IV SA 3887/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, Asesor WSA Bogusław Cieśla,, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant Sylwia Mackiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2005 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania w postępowaniu wnowieniowym I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyrku Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2003 roku znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania B. i K. K. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003r. znak [...] odmawiającej we wznowionym postępowaniu uchylenia swojej własnej decyzji z dnia [...] sierpnia 2001 r. znak [...], którą utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta J. z dnia [...] lipca 2001 nr [...] udzielającą pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania kuchni letniej na kotłownie oraz przebudowę komina spalinowego w budynku usytuowanym na działce [...] i [...] w J. przy ul. [...] - uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003r.,decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2001 r. i odmówił udzielenia pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania w/w opisanym zakresie. Postanowieniem z dnia [...] marca 2003 r. Wojewoda [...] wznowił na żądanie B. i K. K. postępowanie w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2001 r. wyżej opisaną utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta J. z [...] lipca 2001 r. w sprawie pozwolenia na wyżej wymienioną zmianę sposobu użytkowania. Zdaniem organu stopnia wojewódzkiego zagadnieniem wstępnym dla decyzji Wojewody [...] z [...] sierpnia 2001 r. była decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2000 r. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. z dnia [...] listopada 2000 r. wydaną na podstawie art. 51 ust 1 pkt 2 w z art. 51 ust 4 i art. 71 ust 3 Prawa budowlanego - nakazującą A. K. przedłożenie dokumentacji technicznej w sprawie dopuszczalności zmiany sposobu użytkowania, inwentaryzację zrealizowanych robót w odniesieniu do stanu poprzedniego planu zagospodarowania działki. Organ ustalił, że wyrokiem z dnia 4 grudnia 2002 r. w sprawie II SA/Ka 312/01 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek zamiejscowy w [...] uchylił decyzje [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2000r. i poprzedzającą ją decyzje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. z dnia [...] listopada 2000r. Po wznowieniu postępowania na mocy wyżej opisywanego postanowienia, organ stopnia wojewódzkiego odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia [...] sierpnia 2001 r., uznając, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego wyżej opisany nie ma wpływu na wzruszenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2001 r. Tego poglądu nie podzielił organ II instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ administracji. Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyżej wyroku wskazał, że norma art. 71 ust 3 ustawy Prawo budowlane odnosi się do sytuacji gdy samowolna zmiana sposobu użytkowania połączona jest z podjęciem i prowadzeniem robót budowlanych innych niż budowa stąd likwidacja samowoli odbywa się w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Sąd wskazał, że w przypadku samowolnej zmiany sposobu użytkowania, jedyną decyzja jaką może podjąć organ nadzoru budowlanego jest decyzja nakazująca sprawcy samowoli przywrócenie poprzedniego użytkowania na podstawie art. 66 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Zatem niedopuszczalna była w niniejszej sprawie procedura legalizacyjna z art. 51 w/w ustawy. W świetle powyższego podglądu, zadaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wadliwa była decyzja Prezydenta Miasta J. z dnia [...] lipca 2001 r. - udzielająca takiego pozwolenia i utrzymująca ją w mocy decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2001 r. (wyżej opisane). W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2003 r. A. K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Podniosła, że kotłownia jest jej niezbędnie potrzebna do ogrzewania domu, nie rozumie determinacji sąsiadów w żądaniu jej likwidacji, bardzo żałuje , że nie dopełniła "obowiązku zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania". W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowana argumentację. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.). Skarga zasługuje na uwzględnienie chociaż z innych przyczyn niż te które wskazała skarżąca. Zaskarżonej decyzji można postawić zarzut naruszenia prawa a w takim właśnie zakresie możliwa jest sądowa kontrola ( art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz. U. Nr 153 poz. 1269). Zaskarżona decyzja zapadła z obrazą przepisu art. 151 kpa. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję organu I instancji jaka zapadła po wznowieniu postępowania tj. decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. i uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2001 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta J. z dnia [...] lipca 2001 r. udzielającą pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania kuchni letniej. Zatem w okolicznościach tego rozstrzygnięcia powinien był uchylić też decyzje Prezydenta Miasta J. wyżej opisaną. Ograniczenie się do rozstrzygnięć, jak w zaskarżonej decyzji, prowadzi do pozostawienia w obiegu prawnym dwu sprzecznych decyzji: Prezydenta Miasta J. z dnia [...] lipca 2001 r. oraz zaskarżonej, którą odmawia się uchylenia pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania. Zdaniem Sądu, organ II instancji w postępowaniu wznowieniowym nie zbadał tez okoliczności dochowania terminu do wniesienia podania w sprawie wznowienia postępowania. Zgodnie z przepisem art. 148 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. W niniejszej sprawie jeżeli przyjąć, że przesłanką wznowienia postępowania było orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w [...] - wyrok z dnia 4 grudnia 2002 r. w sprawie o sygnaturze akt II S.A./Ka 312/01, należałoby ustalić, kiedy dochodzący wznowienia dowiedział się o tym orzeczeniu, w szczególności czy byli obecni na ogłoszeniu wyroku w dniu 4 grudnia 2002 r. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie brak jest określenia jednoznacznej przesłanki wznowieniowej przyjętej za podstawę rozstrzygnięcia. W szczególności w postanowieniu Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. jako podstawę do wznowienia wskazano przepis art. 145 § 1 pkt 8 kpa, zaś w uzasadnieniu tego postanowienia mówi się o rozstrzygnięciu zagadnienia wstępnego, co sugeruje przesłankę opisaną w przepisie art. 145 § 1 pkt 7 kpa. Rozpoznając sprawę ponownie organ II instancji będzie miał na uwadze, że jest powołany do jej rozpoznania w całokształcie, a obowiązek ten wynika z przedmiotu postępowania w sprawie wznowienia, postępowania, które wedle rozwiązań przyjętych w kodeksie postępowania administracyjnego nie jest tylko postępowaniem weryfikacyjnym, ale obejmuje wznowienie sprawy i rozstrzygnięcie. Organ oceni czy wniosek o wznowienie postępowania wpłynął w terminie o którym mowa w przepisie art. 148 § 1 kpa. Po rozstrzygnięciu kwestii powyższej rzeczą organu będzie ponowna ocena czy faktycznie wystąpiła przyczyna wznowienia postępowania, tj. czy opisywany wyżej wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego jest przesłanka z art. 145 kpa, organ ją wskaże i uzasadni w okolicznościach sprawy. Organ rozważy czy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego przedmiotowy w sprawie wpłynął na szeroko rozumianą podstawę prawna ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. , która zapadła w trybie art. 71 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. Dopiero ustalenie, że doszło do uchylenia lub zmiany tej podstawy musiałoby wywrzeć wpływ na moc obowiązującej decyzji i doprowadzić do rozpatrzenia sprawy w nowych warunkach prawnych. Uchylenie innej decyzji organu administracji nie wywołuje bowiem skutku automatycznie, a daje jedynie podstawę do ponownego rozstrzygnięcia sprawy w trybie wznowienia postępowania. Wydając decyzję organ będzie miał także na uwadze wyżej opisaną przez Sąd zasadę co do zakresu rozstrzygnięć w postępowaniu wznowieniowym. Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit c i art. 152 przepisów ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zdaniem sądu w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym doszło do takiego naruszenia przepisów postępowania opisanych wyżej, że mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.