IV SA 373/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, Sędziowie NSA Halina Kuśmirek (spr.), WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Tomasz Szpojankowski, po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. i Z. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę skargę oddala Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. Burmistrz Gminy [...], po rozpatrzeniu wniosku inwestora M. i Z. S., zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego (powierzchnia użytkowa 464,8m², powierzchnia zabudowy 176m², kubatura 1600m³) na działce [...] przy ul. [...] w W. Odwołanie od tej decyzji złożyła L.K. – właścicielka sąsiedniej nieruchomości. W odwołaniu podniesione zostały zarzuty formalne do decyzji (nieprawidłowa forma, pokreślony druk, "zła" osoba podpisująca decyzję, itp.). Ponadto odwołująca zarzuciła, iż nie została jej dostarczona dokumentacja określająca usytuowanie inwestycji w stosunku do jej działki. Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. Wojewoda [...] uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie pierwszej instancji. Zdaniem organu odwoławczego inwestor nie dotrzymał warunków wynikających z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nie uzyskał koniecznych uzgodnień i pozwoleń na zaopatrzeniu budynku w media. Nie uzyskał również decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej. W aktach sprawy brak tych dokumentów. Decyzja organu I instancji została więc wydana z naruszeniem art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. W dniu 06.12.2002 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował organ odwoławczy o stanie prac budowlanych. W piśmie stwierdzono, iż w trakcie oględzin trwały prace budowlane. Wykonany został parter i I piętro oraz więźba dachowa. Niedopuszczalne było prowadzenie prac budowlanych zwłaszcza na tak zaawansowanym poziomie bez ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Inwestor pismem z dnia 24.07.2002 r. został powiadomiony o odwołaniu, które wpłynęło od decyzji organu I instancji. Rozpoczęcie robót budowlanych oznacza bezprzedmiotowość orzekania w sprawie o pozwolenie na budowę. Skargę na tę decyzję wnieśli M. i Z. S. Skarżący zakwestionowali pogląd zawarty w decyzji odwoławczej o naruszeniu art. 35 Prawa budowlanego decyzją wydaną przez organ I instancji. Projekt budowlany wykonany został zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymagań ochrony środowiska. Dla działki nie ma potrzeby projektować wodociągu i energii elektrycznej ponieważ te media już są. Szamba na działce istnieją i są zawsze opróżniane. Przy wniosku o pozwoleniu na budowę nie żądano wyłączenia gruntu z produkcji rolnej. Skarżący próbowali w geodezji uzyskać zgodę na wyłączenie gruntów z produkcji rolnej, ale w organie tym wytłumaczono, że działka jest już wyłączona. Skarżący budowali obiekt po otrzymaniu decyzji o pozwoleniu na budowę i wydaniu im dziennika budowy. Odwołanie od decyzji wniesiono po terminie 14 dni. W piśmie z dnia 13.05.2003 r. pełnomocnik skarżących uznał brak warunku w ustawie Prawo budowlane do rozpoczęcia prac budowlanych dopiero po uprawomocnieniu się decyzji o pozwoleniu na budowę. Żadnych nieprawidłowości w realizacji budowy nie dopatrzyły się organy nadzoru budowlanego, o czym świadczy treść protokołu z dnia 27.11.2002 r. Pełnomocnik powołał się również na orzecznictwo NSA, które uznaje bezprzedmiotowość postępowania w sprawie pozwolenia na budowę jedynie w przypadku, gdy roboty budowlane zostały zrealizowane. W niniejszym przypadku w chwili wydawania decyzji przez organ II instancji realizowany budynek był w stanie surowym. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Ponadto podniósł, iż inwestor nie zawiadomił organu o rozpoczęciu budowy na 7 dni przed jej rozpoczęciem, jak również nie zgłosił wniosku o wydanie mu dziennika budowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie podnieść należy, iż wbrew zarzutom zawartym w piśmie pełnomocnika skarżących, w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126 ze zm.) zawarty jest przepis art. 28, zgodnie z którym roboty budowlane można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W rozpoznawanej sprawie bezsporny jest fakt, że skarżący prace budowlane rozpoczęli na podstawie nieostatecznej decyzji o pozwoleniu na rozbudowę budynku mieszkalnego przy ul. [...] w W.. Okoliczności wykonania znacznej części robót budowlanych (stan surowy) przed wydaniem decyzji odwoławczej zostały stwierdzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i nie są kwestionowane przez skarżących. W wyniku oględzin, z dnia 22.11.2002 r. przedstawiciele tego organu z udziałem inwestora stwierdzili, że kontynuowane są prace budowlane - wykonany został parter, I piętro i więźba dachowa. Pismem z dnia 24.07.2002 r. inwestorzy zostali powiadomieni o wniesieniu odwołania od decyzji I instancji. Wbrew zarzutom skargi odwołanie L.K. złożone zostało w ciągu 14 dni od daty otrzymania przez nią decyzji I – instancyjnej. W tej sytuacji nie można mówić, że inwestorzy jedynie przystąpili do budowy bez ostatecznej decyzji o jej pozwoleniu. Wykonanie w tak zaawansowanym stadium robót budowlanych przed wydaniem decyzji organu II instancji, musiało skutkować umorzeniem postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, iż decyzja o pozwoleniu na budowę może dotyczyć wyłącznie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych. Realizacja więc robót budowlanych przez inwestorów, przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, nawet jeżeli nie została wykonana całość prac budowlanych, powoduje bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego wszczętego wnioskiem o pozwolenie na budowę. Dlatego nie można uznać, iż zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 105 kpa. Wobec umorzenia postępowania pierwszej instancji przez organ odwoławczy z powyższych przyczyn, zbędne były rozważania organu II instancji dotyczące braku dostarczenia przez inwestorów koniecznych uzgodnień i pozwoleń na zaopatrzenie budynku w media a także wyłączenia gruntu z produkcji rolnej – wynikających z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Rozważania te mogły stanowić podstawę do wydania decyzji odmownej w sprawie pozwolenia na budowę. Powyższe nieprawidłowości nie miały jednak, zdaniem Sądu administracyjnego, wpływu na prawidłowe rozstrzygniecie organu odwoławczego. Zarzuty podniesione przez pełnomocnika skarżących, dotyczące oceny budowy przez nadzór budowlany, nie mają wpływu na prawidłowość decyzji podjętej w sprawie pozwolenia na budowę, przez organy architektoniczno-budowlane. Podnieść jedynie należy, iż oględziny budowy przeprowadzone przez pracowników Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie były podjęte w toku toczącego się postępowania przed tym organem, a jedynie stanowiły wykonanie - zalecenia organów architektoniczno-budowlanych, zbadania zaawansowania robót budowlanych przy przedmiotowym obiekcie. Z tych przyczyn Sąd administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.