IV SA 3861/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Asesor WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lutego 2005 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala. 7/IV SA 3861/03 UZASADNIENIE K. S. dnia 16 listopada 2000 r. złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1997 r., orzekającego jako organ II instancji, w przedmiocie nakazania złożenia dokumentów. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2001 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności w/w decyzji, a następnie po rozpatrzeniu wniosku K. S. o ponowne rozpatrzenie, decyzją z [...] marca 2001 r. utrzymał w mocy własną decyzję z [...] lutego 2001 r. W wyniku rozpoznania skargi K. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2001 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 lutego 2003 r. w sprawie IV SA 1335/01 uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] lutego 2001 r. podnosząc w uzasadnieniu, że ustalenie przez organ, iż w sprawie nie występują określone w art. 156 § 1 kpa podstawy stwierdzenia nieważności decyzji, nie może stanowić o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. Ustalenie bowiem przez organ, że w sprawie nie występują określone w art. 156§ 1 kpa podstawy stwierdzenia nieważności decyzji, stanowi przesłankę wydania decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności kontrolowanego aktu. W tym stanie rzeczy zostało wszczęte postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1997 r., które doprowadziło do wydania przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji z dnia [...] czerwca 2003 r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] stycznia 1997 r. W uzasadnieniu organ stwierdził, że nie jest konieczne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego pod kątem istnienia przesłanek z art. 156 § 1 kpa albowiem w sprawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1997 r. zapadł wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 1998 r. w sprawie IV SA 411/97. Wskazanym wyrokiem uchylono wspomnianą decyzję organu wojewódzkiego jedynie w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku, natomiast w pozostałej części skarga K. S. została oddalona. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalający skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1997 r. oznacza, że skarżona decyzja jest zgodna z prawem i nie może być oceniana ani przez organ administracji publicznej ani przez sąd administracyjny, co wynika z art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368). Zaskarżoną decyzję z dnia [...] września 2003 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 127 § 3 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2003 r. sygn. akt IV SA 1335/01 po rozpatrzeniu wniosku K. S. z dnia [...] czerwca 2003 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1997 r. utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] grudnia 1996 r. zakończonej w I instancji decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2003 r. utrzymał w mocy tę decyzję. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego K. S. wnosiła o uchylenie decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2003 r. podnosząc, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1997 r. jest dla niej krzywdząca. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o oddalenie skargi wnosząc jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na mocy przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., a postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe Wojewódzkie Sądy Administracyjne. Skarga nie jest zasadna. We wniosku z dnia 16 listopada 2000 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1997 r. K. S. podnosi, że decyzja ta została wydana bez uwzględnienia całokształtu okoliczności faktycznych. W jej ocenie działanie organu narusza art. 8 kpa, 11 kpa i art. 5 ustawy Prawo budowlane. Stwierdzić należy, że wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji nie zawiera wskazania żadnej z przesłanek nieważnościowych określonych w art. 156 § 1 kpa. Natomiast decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1997 r., której stwierdzenia nieważności dochodzi skarżąca była przedmiotem oceny zgodności z prawem w postępowaniu przed Naczelny Sądem Administracyjnym w sprawie IV SA 411/97 ze skargi K. S. W sprawie tej w dniu 4 listopada 1998 r. zapadł wyrok uchylający zaskarżoną decyzję jedynie w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku. Stosownie do treści art. 51 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Sąd ten nie był zawiązany granicami skargi, badał więc wszelkie okoliczności mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy niezależnie od zarzutów podniesionych przez stronę. Po rozpoznaniu sprawy Sąd uchylił decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku, bowiem decyzja pierwszoinstancyjna została wydana na trzy dnia przed upływem terminu określonego w decyzji, czym naruszała przepis art. 8 kpa. W pozostałym zakresie Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę za niezasadną. Oddalenie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi na niezgodność decyzji z prawem zamyka organowi administracji drogę do stwierdzenia nieważności decyzji ze względu na związanie go oceną prawną zawartą w wyroku Sądu (art. 30 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym) w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sadowego. Próby stwierdzenia nieważności rozpoznawanej już wcześniej przez Sąd (oddalający skargę na niezgodność tej decyzji z prawem) są w istocie w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego, niedopuszczalną ingerencją w prawomocne orzeczenia sądowe (wyrok NSA z 23 kwietnia 2001 r. II SA 517/00 LEX 51228). Z tych względów zasadnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że decyzja ostateczna Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1997 r. wiąże strony o czym przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 listopada 1998 r. w sprawie IV SA 411/97. Dlatego też podjęcie próby badania tej decyzji przez skarżącą było bezprzedmiotowe. Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 r. Nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.