IV SA 3869/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Asesor WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Protokolant Sylwia Mackiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektów budowlanych do stanu zgodnego z przepisami I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...].06.2000 r., działając w oparciu o art. 40 ustawy z dnia 24.10.1974 r. Prawo budowlane w związku z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane - nakazał A. R. wykonać następujące prace w celu doprowadzenia wybudowanych obiektów — garażu o konstrukcji drewnianej oznaczonym Nr [...] na załączonej mapie geodezyjnej i budynku gospodarczego o konstrukcji drewnianej oznaczonym Nr [...], zlokalizowanych na działce nr [...] w [...] przy ul. [...], do stanu zgodnego z przepisami tj: * wykonać inwentaryzację budowlaną w/w obiektów zgodnie z treścią art. 34 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane, * wykonać inwentaryzację geodezyjną. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu 15.03.2000 r. na działce nr [...] w [...] przy ul. [...], stwierdzono, iż A. R. wybudował, budynek mieszkalny murowany, budynek zakładu fryzjerskiego o konstrukcji drewnianej, szopę o konstrukcji drewnianej, garaż o konstrukcji drewnianej i budynek gospodarczy o konstrukcji drewnianej. Inwestor przedłożył organowi decyzje wraz z projektem budowlanym na budowę budynku mieszkalnego i budynku Pawilonu Usługowego (fryzjerstwo damskie). Na pozostałe obiekty nie uzyskał decyzji o pozwoleniu na budowę i wybudował je około 30 lat temu jako budynki gospodarcze. W ocenie organu w stosunku do garażu o konstrukcji drewnianej i budynku gospodarczego o konstrukcji drewnianej istnieje możliwość legalizacji na podstawie art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...].08.2003 r., po rozpatrzeniu odwołania A. R. - uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu i wyznaczył nowy termin do 1.10.2003 r., w pozostałej części utrzymując decyzję w mocy. Organ odwoławczy w całości podzielił ustalenia faktyczne i argumentację prawną zaprezentowaną w uzasadnieniu kontrolowanej decyzji. Skargę na powyższą decyzję wniósł A. R. podnosząc, iż organ obciążył go wysokimi kosztami związanymi z wykonaniem inwentaryzacji geodezyjnej i budowlanej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, choć nie z przyczyn w niej podniesionych, które jednak Sąd bierze pod uwagę z urzędu. Art. 40 ustawy z dnia 24.10.1974 r., który powołany został jako podstawa rozstrzygnięcia obu organów, wyraźnie stanowił, że właściwy organ administracji publicznej nakazuje inwestorowi wykonanie w oznaczonym terminie zmian i przeróbek niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami jedynie w wypadku, gdy "nie zachodzą okoliczności określone w art. 37". W rozpoznanej sprawie organy nie dokonały żadnych ustaleń mających na celu sprawdzenie, czy spełniona została któraś z przesłanek z art. 37, mimo, iż dopiero wykluczenie takiej sytuacji otwiera możliwość stosowania normy art. 40 cytowanej ustawy. Należy także podnieść, iż art. 40 - w przypadku, gdy zachodzą przesłanki do jego stosowania, stanowi o nałożeniu przez organ na inwestora, właściciela lub zarządcy obowiązku wykonania zmian lub przeróbek, a więc czynności technicznych, których zrealizowanie może doprowadzić obiekt do stanu zgodnego z przepisami. Do czynności takich z pewnością nie można zaliczyć złożenia inwentaryzacji budowlanej czy geodezyjnej, która dopiero pozwoli organowi na dokonanie oceny czy i jakie czynności - zmiany, przeróbki winny być wykonane w obiekcie wybudowanym w warunkach samowoli budowlanej. Z tych wszystkich względów należy uznać, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzające ją decyzje organu I instancji zapadły z naruszeniem art. 40 ustawy z dnia 24.10.1974 r. Prawo budowlane oraz art. 7 i 77 kpa. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 145 § 1 ust. l a i c i art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002 r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi"(Dz. U. Nr 153 poz. 1270) w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Rozstrzygnięcie w pkt II oparto na treści art. 152 cyt. ustawy.