IV SA 3697/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska Sędziowie NSA del. do WSA Halina Kuśmirek As. WSA Mariola Kowalska (spr.) Protokolant Tomasz Szpojankowski po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia obiektu do stanu pierwotnego oddala skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją z dnia [...] czerwca 2002r Nr [...], działając na podstawie art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu wniosku S. S. o uchylenie decyzji ostatecznej, uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1994r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] listopada 1994r. nr [...] nakazującą S. S. przywrócenie do stanu pierwotnego elewacji budynku nr [...] przy ulicy [...] w Z. W uzasadnieniu wskazał, iż strony postępowania-A. i E. S. oraz J. K., pismem z dnia [...] czerwca 200 lr. nie wyrazili zgody na uchylenie ww. decyzji Wojewody [...]. W ocenie organu brak zgody stron na zmianę decyzji w trybie art. 155 k.p.a. był nieuzasadniony oraz oznaczał "warunkowanie udzielenia zgody na uchylenie decyzji poprzez zmuszenie strony zainteresowanej jej uchyleniem do określonych zachowań korzystnych dla innych stron postępowania". Z tego też powodu organ I instancji uznał, iż ograniczenia udzielenia zgody nie znalazły potwierdzenia w materiale dowodowym oraz, że brak jest przeszkód do uwzględnienia wniosku S. S. i uchylenia decyzji na podstawie art. 155 k.p.a. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli J. K. oraz E. S. - współwłaściciele nieruchomości, podnosząc, iż nie wyrażali zgody na zmianę decyzji Wojewody [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego , po rozpatrzeniu odwołania , decyzją z dnia [...] sierpnia 2002r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i odmówił uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1994r. znak [...] w trybie art. 155 k.p.a. Uzasadniając powyższą decyzję organ odwoławczy podniósł, iż świetle art. 155 k.p.a. zgoda stron na zmianę decyzji ostatecznej stanowi podstawową przesłankę. Jej brak lub wadliwość prowadzi do rażącego naruszenia prawa. Stanowisko orzecznictwa oraz doktryny w tym zakresie jest jednolite i ugruntowane. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła S. S.. Wskazała, sprawa toczy się już kilka lat, decyzja Wojewody [...] jest nieważna i z tego też powodu w toku postępowania winna zostać zastosowana procedura określona w art. 156, a nie 155 k.p.a. Wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1994r. nr [...] na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 i 7 k.p.a. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przepis art. 155 kpa, na podstawie którego wydana została zaskarżona decyzja, określa prawne przesłanki dopuszczalności uchylenia lub zmiany ostatecznej decyzji administracyjnej, na mocy której strona nabyła prawa. Przepis ten stanowi, że decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji państwowej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie tej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Zgoda stron stanowi podstawową przesłankę stosowania przepisu art. 155 kpa i nie może być ona dorozumiana ani domniemana, lecz musi być wyraźnie oświadczona.[Tak też NSA w wyroku z dnia 28.03 2002, sygn.akt IV SA 1305/00, publ. LEX nr 80651] Ponieważ skarżąca S. S. nie wykazała w toku postępowania wszczętego z jej wniosku o zmianę decyzji ostatecznej, iż dysponuje zgodą stron postępowania na zmianę decyzji w tym trybie, stanowisko organu odwoławczego odmawiające uchylenia decyzji na tej podstawie należy uznać za uzasadnione. Zmiana decyzji w trybie o którym mowa w art. 155 bez zgody stron, jak trafnie podniósł Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, stanowiłaby rażące naruszenie prawa o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Pozostałe podniesione w skardze zarzuty nie dotyczą w istocie decyzji Wojewody [...] w sprawie nakazu wykonania przez skarżącą określonych obowiązków. Okoliczności związane z wykonywaniem robót przez pozostałych współwłaścicieli obiektu nie były przedmiotem decyzji i nie mogą być przedmiotem oceny Sądu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę jako bezzasadną należało oddalić.