IV SA 3761/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Borkowska, Sędziowie NSA Anna Żak (spr.), As. WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Dorota Jackiewicz, po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Z. N. 300,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2002r. po rozpatrzeniu odwołania L. W. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2002r. stwierdzającej nieważność decyzji Prezydenta m. P. z dnia [...] listopada 1999r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej L. W. pozwolenia na budowę budynku warsztatowego usług ślusarskich na działce przy ul. [...] w P. na podstawie art.138 par.1 pkt.2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i odmówił stwierdzenia nieważności w/w decyzji Prezydenta m. P. z dnia [...] listopada 1999r. W uzasadnieniu wskazał, iż Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2002r. na podstawie art.156 par.1 pkt.2 kpa stwierdził nieważność decyzji Prezydenta m. P. z dnia [...] listopada 1999r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej L. W. pozwolenia na budowę budynku warsztatowego usług ślusarskich uznając, iż decyzja ta rażąco narusza dyspozycję art. 32 ust.4 pkt.1 ustawy Prawo budowlane z 1994r., który to przepis stanowi, iż pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. Organ odwoławczy ustalił, iż decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji wydaną w dniu [...] lutego 1998r. i ważną 1 rok od doręczenia inwestorowi, L. W. otrzymał w dniu [...] marca 1998r., natomiast wniosek o pozwolenie na budowę złożył w dniu [...] września 1998r., a więc w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wojewoda [...] błędnie ustalił, iż wniosek inwestora o pozwolenie na budowę spornej inwestycji został złożony w dniu [...].10.1999r., tymczasem pismo to stanowiło jedynie ponowną prośbę o wydanie pozwolenia na budowę po uzupełnieniu przez L. W. poprzedniego wniosku o pozwolenie na budowę z dnia [...] września 1998r. Tym samym przedmiotowa decyzja o pozwoleniu na budowę nie narusza dyspozycji cyt. art. 32 ust.4 pkt.1 ustawy Prawo budowlane. W skardze do Sądu na powyższą decyzję Z. N. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji , jako wydanej naruszeniem art.7, 8, 10 kpa. Zdaniem skarżącej Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie dokonał wszechstronnego zbadania sprawy i wyjaśnienia stanu faktycznego pomijając całkowicie fakt wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bez pisemnego uzgodnienia projektu budowlanego i zgody skarżącej na planowaną inwestycję, do czego zobowiązywała decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto skarżąca pozbawiona była prawa udziału w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jak i w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku, co zmusiło ją do podjęcia działań zmierzających do uchylenia tych decyzji /w drodze wznowienia postępowania/. Skarżąca podniosła, iż kontrolowana decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana z rażącym naruszeniem art. 35 ust.3 w zw. z art. 35 ust.1 pkt.1b Prawa budowlanego z 1994r., ponieważ nie sprawdzono projektu zagospodarowania działki lub terenu z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej uchylenie podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu nieważnościowym. Postępowanie to jest jednym z trybów nadzwyczajnych, umożliwiających wzruszenie decyzji ostatecznej, wszczęte może być na żądanie strony bądź z urzędu. Wszczęcie postępowania na żądanie strony, nie zwalnia jednak organu od przeprowadzenia kontroli decyzji, w sprawie której wszczęto postępowanie, w pełnym zakresie pod względem występowania przesłanek określonych w art. 156 § 1 kpa. W pełni ma również w tym postępowaniu zastosowanie art.77 par.1 kpa, w myśl którego organy administracji państwowej zobowiązane są w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzeć cały materiał dowodowy. Treść tego przepisu należy tłumaczyć w ten sposób, że obowiązek przeprowadzenia wszystkich niezbędnych do wyjaśnienia sprawy dowodów obciąża organ administracji prowadzący postępowanie w sprawie. W niniejszej sprawie organ drugiej instancji, co wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, odmawiając stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, ograniczył się wyłącznie do wyjaśnienia zarzutu podnoszonego przez skarżącą w odwołaniu, a mianowicie, że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lutego 1998r. Zgodzić się należy z ustaleniem organu odwoławczego, że inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, takie ustalenie nie zwalniało jednak organu administracyjnego od dokonania oceny przedmiotowej decyzji o pozwolenia na budowę budynku warsztatowego usług ślusarskich, pod kątem czy została ona wydana zgodnie z dyspozycją art.35 ustawy Prawo budowlane z 1994r./ Dz.U. nr 106, poz. 1126 z 2000r./. W szczególności przepis art. 35 ust.1 tej ustawy stanowił, iż przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z: a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, Organ odwoławczy nie poczynił w niniejszej sprawie jakichkolwiek rozważań, co do zgodności projektu zagospodarowania działki z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Podnieść należy, iż w aktach sprawy brak jest nawet projektu zagospodarowania działki. Wskazane wyżej zagadnienia, nie zostały przez organy w niniejszej sprawie w ogóle wyjaśnione i uzasadnione, czym naruszono art. 7, 77 § 1 i 107 kpa, i co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się do zarzutów skargi podnieść należy, iż przepisy prawa budowlanego nie przewidują obowiązku uzyskania zgody i pisemnego uzgadniania projektu budowlanego z właścicielami sąsiednich działek . Nie jest też podstawą do stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji o pozwoleniu na budowę okoliczność, że skarżąca nie brała udziału w tym postępowaniu, a także w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji. Jest to bowiem przesłanka do wznowienia postępowania administracyjnego o jakiej mowa w art.145 par.1 pkt.4 kpa. W sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nie można powoływać się na podstawy wznowienia postępowania. Pozbawienie strony możliwości wzięcia udziału w postępowaniu administracyjnym (np. poprzez niepowiadomienie jej o wszczęciu postępowania /, powodujące zaistnienie podstawy wznowienia postępowania określonej w art. 145 § pkt 4 kpa, nie może być uznane jednocześnie za wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa. Z powyższych względów, wobec naruszenia art. 7, 77 § 1 i 107 kpa Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art.145 par.1 ust.1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/ w zw. z art.97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1271, nr 240, poz. 2052; z 2003r. nr 124, poz.1153/. Sąd uznał, iż brak jest podstaw do zastosowania art.152 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.