IV SA 3970/02

WyrokWSA w Warszawie2004-04-08

Skład orzekający: Mirosława Kowalska, Bogusław Moraczewski, Bogusław Cieśla

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja organu odwoławczego odmawiająca wznowienia postępowania, która utrzymuje w mocy wadliwą decyzję organu pierwszej instancji, jest zgodna z prawem?
Ratio decidendi
Decyzja organu odwoławczego, która utrzymuje w mocy wadliwą decyzję organu pierwszej instancji, jest niezgodna z prawem. Kontrola decyzji kasacyjnej organu odwoławczego musi odnosić się do legalności decyzji organu pierwszej instancji, a stwierdzenie jej wadliwości skutkuje uchyleniem decyzji kasacyjnej. W przypadku, gdy organ pierwszej instancji wydał decyzję z naruszeniem prawa, organ odwoławczy nie może jej utrzymać w mocy.
Stan faktyczny
Spółka S. złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją o pozwoleniu na budowę. Wojewoda odmówił wszczęcia postępowania, uznając, że wnioskodawca uchybił terminowi do złożenia wniosku, powołując się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 7 kpa i dowiedzenie się o niej w dniu 25.05.1999 r., co skutkowało upływem terminu 25.06.1999 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę decyzję w mocy. Po uchyleniu przez NSA decyzji GINB, organ ten decyzją z [...] września 2002 r. uchylił decyzję Wojewody i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, uznając, że decyzja Wojewody naruszała art. 149 § 3 kpa. Spółka P. wniosła skargę do WSA na decyzję GINB.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędziowie NSA Bogusław Moraczewski, As. WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant Dorota Zamiela, po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. spółka z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2002 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę Decyzją z dnia [...] grudnia 1999 r. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu wniosku S. Spółka z o .o. z siedzibą w W. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1999 r. o pozwoleniu na budowę stacji paliw dla P. Spółka z o.o. położonej w L. przy ulicy [...] i [...] . . W uzasadnieniu organ podniósł , że przyczyną odmowy wznowienia było uchybienie ustawowego terminu do wniesienia tego wniosku albowiem wnioskodawca powoływał się na przesłankę wznowienia określoną w art. 145 § 1 pkt 7 o której dowiedział się 25 .05.1999 r. Zatem termin do wniesienia wniosku o wznowienie upłynął dla niego w dniu 25.06.1999 r. Odwołanie od tej decyzji złożyła Spółka z o. o . S. Po rozpatrzeniu odwołania organ II instancji to jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2000 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji . Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła spółka S. . Sąd wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2002 r. wydanym w sprawie IV S A 1437/00 uchylił zaskarżoną decyzję . W uzasadnieniu stwierdził ,że organ II instancji kontrolując decyzję w postępowaniu odwoławczym nie odniósł się w do zarzutów zawartych w odwołaniu . Uznał bowiem za błędne obliczenie terminu dokonane przez organ I instancji i stwierdził , że wniosek strona złożyła po terminie określonym w art. 148 § 2 kpa , ale nie wskazał kiedy zdaniem organu odwoławczego termin ten upłynął . W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzja organu budziła poważne wątpliwości gdyż strona powoływała się na okoliczności z art. 145 § 1 kpt 7 kpa tymczasem organ twierdził , że nie zachowano terminu który odnosi się do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 kpa . Rozpoznając sprawę ponownie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego jako organ odwoławczy, wydał [...] września 2002 r. na podstawie art. 138 § 2 kpa decyzję uchylającą zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia . W uzasadnieniu podniósł, że decyzja Wojewody [...] wydana została z naruszeniem przepisu art. 149 § 3 kpa stanowiącym podstawę jej wydania . Organ uznał, że w fazie wstępnej , poprzedzającej podjęcie postanowienia o wznowieniu czynności powinny ograniczyć się do zbadania , czy podana przyczyna wznowienia mieści się w kategorii przesłanek wymienionych w art. 145 §1 pkt 1- 8 kpa oraz czy zachowany został termin określony w art. 148 § 1 i 2 kpa . Natomiast w niniejszej sprawie organ nie ustosunkował się do wskazanej przez wnioskodawcę przesłanki wznowienia z art. 145 § 1 pkt 7 kpa . Powołał się jedynie na niezachowanie terminu z art. 148 § 2 kpa nie biorąc pod uwagę , że odnosi się on wyłącznie do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 kpa . Ostatecznie organ II instancji uznał , że zaskarżona decyzja naruszała przepis art. 149 § 3 kpa i mając na uwadze wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego orzekł o uchyleniu decyzji Wojewody [...] odmawiającej wznowienia postępowania. Przedmiotową skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję kasacyjną złożyła P. Spółka z o. o. z siedzibą w P. Skarżący podniósł, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przypisał swoją argumentację zawartą w decyzji z dnia [...] maja 2000 r. Wojewodzie [...] podczas gdy decyzja z dnia [...] grudnia 1999 r. wyraźnie odnosi się do przesłanki wznowieniowej z art.145 § 1pkt 7 kpa i dalej dotyczy upływu terminu z art. 148 § 1 kpa . To organ II instancji błędnie powołał się na przesłankę z art. 148 § 2 kpa i dlatego właśnie Naczelny Sąd Administracyjny uchylił jego decyzję z dnia [...] maja 2000 r. Zdaniem skarżącego argumentacja Sądu dotyczyła postępowania Głównego Inspektora jako organu odwoławczego a nie decyzji organu I instancyjnej . Stąd powoływanie się na wyrok jest nieuzasadnione . Zdaniem strony zaskarżona decyzja nie weryfikuje postępowania Wojewody ale własne i bezpodstawnie uchyla decyzje organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i dodatkowo uzasadnił ,że decyzja Wojewody [...] o odmowie wszczęcia postępowania była wadliwa , gdyż nie ustosunkował się do wskazanej przez wnioskodawcę przesłanki wznowienia z art. 145 § 1 pkt 7 kpa . Organ I instancji stwierdził jedynie niezachowanie terminu do złożenia wniosku z art. 148 § 2 kpa , nie wziął pod uwagę , że termin ten odnosi się do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 kpa tj. sytuacji gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu . W niniejszej sprawie zaś sytuacja taka nie miała miejsca. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje : Skarga nie jest zasadna . Kontrola decyzji kasacyjnej organu II instancji musi automatycznie odnosić się do legalności decyzji organu I instancji a stwierdzenie , że decyzja ta została wydana bez naruszeniem prawa skutkowałoby uchyleniem decyzji kasacyjnej . Zatem podstawowe znaczenie w sprawie będzie mieć ocena decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1999 r. odmawiającej wznowienia postępowania . Jak wynikało z jej uzasadnienia organ I instancji uznał , że należy zastosować art. 149 § 3 kpa i odmówić wznowienia postępowania bowiem wnioskodawca uchybił terminowi do wniesienia wniosku . Wniosek o wznowienie został złożony w dniu 23 .08.1999 r. a organ ustalił , że termin do jego wniesienia upłynął w dniu 25.06.1999 r. Upływ tego terminu obliczono przyjmując , że wnioskodawca wskazał przesłankę z art. 145 § 1 pkt 7 kpa o której dowiedział się w dniu 25.05.1999r. Dlatego organ stwierdził , że termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania upłynął dla S. w dniu 25.06.1999 r. albowiem podanie należało wnieść się w ciągu jednego miesiąca od powzięcia wiadomości o podstawie wznowienia . W tak przyjętym toku rozumowania pojawił się jednak zasadniczy błąd polegający na przeoczeniu faktu , że wnioskodawca domagał się wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę wydaną dnia [...] lipca 1999 r. Tymczasem organ ustalił iż upływ terminu nastąpił w dniu 25 czerwca 1999 r. Skoro wznowienie postępowania stosownie do art. 145 § 1 kpa nastąpić może w sprawie zakończonej ostateczną decyzją administracyjną to nie jest możliwe aby termin do złożenia wniosku o wznowienie upłynął jeszcze przed wydaniem kwestionowanej decyzji . Już z tej przyczyny decyzja organu I instancji była wadliwa. Postępowanie w tej sprawie toczyło się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - przedmiotem skargi była decyzja organu II instancji utrzymująca w mocy decyzję odmawiającą wznowienia postępowania . Sąd uchylił zaskarżoną decyzję wskazując na przyczyny jej wadliwości. Podnoszone aktualnie przez skarżącego argumenty dotyczące pomieszania wskazanych w toku instancji uchybień jakich dopuścił się organ I instancji i tych które zostały podniesione w uzasadnieniu Sądu - leżących u podstaw wydania przedmiotowej decyzji kasacyjnej nie mogły przynieść oczekiwanego skutku skoro wykazano wadliwość decyzji organu I instancji a decyzja kasacyjna odpowiada w tych warunkach prawu . Dodatkowo podnieść należy , że w tej sprawie nie miał zastosowania obowiązek orzekania przez organ II instancji co do istoty. Istnieje on bowiem wówczas, gdy dokonujący kontroli instancyjnej organ II instancji nie ma wątpliwości co do stanu faktycznego i nie stwierdził potrzeby dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie. W niniejszej sprawie sytuacja taka nie ma miejsca i wymaga ponownego zbadania w pełnym zakresie . Zaskarżona decyzja nie narusza prawa dlatego na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd skargę - jako nieuzasadnioną - oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło