IV SA 4030/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka Asesor WSA Wanda Zielińska – Baran (spr.) Asesor WSA Jakub Linkowski Protokolant Andrzej Malinowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia E. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz skarżącego Stowarzyszenia E. kwotę 10 zł (dziesięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2003r udzielił Wojewódzkiemu Zarządowi Melioracji i Urządzeń Wodnych w W. pozwolenia wodnoprawnego na modernizację prawobrzeżnego obwałowania przeciwpowodziowego W. na odcinku pomiędzy mostem [...] a mostem [...] w W. Od tej decyzji odwołanie wniosło Stowarzyszenie K. Odwołanie również wniosło Stowarzyszenie E., składając jednocześnie wniosek o dopuszczenie do udziału w tym postępowaniu na prawach strony na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo Ochrony Środowiska ( Dz. U. Nr 62, poz..627 ze zm.) Minister Środowiska decyzją z dnia [...] września 2003R. ([...] po rozpoznaniu odwołania Stowarzyszenia K., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r. w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego na modernizację prawobrzeżnego obwałowania przeciwpowodziowego rzeki W. Natomiast rozpoznając odwołanie Stowarzyszenia E. Minister Środowiska odrębną decyzją z dnia [...] września 2003r. ([...]) na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa umorzył postępowanie odwoławcze, uznając, że wymienione Stowarzyszenie nie ma legitymacji do wniesienia środka odwoławczego, albowiem przepis art. 33 ust. 1 Prawa ochrony środowiska nie przewiduje udziału organizacji ekologicznych w postępowaniu o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 18 lipca 200 lr. Prawo wodne ( Dz. U. Nr 115, poz. 1229 ze zm.). W skardze na powyższą decyzję Stowarzyszenie E. podniosło, iż Minister Środowiska rozpoznał tylko odwołanie Stowarzyszenia E. Natomiast osobną decyzją z dnia [...].09.2003 r. (nr [...]) umorzył postępowanie odwoławcze z odwołania wniesionego przez skarżącego , uznając, iż Stowarzyszenie nie ma legitymacji prawnej do jego wniesienia. W ocenie skarżącego takie działanie jest bezprawne i dlatego wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o odrzucenie skargi argumentując, iż skoro Stowarzyszenie nie brało udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony w przedmiotowym postępowaniu , to tym samym nie było uprawnione do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga jest zasadna i prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd sprawuje kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów, przy czym stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie jest związany zarzutami i granicami skargi. Oznacza to, że sąd z urzędu bierze pod uwagę uchybienia nie podniesione w skardze. Na wstępie przede wszystkim należy podnieść, że wniesienie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji przez dwie lub więcej stron postępowania administracyjnego nakłada na organ odwoławczy obowiązek ich łącznego rozpatrzenia w jednym terminie. W wypadku, gdy organ drugiej instancji wyda decyzję utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, mimo nie rozpatrzenia wszystkich wniesionych odwołań, to orzeczenie to kończy postępowanie odwoławcze. W takiej sytuacji wyłączona jest możliwość rozpoznania innych, dotychczas nie rozpatrzonych odwołań i ponownego rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu odwoławczym ( por. wyrok NSA z dnia 2 października 2003r.sygn. IV SA 3643/02, niepublikowany). W niniejszej sprawie do Ministra Środowiska wpłynęły od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2003r. dwa odwołania: jedno - Stowarzyszenia K. i drugie - Stowarzyszenia E., przy czym to Stowarzyszenie równocześnie wystąpiło z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w postępowaniu na prawach strony, powołując się na przepis art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 200 lr. Prawo Ochrony Środowiska ( Dz. U. Nr 62, poz..627 ze zm.). Minister Środowiska rozpoznał merytorycznie odwołanie Stowarzyszenia K., gdy tymczasem powinien w pierwszej kolejności rozpoznać wniosek Stowarzyszenia E. i przesądzić o dopuszczeniu lub odmowie dopuszczenia tej organizacji społecznej do udziału w tym postępowaniu na prawach strony, wydając postanowienie na podstawie art. 31 § 2 kpa, na które służy zażalenie. Dopiero ostateczne postanowienie wydane w tej kwestii otwierało drogę rozpoznania w postępowaniu odwoławczym odwołania Stowarzyszenia K., jak też drugiego odwołania, o ile organ naczelny uwzględnił wniosek Stowarzyszenia E. i dopuścił do udziału na prawach strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego. Zatem zaskarżona decyzja została wydana przedwcześnie, skoro na skutek nieprawidłowego postępowania organu nie zostały ujawnione strony postępowania odwoławczego. Konsekwencją powyższego jest stwierdzenie, że Minister Środowiska wydając zaskarżoną decyzję naruszył przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy