IV SA 3901/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, , Sędzia WSA Wojciech Mazur, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska ( spr.), Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2005 r. sprawy ze skargi B. K.- R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2003 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. 7IV S.A. 3901/03 U Z A S A D N I E N I E Wójt Gminy R. decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2002r, na podstawie art. 28, art. 32 ust 4, art. 34 ust 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r - Prawo budowlane ( tekst jednolity Dz.U. Nr 106, poz 1126 z 2000r ), po ponownym rozpatrzeniu wniosku inwestora, zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę tablicy reklamowej na działce nr ew.[...] przy A. we wsi R. dla inwestora Firmy [...]- K. J. z siedzibą w R. przy A. W uzasadnieniu podał, iż projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy R. oraz z wymaganiami zawartymi w ostatecznej decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2001r o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto, inwestor załączył projekty budowlane sporządzone przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia, które są kompletne i zawierają niezbędne uzgodnienia. Inwestor posiada też prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane Organ pierwszej instancji stwierdził uzupełnienie dokumentacji budowlanej dotyczącej przedmiotowej inwestycji w zakresie wskazanym w decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002r uchylającej poprzednią decyzję Nr [...] z dnia [...] czerwca 2002r o pozwoleniu na budowę. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania B.K.- R. decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2003r utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał, iż zaskarżona decyzja pozostaje w zgodzie z przepisami prawa materialnego na podstawie których została wydana. Z dokumentacji budowlanej nie wynika zdaniem organu odwoławczego, jakoby realizacja inwestycji wpłynęła na ograniczenie dopływu światła do działki stanowiącej własność odwołującej się, a konstrukcja tablicy reklamowej nie może w sposób istotny ograniczać widoczności przy wyjeździe z posesji B. K.- R. Brak jest również podstaw do podważania prawidłowości sporządzenia mapy geodezyjnej, która została potwierdzona przez uprawnionego geodetę, a podnoszona kwestia braku rozgraniczenia między działkami leży w gestii sądów powszechnych. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła B. K.- R. Skarżąca podnosi, zarzuty te same które podnosiła już w odwołaniu, a dotyczące naruszenia jej interesów w postaci ograniczenia widoczności przy wyjeździe z bramy, ograniczenie dopływu światła do terenu jej działki i braku rozgraniczenia pomiędzy jej działką, a działką inwestora. Podnosi ponadto, iż w toku postępowania odwoławczego inwestor dopuścił się samowoli budowlanej, bowiem w dniu [...] czerwca 2003r wybudował reklamę, o czym zawiadomiła Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismem z dnia [...] czerwca 2003r. W związku z powyższym zdaniem skarżącej, zaskarżona decyzja jest wadliwa, gdyż niedopuszczalne jest orzekanie po zrealizowaniu przez inwestora obiektu. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda [...] wnosi o jej oddalenie podnosząc, iż z akt sprawy nie wynikał fakt zrealizowania inwestycji i okoliczność ta stanowi przesłankę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz 1271 z późn zm ) niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Skarga jest uzasadniona. Z projektu zagospodarowania działki Nr [...] oraz z projektu budowlanego wynika, iż przedmiotem inwestycji jest budowa tablicy reklamowej nie podświetlanej zlokalizowanej na działce Nr [...] w odległości 0,50 cm do 1,80 cm od granicy działki Nr [...] stanowiącej własność skarżącej Przedmiotowa tablica reklamowa ma formę płaskiej planszy o wymiarach 3m x 2m, wspartej na dwóch stalowych słupach i trwale przytwierdzonej do podłoża za pomocą betonowych stóp fundamentowych. Usytuowana jest na wysokości 1m od podłoża terenu, bowiem jak wynika z projektu architektoniczno-budowlanego wysokość od terenu do górnej krawędzi tablicy reklamowej wynosi 3,0m. Skarżąca w toku postępowania administracyjnego podnosiła zarzut ograniczenia widoczności przy wyjeździe z bramy znajdującej się przy granicy działki gdzie ma stanąć przedmiotowa tablica. Zarzut ten nie został zbadany przez organ pierwszej instancji, który zgodnie z art. 7 k.pa. i art. 77 k.p.a. powinien z urzędu przeprowadzić wszystkie dowody mające znaczenie dla dokładnego ustalenia stanu faktycznego i rozstrzygnięcia. Zgodnie z § 293 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz.U, Nr 75, poz 690 ze zm ), tablice reklamowe powinny być tak usytuowane, wykonane i zamocowane, aby nie stanowiły zagrożenia bezpieczeństwa dla użytkowników budynku i osób trzecich. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika na jakiej podstawie Wojewoda [...] uznał, że " konstrukcja tablicy reklamowej nie może w sposób istotny ograniczać widoczności przy wyjeździe z posesji stanowiącej własność odwołującej się", skoro nie podjął żadnych czynności zmierzających do wyjaśnienia tej kwestii. Odnośnie pozostałych zarzutów dotyczących ograniczenia dopływu światła do terenu działki skarżącej, braku rozgraniczenia między działkami czy dopuszczenia się samowoli budowlanej przez inwestora to należy stwierdzić, iż zarzuty te są nieuzasadnione Przepisy prawa budowlanego regulują jedynie dopływ światła do budynków, kwestia rozgraniczenia pomiędzy działkami nie leży w kompetencji organu architektoniczno budowlanego, a z akt sprawy nie wynika aby organ odwoławczy został poinformowany o samowoli budowlanej inwestora. Z uwagi na naruszenie przepisów art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. poprzez nie wyjaśnienie sprawy ograniczenia widoczności przy wyjeździe z bramy skarżącej, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi 9 Dz.U. Nr 153, poz 1270 ) orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu na podstawie art. 152 w/w ustawy.