IV SA 3760/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska ( spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska- Śpiewak, Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2005 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu i pozwolenia na budowę skargę oddala. 7/IV SA 3760/03 UZASADNIENIE Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003r, po rozpatrzeniu odwołania M. S., utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. Nr [...] zatwierdzającego projekt budowlany i pozwalającego J. Ch. na rozbudowę domu jednorodzinnego, atrialnego na nieruchomości nr ew. [...] położonej w [...] przy ul. [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż zgodnie z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego [...]zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady [...] z dnia [...] września 1992r,. nieruchomość o nr ew. [...] znajduje się na terenie oznaczonym symbolem MU/23, na którym preferuje się utrzymanie i rozwój funkcji mieszkaniowych wraz z urządzeniami pierwszego stopnia obsługi, z wykluczeniem obiektów, których uciążliwość i szkodliwość dla środowiska wykraczałoby poza granice terenu inwestycji. W ocenie organu odwoławczego projektowana inwestycja jest także zgodna z warunkami określonymi w decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2000r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Inwestor przedłożył projekt wraz ze wszystkimi wymaganymi uzgodnieniami tj. pozytywną opinię Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] kwietnia 2001r, opinię ZUD nr [...] z dnia [...] czerwca 2000r, ekspertyzę dotyczącą zgodności planowanej inwestycji z przepisami z dnia [...] lipca 2001 r., a nadto wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w formie odpisu z Księgi Wieczystej KW [...] oraz zgody Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] sierpnia 2000r. na przedmiotową rozbudowę. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, organ odwoławczy stwierdził, iż po naniesieniu zmian w projekcie w stosunku do poprzedniego, zostały zachowane normatywne odległości od zabudowy na działkach sąsiednich i w żaden sposób nie doszło do naruszenia § 12 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. W ocenie organu warunki użytkowe sąsiednich nieruchomości dotyczące m.in. nasłonecznienie, nie uległy pogorszeniu, a forma architektoniczna projektowanego budynku jest dostosowana do krajobrazu i otaczającej zabudowy. Skargę na powyższą decyzję wniósł M. S. domagając się stwierdzenia jej nieważności w oparciu o art. 156 § 1 pkt 3 kpa, bowiem w ocenie skarżącego w obrocie prawnym sprawa została już poprzednio rozstrzygnięta ostateczną decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r. Skarżący zarzucił także, iż organ pierwszej instancji ponownie rozpatrzył sprawę i wydał decyzję Nr [...] z dnia [...] grudnia 2001 r., nie czekając na rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi na decyzję Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r. (sygn. akt IV SA 1658701). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna, a zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. Zarzuty skargi są całkowicie chybione. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2001 r. Nr [...]- przywołaną w skardze -Wojewoda [...] uchylił decyzję Burmistrza Gminy [...]z dnia [...] września 2000r. zatwierdzającą projekt budowlany i zezwalająca J. C. na rozbudowę domu jednorodzinnego atrialnego i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W wyniku tej decyzji kasacyjnej, Burmistrz Gminy [...]rozpatrując sprawę wydał w dniu [...] maja 2001 r. postanowienie Nr [...], nakładające na inwestora w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, obowiązek usunięcia nieprawidłowości w projekcie, a następnie po jego wykonaniu, wydał decyzję Nr [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. W tej sytuacji nie może być mowy o zaistnieniu przesłanki z art. 156 § 1 pkt 3 kpa, bowiem decyzja Wojewody [...] zapadła w wyniku rozpatrzenia odwołania i nakazywała organowi pierwszej instancji ponowne rozpatrzenie sprawy. Wbrew twierdzeniom skargi wniesienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r. nie wstrzymało jej wykonania, a organ pierwszej instancji nie miał obowiązku oczekiwania na wyrok Sądu, przed rozpatrzeniem sprawy w formie decyzji. Na marginesie należy zważyć, iż wyrok w sprawie sygn. akt IV SA 1658/01 zapadł w dniu 15 maja 2003r., zaś decyzja organu drugiej instancji nosi datę [...] sierpnia 2003r. i została wydana po zapoznaniu się organu z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Słusznie organ odwoławczy podniósł, iż inwestor spełnił wszelkie wymagania określone w art. 32 ust. 4 oraz 35 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawa budowlanego. Przedłożony i poprawiony zgodnie z postanowieniem z dnia [...] maja 2001 r. (czerwone poprawki na projekcie) projekt sporządzony przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia, posiada wszelkie wymagane uzgodnienia w tym pozytywną opinię Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] kwietnia 2001 r. nr [...]. Nie budzi także wątpliwości uprawnienie inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wynikające z ustanowionego na jego rzecz prawa użytkowania wieczystego gruntu. Przy czym należy zauważyć, iż w takiej sytuacji zgoda właściciela gruntu reprezentowanego przez Zarząd Dzielnicy [...] na przedmiotową rozbudowę, nie jest konieczna. Organ odwoławczy dokonał prawidłowej oceny planowanej inwestycji w świetle obowiązującego wówczas planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego oraz ustaleń ostatecznej decyzji z dnia [...] kwietnia 2000r. Nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego. Projektowana rozbudowa nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zwłaszcza, iż Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 5 marca 2001 r. (sygn. akt P11/2000, Dz. U. z dnia 16 marca 2001r.) orzekł, iż § 12 ust. 6 cytowanego rozporządzenia, w zakresie wymogu uzyskania zgody właścicieli działki sąsiedniej na usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki jest niezgodny z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawa budowlanego (Dz. U. z 2000 Nr 106, poz. 1126). Analiza treści decyzji o pozwoleniu na budowę nie daje też podstaw do przyjęcia, iż pozwolenie to zostało udzielone z naruszeniem chronionych interesów, o jakich mowa w art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego. Pojęcie "uzasadnionych interesów osób trzecich" o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 6 i ust. 2 Prawa budowlanego winno być interpretowane w oparciu o przesłanki obiektywne, to jest w oparciu o zgodność z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi obowiązującymi Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy technicznej. Jeżeli decyzja o pozwoleniu na budowę nie wykazuje żadnej sprzeczności z powyższymi wymogami, to spowodowane w wyniku jej realizacji dolegliwości dla otoczenia nie mogą być uznane za naruszające " uzasadnione interesy osób trzecich" (vide wyrok NSA z 1 lutego 2001 r., IV SA 2085/98). Zarzuty skarżącego dotyczące utraty wartości jego działki, wyrażające się w mniejszej wysokości pobieranych opłat z tytułu umowy najmu domu, nie mogą odnieść zamierzonego skutku, gdyż dotyczą jedynie naruszenia interesów majątkowych (faktycznych) skarżącego, a nie jego interesu prawnego rozumianego jako naruszenie konkretnych norm prawnych. W tych samych kategoriach należy ocenić zarzut pogorszenia się widoku z posesji skarżącego. Należy przy tym mieć na uwadze, że w zasadzie każda inwestycja realizowana w tak specyficznej zabudowie jak zabudowa atrialna, powoduje uciążliwość i utrudnienia dla najbliższych sąsiadów. Uwzględniając, że w sprawie niniejszej uzyskano wszelkie wymagane uzgodnienia i opinie, a także ekspertyzy dotyczące ewentualnego zacienienia działki sąsiedniej, należy stwierdzić, ze brak jest podstaw do przyjęcia, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa. Z tych wszystkich względów Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270)