IV SA 3871/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędzia WSA Wojciech Mazur (spr.),, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2005 r. sprawy ze skargi J. i C. S. oraz A. i M. P. na decyzję [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakaz rozbiórki ogrodzenia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją z dnia [...] listopada 2001r., nr [...] nakazał, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 89, poz. 414 z późn. zm.) nakazał rozbiórkę A. P. i M. P. oraz J. S. i C. S. ogrodzenia od strony ulic [...] i [...] w D. gm. W. W uzasadnieniu wskazano, że inwestor dokonując budowy ogrodzenia nie spełnił wymagań określonych w art. 30 Prawa budowlanego, a mianowicie zrealizował ogrodzenie bez zgłoszenia. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli A. P. i M. P. oraz J. S. i C. S., wyjaśniając w odwołaniu, że ogrodzenie jest tymczasowe w linii rozgraniczającej działkę, która jest zbyt mała, aby można było ją zagospodarować. Ponadto wyjaśnili, że złożyli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2003r., nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt.2 k.p.a uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu i w tej części umorzył postępowanie administracyjne, a w pozostałej utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, że organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego, za wyjątkiem oznaczenia terminu dokonania rozbiórki. Organ II instancji uznał, że inwestorzy wykonali przedmiotowe ogrodzenia w sposób nie wypełniający dyspozycji art. 30 ustawy Prawa budowlanego tj. bez dokonania stosownego zgłoszenia. W związku z czym organ zobligowany był nakazać jego rozbiórkę. Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego złożyli A. P. i M. P. oraz J. S. i C. S., wnosząc o uchylenie decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003r. Strony skarżące podnoszą, iż decyzja jest dla nich krzywdząca. Ponadto wyjaśniają, iż są właścicielami działki o powierzchni 1.102 m², za tyle płacą podatki tylko, że nie użytkują całości, gdyż nie cała ich własność jest ogrodzona drewnianymi słupkami wkopanymi w ziemię. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego potrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wnosi o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień, prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa ( art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Skarga jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego- art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a, mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone bez należytego wyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych i prawnych. Wydanie prawidłowej decyzji w każdym przypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego w sprawie, stosownie do art. 7 i 77 k.p.a, natomiast w przewidzianym postępowaniu organy obu instancji nie dokonały wyczerpujących ustaleń z naruszeniem w/w artykułów. Protokół oględzin z dnia 13.11.2001r. jest bardzo lakoniczny nie zawiera oznaczenia nieruchomości, na której pobudowano ogrodzenie, brak jest wymiarów ogrodzenia a przede wszystkim szkicu graficznego przedstawiającego stan faktyczny na gruncie. Z protokołu nie wynika, ażeby ogrodzenie przebiegało również wzdłuż ulicy [...], a takie stwierdzenie zawiera decyzja organu I instancji. Uzasadnienie decyzji stosownie do przepisu art. 107 § 3 k.p.a powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne tj. ocenę ustalonego w sprawie stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa. W uzasadnieniach decyzji obu instancji brak jest opisu stanu faktycznego uwzględniającego indywidualne warunki działki skarżących, w związku z czym nie wiadomo, czy i na ile ogrodzenie pozostaje w kolizji z przepisami prawa. Na pewno zostało wybudowane bez zgłoszenia. Oznacza to, że organy w uzasadnieniach decyzji zobowiązane były szczególnie wnikliwie wyjaśnić swoje stanowisko i okoliczności mające wpływ na przebieg postępowania administracyjnego. Skarżący wyjaśnili na rozprawie, iż faktycznie wybudowali od strony ulicy [...] ogrodzenie o długości 20m na całej szerokości działki, a od ulicy [...] tylko 1,5 m, pozostała część ogrodzenia ulicy [...] już istniała wcześniej, co nie zostało zawarte w protokole oględzin. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji przeprowadzi oględziny przedmiotowego ogrodzenia i sporządzi protokół zgodnie z wymogami art. 68 k.p.a. a przede wszystkim szczegółowy szkic i oględziny a następnie sporządzi uzasadnienie decyzji zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k. p.a. Ujawnione wady polegające na naruszeniu prawa procesowego, tj. art. 7, 77 k.p.a oraz art. 107 § 3 k.p.a, mogące mieć istotny wpływ na wynik postępowania , spowodowały uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1271 z późn. zm.) Rozstrzygnięcie w pkt. II wyroku oparto na treści art. 152 cytowanej ustawy.