IV SA 378/03
WyrokWSA w Warszawie2004-07-01
Skład orzekający: Otylia Wierzbicka, Wanda Zielińska Baran, Jakub Linkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu może zostać wydana na podstawie wniosku niespełniającego wymogów formalnych określonych w ustawie o zagospodarowaniu przestrzennym, a także czy organ odwoławczy prawidłowo rozpoznał odwołania wszystkich stron postępowania?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, uznając, że wniosek o ustalenie warunków zabudowy nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 41 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, a organy administracji nie wezwały wnioskodawców do jego uzupełnienia. Ponadto, organ odwoławczy dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, nie rozpatrując prawidłowo odwołań wszystkich stron postępowania.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza Miasta G. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo-mieszkalnego. Skarżąca podniosła zarzuty dotyczące sprzeczności inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego oraz negatywnego wpływu na jej posesję i dostęp do podwórza. Sąd uznał skargę za zasadną z innych przyczyn niż wskazane przez skarżącą.Rozstrzygnięcie
Uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka Sędziowie asesor WSA Wanda Zielińska Baran asesor WSA Jakub Linkowski (spr.) Protokolant Grażyna Dalba po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lipca 2004 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Decyzją z dnia [...] października 2002r. nr [...] Burmistrz Miasta G. - po rozpatrzeniu wniosku J. i R. I. - ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo-mieszkalnego (sklep branży: art. Chemiczne, elektryczne, gospodarstwo domowe) przewidzianej do realizacji na działkach nr ew. [...] i [...] przy ul. [...] w G.
Decyzję wydano na podstawie art. 39, art. 40 ust. 1 i 3, art. 42 i art. 46 ust. 2 i 3 ustawy z dn. 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym / t.jedn. Dz.U. z 1999r. nr 15, poz. 139 ze zm./ oraz w oparciu o ustalenia miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta G. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w G. z dnia [...] kwietnia 1994r. oraz na podstawie szczegółowego planu zagospodarowania przestrzennego śródmieścia m. G. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Miejsko-Gminnej Rady Narodowej w G. z dnia [...] września 1989r., którego ważność przedłużono uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w G. z dnia [...] grudnia 1994r.
W uzasadnieniu decyzji podano, że planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Od decyzji tej odwołanie wnieśli: E. G., R. T. oraz A. i T. L., którzy wskazali, że wnoszą zastrzeżenia odnośnie realizacji inwestycji na działce nr [...] ponieważ zabudowa tej działki uniemożliwi korzystanie ze śmietnika i We zlokalizowanych na podwórku.
Odwołanie zostało przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w dniu 18 listopada 20002r.
Od powyższej decyzji Burmistrz Miasta G. z dnia [...] października 2002r. odwołanie złożyła także B. P., która podniosła, że decyzja wydana została w sprzeczności z planem zagospodarowania przestrzennego śródmieścia m. G. oraz, że realizacja planowanej inwestycji uniemożliwi w przyszłości zabudowę jej posesji, uniemożliwi dojazd do części wspólnej podwórza oraz usytuowanie pojemników na odpadki.
Odwołanie B. P. zostało przekazane przez organ I instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w dniu 4 grudnia 2002r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] grudnia 2002r., nr [...] po rozpatrzeniu odwołania E. G., R. T. i A.L. , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrz Miasta G. z dnia [...] października 2002r.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w takiej sytuacji nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła B. P., wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji.
W skardze podniesiono, że w decyzji dokonano zupełnie swobodnej oceny planu zagospodarowania przestrzennego, ponieważ zdaniem skarżącej planowana inwestycja sprzeczna jest z treścią planu zagospodarowania przestrzennego.
Skarżąca podniosła także, że jej zdaniem, dokonanie w 1994r. zmian w planie zagospodarowania przestrzennego śródmieścia G. z 1989r. było sprzeczne z prawem.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych przyczyn niż w niej wskazano.
Ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu następuje na wniosek zainteresowanego.
Art. 41 ust. 2 ustawy z dn. 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym / t.jedn. Dz.U. z 1999r. nr 15, poz. 139 ze zm./ - w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 200 lr. - stanowił, że wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu powinien zawierać określenie:
1) granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy
zasadniczej lub w przypadku jej braku na kopii mapy ewidencyjnej, obejmującej teren, którego wniosek dotyczy, i najbliższe otoczenie tego terenu,
2) funkcji i sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki
zabudowy i zagospodarowania terenu,
3) zapotrzebowania na wodę, energię i sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków oraz innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej, a w szczególnych przypadkach sposobu unieszkodliwiania odpadów,
4) charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz dane
charakteryzujące jej wpływ na środowisko lub jego wykorzystanie, gdy inwestycja nie
wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na
środowisko w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska.
Tymczasem wniosek R. i J.I. nie spełniał powyższych warunków, nie określał zapotrzebowania na wodę, energię i sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków oraz innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej jak też nie określał charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz danych charakteryzujących jej wpływ na środowisko.
Ponieważ wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie spełniał ustawowych wymogów określonych 41 ust. 2 ustawy z dn. 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym organ administracji prowadzący postępowanie powinien wezwać wnioskodawców do jego uzupełnienia w trybie art. 64 ust. 2 k.p.a., z pouczeniem, że nieusunięcie braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
Burmistrz Miasta G. rozstrzygnął jednak sprawę w oparciu o wadliwy wniosek, na co nie zwrócił również uwagi organ odwoławczy.
Dodatkowo należy wskazać, iż organ odwoławczy dopuścił się w trakcie prowadzonego postępowania innego jeszcze naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Od decyzji organu I instancji odwołanie wnieśli: E.G., R.T. oraz A. i T.L. oraz B.P..
Tymczasem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2002r., wydana została na skutek rozpatrzenia odwołania
E.G., R.T. i A.L. z pominięciem faktu, iż stronami odwołującymi się były również B. P. i T. L..
Wprawdzie w uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że " w dniu 4 grudnia 2002r. wpłynęło odwołanie p. B.P., które zawiera zarzuty tożsame z wskazanymi w ww. odwołaniu", co jednak nie świadczy o tym, iż odwołanie to zostało wnikliwie rozpatrzone, na co wskazywać może okoliczność, iż w dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy posługuję się liczbą pojedynczą rzeczownika "odwołanie" podając, że "argumenty odwołania nie zasługują na uwzględnienie" podczas gdy do organu odwoławczego wpłynęły dwa odwołania: jedno podpisane przez cztery osoby zaś drugie osobne odwołanie B.P.
Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło