IV SA 3586/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Moraczewski (spr.), Sędziowie WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant sekr. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w postępowaniu wznowieniowym. oddala skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].07.2002r. [...], po rozpatrzeniu odwołania M.P., działając na podstawie art. 138 § 2 kpa utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...].05.2002r. odmawiającą uchylenia w postępowaniu wznowieniowym decyzji ostatecznej Wojewody [...] z dnia [...].09.1996r. [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...].06.1996r. [...] nakazującą M.P. wykonanie prac budowlanych doprowadzających budynek usytuowany w zachodniej granicy działki przy ul. [...] do stanu zgodnego z prawem: zamurowanie otworów okiennych występujących w ścianie przygranicznej, wykonanie przeróbki dachu polegającej na zesunięciu wysuniętych poza lico ściany przygranicznej drewnianych elementów dachu i osłonięciu palnej konstrukcji dachu murkiem wymurowanym ponad połać dachu. Według organu odwoławczego postępowanie co do przyczyn wznowienia wykazało, że nie zaistniała przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 kpa wskazana przez wnioskodawcę we wniosku z dnia 30.01.1998r. Brak jest bowiem związku między faktycznym przebiegiem granicy między sąsiednimi działkami, a naruszeniem warunków pozwolenia na budowę. Ponieważ inwestor w sposób istotny odstąpił od warunków określonych w pozwoleniu na budowę z dnia [...].05.1992r., obowiązkiem organu było nakazanie wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem. Kwestionowane przez skarżącego miejsce położenia inwestycji tj. ul. [...] w P. zostało określone na planie realizacyjnym zagospodarowania przestrzennego, który stanowi integralną część decyzji z dnia [...].05.1992r. Wymienioną decyzję organu odwoławczego M. P. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie. Według skarżącego "sporny pozostaje aktualny adres budynku, gdyż organy administracji określają go jako położony przy ul [...], podczas gdy jest on zlokalizowany przy ul. [...]. Okna wychodzące na działkę J.P. zostały "w sposób trwały zaślepione", a pomiary geodezyjne wykazały, że "przedmiotowy budynek jest oddalony od granicy działki o 48cm, a występujący okap znajduje się na terenie działki skarżącego". W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. W związku z reformą sądownictwa administracyjnego sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który zważył co następuje. Skarga M.P. nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2 Prawa o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) i art. 16 § 2 kpa, tylko w takim zakresie jest dopuszczalna jej sądowa kontrola. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podziela pogląd obu organów, że ewentualne późniejsze ustalenie innego przebiegu granicy miedzy działką J.P. i działką przy ul. [...], w P., na której M.P. wybudował budynek mieszkalno-gospodarczo-handlowy z naruszeniem warunków udzielonego mu pozwolenia na budowę z dnia [...].02.1992r. (wg dokumentacji zamiennej), nie stanowi przesłanki do uchylenia w postępowaniu wznowieniowym decyzji nakazującej inwestorowi wykonanie prac budowlanych doprowadzających ten budynek do stanu zgodnego z prawem. Plan realizacyjny zagospodarowania działki, stanowiący załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę wskazuje w sposób niewątpliwy usytuowanie budynku w stosunku do granic, które nie były kwestionowane przez strony w latach 1991-1992. Decyzja kwestionowana w postępowaniu wznowieniowym dotyczy konsekwencji naruszenia warunków pozwolenia na budowę związanych z samowolnym wybudowaniem innej ściany od strony działki J.P. niż przewidywał projekt budowlany. Na konieczność wykonania określonych obowiązków w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem (czyli z warunkami pozwolenia na budowę) nie ma wpływu stwierdzenie geodety z dnia [...].11.1997r., "że budynek mieszkalny od strony południowej jest oddalony od granicy działki o 48cm na wschód" i to niezależnie od przyznanej przez skarżącego okoliczności w piśmie z dnia [...].09.2001r., że postępowanie rozgraniczeniowe zakończyło się fiaskiem z "braku dobrej woli ze strony J.P.". Prawidłowo więc oba organy uznały, że postępowanie co do przyczyn wznowienia nie wykazało zaistnienia przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Nie wyszły bowiem na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne, nie znane organowi, który wydał decyzję, a które istniały w dniu jej wydania. Na ocenę tą nie ma również żadnego wpływu "zabudowanie okien od strony P. J.P. .... szybami nieprzeźroczystymi w ramie stalowej bez możliwości otwierania posiadającymi atest odporności ogniowej". Kwestia różnych adresów terenu inwestycji także nie daje podstaw do skutecznego kwestionowania zaskarżonej decyzji. Może być ona bowiem rozstrzygnięta w innym trybie. To w dużej mierze na skutek działań skarżącego i braku należytej staranności organów administracji adresy przy ul. [...] i ul. [...] w P. stosowane były zamiennie. Nie budzi żadnych wątpliwości o jaki budynek chodzi i na jakiej działce jest on usytuowany. Zastanawiająca jest przy tym "troska" skarżącego co do trudności w wykonaniu decyzji z dnia [...].06.1996r. w związku z jego "wątpliwościami" co do adresu przedmiotowego budynku. Warto wiec przypomnieć skarżącemu, że w opisie technicznym do projektu tego budynku określono, że ma być on usytuowany "przy ul. [...] – [...]", na planie realizacyjnym wskazano adres "[...]", a w pozwoleniu na budowę adres wskazany przez skarżącego we wniosku "ul. [...]". Oczywiste było, że chodziło o działkę narożną przy skrzyżowaniu ulic [...] i [...] w P. Wskazanie w decyzji z dnia [...].06.1996r., że chodzi o budynek usytuowany "w zachodniej granicy działki przy ul. [...]" nie daje żadnych podstaw do uchylenia tej decyzji w postępowaniu wznowieniowym. Warto również podkreślić, że z podania z dnia [...].12.1996r. o zmianę terminu wykonania prac do dnia 30.09.1997r., nakazanych tą decyzją, ponad wszelką wątpliwość wynika, że skarżący dobrze wiedział o jaki budynek chodziło zarówno organowi jak i jemu samemu. W piśmie z dnia 01.07.2002r. Urząd Miasta [...] wyjaśnił, że przedmiotowy budynek znajduje się na terenie działki nr [...] w obrębie [...] i aktualnie posiada numer porządkowy [...] nadany w dniu [...].08.2001r. Przed nadaniem numeru porządkowego, działki nr [...] i [...] powstały z podziału działki nr [...] w 1992 r. "wchodziły w skład nieruchomości położonej przy ul. [...] i [...]". Z tych też powodów na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji wyroku.