IV SA 3776/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Asesor WSA Bogusław Cieśla, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi S. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2003 r. nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie robót budowlanych. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. 7/IV SA 3776/03 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] lipca 2003 roku znak [...] Wójt Gminy B. D. na podstawie art. 30 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane zgłosił sprzeciw w sprawie robót budowlanych polegających na remoncie stodoły objętych zgłoszeniem S. C. z dnia [...] lipca 2003r. i nałożył na niego obowiązek uzyskania pozwolenia na remont stodoły. Zaskarżona decyzja z dnia [...] września 2003r. nr [...] Wojewoda [...], wskazując jako podstawę swojego rozstrzygnięcia arL 30 ust 1 pkt. 2 ust. 7 pkt.4 i art. 81 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane- utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W toku postępowania administracyjnego ustalono, że S. C. zgłosił do Urzędu Gminy B. D. zamiar wykonania remontu stodoły drewnianej polegającego na obiciu konstrukcji blachą w miejscach zużytych drewnianych desek. Sąsiedzi inwestora M. i T. G. wnieśli sprzeciw wobec tego remontu twierdząc, że stodoła jest wysunięta poza granicę działki. Wojewoda [...] uznał za prawidłowe rozstrzygnięcie organu I instancji bowiem organ może nałożyć w drodze decyzji obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem jeżeli ich realizacja może spowodować wprowadzenie utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich. Organ wskazał ponadto, że inwestor w odwołaniu od decyzji Wójta Gminy podniósł, że konstrukcja budynku wymaga remontu- wzmocnienia słupów konstrukcyjnych a na remont w takim zakresie tj. dotyczący elementów konstrukcyjnych wymagane jest pozwolenie na budowę. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2003r. S. C. podniósł, że chciał on wyremontować ponad 40-letnią stodołę, która ta pobudowana jest w granicy jego działki z działką G.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji można postawić zarzut naruszenia prawa a w takim właśnie zakresie możliwa jest sądowa kontrola ( art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zapadły z obrazą przepisów: art. 7 kpa wobec braku dokładnego wyjaśnienia sprawy, art. 77 kpa wobec braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. Oraz art. 107 kpa gdy zważyć, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera właściwej wykładni przepisów prawa. W toku postępowania administracyjnego nie ustalono zakresu remontu przewidywanego przez inwestora i i tego czy obiekt nadaje się do remontu czyli wykonania w istniejącym obiekcie robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego. Bez przeprowadzania jakiegokolwiek postępowania dowodowego organy uznały, że realizacja zgłoszonych robót może spowodować wprowadzenie utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich. W tym miejscu należy wskazać, że skoro zgłoszenie budowy jest formą podania wszczynającego postępowanie administracyjne to mogą być do niego stosowane przepisy art. 50 i 64 kpa zatem można wzywać wnioskodawcę do złożenia wyjaśnień lub zeznań stosując określenie terminu do usunięcia braków oraz pouczenie, że uchybienie terminu spowoduje pozostawienie zgłoszenia bez rozpatrzenia koniecznego do ustalenia czy nie ma przesłanek do wniesienia sprzeciwu w sprawie. Ewentualne pozostawienie zgłoszenia bez rozpatrzenia jest formą rozstrzygnięcia kończącego sprawę. Powinno znaleźć swój wyraz w decyzji przewidzianej dyspozycją art. 104 § 2 kpa. Nałożenie obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę w trybie art. 30 ust. 7 kpa wymaga określenia konkretnej przesłanki i jej uprawdopodobnienia organu wymieniły tylko wszystkie ustawowe przesłanki - nie wykazały zindywidualizowanych do danej sprawy okoliczności i nie uprawdopodobniły ich. Wbrew twierdzeniom Wojewody [...] decyzja organu I instancji nie jest prawidłowa w świetle ustaleń organu stopnia wojewódzkiego co do tego, że remont będzie wiązał się ze zmianami elementów konstrukcyjnych budynku. W przypadku kiedy zakres objętego zgłoszeniem remontu wiąże się ze zmianą lub wymianą elementów konstrukcyjnych obiektu rzeczą organu jest zgłoszenie sprzeciwu w trybie art. 30 ust. 6 pkt .1 bowiem zgłoszenie dotyczy wówczas robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę ( art. 29 ust. 2 pkt. 1 Prawa budowlanego). W takich okolicznościach organ nie miał możliwości nałożenia w trybie w/w art.30 na inwestora obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę - ten obowiązek wynika z odrębnej dyspozycji art. 29 ust.2 pkt 1 Prawa budowlanego. Organ rozpoznając ponownie niniejszą sprawę będzie miał na uwadze powyższe rozważenia. W szczególności jeżeli ustali, że remont wymaga pozwolenia na budowę w świetle art. 29 ust.2 pkt 1 Prawa budowlanego to ma obowiązek zgłoszenia sprzeciwu w trybie art. 30 ust. 6 pkt. 1 Prawa budowlanego (ale nie może nałożyć obowiązku uzyskania przez inwestora pozwolenia na budowę). Jeżeli ustali zaś, że remont nie wymaga pozwolenia na budowę to może zgłosić sprzeciw i nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę w trybie art. 30 ust. 7 Prawa budowlanego, odnieść do konkretnego przypadku konkretną wymienioną tam przesłanką i uprawdopodobnić ją w odniesieniu do danej inwestycji. Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt. 1 a i e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. ( Dz. U. 153, poz. 1270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznając że w sprawie doszło do naruszeń prawa materialnego przepisów prawa budowlanego wyżej wskazanych, które miało wpływ na wynik sprawy i naruszeń przepisów postępowania także wyżej wskazanych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy.