonywać pomiaru wysokości budynków, gdyż to wynika że źródła prawa powszechnie obowiązującego. Jak wynika z analizy przedstawionych materiałów, projekt budynku mieszkalnego, wznoszonego na podstawie decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] kwietnia 2002r. może mieć wysokość przekraczającą- 7,5m, co narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w szczególności decyzji z dnia [...] czerwca 200lr o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, której ustalenia - zgodnie z art. 47 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym wiążą organ wydający pozwolenia na budowę i naruszenie tego przepisu należy uznać za naruszenia prawa skutkującego koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] października 2002r. Z tych wszystkich względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło