IV SA 425/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki, Sędziowie WSA Izabela Ostrowska, Asesor WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2004 r. sprawy ze skargi B.D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2002 r. [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego. skargę oddala. 7 IV SA 425/03 U Z A S A D N I E N I E Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2002 r. wydaną na podstawie art. 149 § 3 kpa po rozpatrzeniu wniosku B. D. odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją organu II instancji utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia spółce "B." w T. pozwolenia na budowę inwestycji obejmującej budynek mieszkalny nr [...] wraz z przyłączami przy ulicy [...] w T. Jak wynikało z uzasadnienia organ ustalił , że inwestycja objęta kwestionowaną decyzją w żaden sposób nie narusza interesu prawnego wnioskodawcy B.D.. Jest on bowiem współwłaścicielem działki nr [...] położonej na obszarze przeznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego [...] pod ulicę główną tranzytową czteropasmową . Teren na którym zlokalizowana jest przedmiotowa inwestycja to jest działka nr [...] nie graniczy bezpośrednio z nieruchomością nr [...] stanowiącą własność wnioskodawcy . Oddziela je działka nr [...] będąca własnością Gminy Miasta [...] . Ponadto organ stwierdził, że B.D. nie wykazał aby przedmiotowa inwestycja naruszała jego interes prawny . Dodatkowo wskazał, że droga dojazdowa o jakiej wspomniał wnioskujący o wznowienie nie jest objęta decyzją z dnia [...] maja 2000 r. a decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r. dotyczącą pozwolenia na budowę budynku nr [...] wraz z infrastrukturą techniczną. Odwołanie od tej decyzji wniósł B. D. i podniósł w nim że mimo , iż jego działka oddzielona jest od działki nr [...] działkami [...] , [...], [...] to nie oznacza , że jego interesy nie mogą być naruszone . Wskazał , że zaprojektowany budynek rzuca cień na jego działkę co wpływa niekorzystnie na sposób korzystania z niej . Nadto wskazał, że w bezpośrednim sąsiedztwie jego działki przeprowadzono drogę dojazdową dla której pas ochronny powinien mieć 6 metrów szerokości . Zachowanie tego pasa nie jest możliwe bez ingerencji w jego teren . Podobne naruszenie jego własności nastąpiło przy projektowaniu przyłącza gazowego do tej inwestycji oraz kolektora deszczowego Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wywodził , że skoro działka wnioskodawcy nie graniczy bezpośrednio z terenem inwestycji to nie przysługuje mu przymiot strony . Nadto nie wykazał on , że kwestionowana decyzja narusza w inny sposób jego interes prawny . Wszystkie te przesłanki skutkowały uznaniem ,że odmowa wznowienia postępowania była zasadna . Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję organu II instancji utrzymującą w mocy odmowę wznowienia postępowania złożył B.D. Podniósł w niej , że swój interes prawny wywodzi z treści przepisów kodeksu cywilnego zwłaszcza art. 140 k.c. i 144 k.c. Nie kwestionował faktu , że jego działka od terenu inwestycji oddzielona jest drogą gminną ale jednocześnie wskazał na możliwe zagrożenia immisjami ze strony budowanego obiektu . Podniósł ,że budynek rzuca cień na jego działkę . Zdaniem skarżącego organ odmawiając mu przymiotu strony wydał zaskarżoną decyzję z naruszeniem art.7 kpa , art. 9 kpa , art. 10 kpa , art. 11 kpa W konsekwencji skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego potwierdził swoje dotychczasowe stanowisko ,że skarżącemu nie przysługuje przymiot strony bowiem nie jest bezpośrednim sąsiadem działki objętej inwestycją a poza tym inwestycja ma charakter nie powodujący negatywnego oddziaływania dla środowiska . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył ,co następuje : Skarga nie jest zasadna . Organy obu instancji ustaliły a skarżący nie kwestionuje , że jego działka nie graniczy bezpośrednio z nieruchomością stanowiącą działkę nr ew. [...] objętą pozwoleniem na budowę z dnia [...] maja 2000 r. Graniczy poprzez drogę stanowiącą własność gminy. Podmiotem uprawnionym do udziału w postępowaniu administracyjnym i to zarówno ogólnym jak i nadzwyczajnym, w tym w postępowaniu wznowieniowym jest ten, kto ma w tym interes prawny /art. 28 kpa/. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyraża się pogląd, że interes prawny do udziału w postępowaniu administracyjnym musi wynikać z przepisów prawa materialnego. W rozpatrywanej sprawie skarżący podnosi argumenty, które w jego ocenie ze względu na szerokość działki stanowiącej drogę i związaną z tym bliskość do nieruchomości objętej kwestionowanym pozwoleniem, wskazują na naruszenia jego praw właścicielskich. Powołuje się przy tym na przepis art. 140 k.c. W myśl tego przepisu "w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa (...)". Należy zauważyć że norma ta odnosi się jednakowo do każdej nieruchomości . Inwestor mając w niej oparcie i korzystając ze swojego prawa własności może realizować budowę na podstawie ważnej decyzji o pozwoleniu na budowę. Właściciel nieruchomości nie sąsiadującej z nieruchomością inwestora jeżeli nie wykaże, że sposób korzystania przez inwestora z jego nieruchomości narusza jego prawa właścicielskie, nie legitymuje się interesem prawnym wynikającym z przepisów kodeksu cywilnego dotyczących treści i wykonywania prawa własności ( wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2001 r. sygn. IV SA 1766/99 ). Przepis art. 144 k.c. dotyczący wzajemnego oddziaływania sąsiednich nieruchomości stanowi ,że "właściciel nieruchomości powinien przy wykonywaniu swego prawa powstrzymywać się od działań, które by zakłócały korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych. " W świetle tego przepisu podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczące negatywnego oddziaływania inwestycji ocenić należy jako teoretyczne i nie poparte żadnymi dowodami . Należy bowiem mieć na względzie , że inwestycja objętą pozwoleniem ma charakter zabudowy mieszkalnej a działka skarżącego nie jest zabudowana. Sam fakt graniczenia z wąską działką oddzielającą nieruchomość przewidzianą pod zabudowę nie jest wystarczający do tego, aby uznać, że skarżący legitymuje się interesem prawnym w sprawie. .W tym stanie rzeczy zasadny jest pogląd , że B.D. nie ma indywidualnego interesu prawnego lub obowiązku, a zatem nie jest stroną postępowania w rozumieniu art. 28 kpa. Organy orzekające w postępowaniu wznowieniowym prawidłowo uznały, że wniosek o stwierdzenie nieważności nie pochodzi od podmiotu legitymującego się interesem prawnym w rozumieniu art. 28 kpa i zasadnie odmówiły wznowienia postępowania. Nie może być uznane za wykazanie własnego, indywidualnego interesu prawnego powołanie się na ogólną normę prawa cywilnego bez wykazania , iż okoliczności faktyczne sprawy uzasadniają jej zastosowanie . Dodatkowo podnieść należy ,że badaniem objęte były tylko te okoliczności które wynikały z przedmiotu postępowania zawężonego do decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2000 r. w zakresie budynku mieszkalnego nr [...] , która nie dotyczy drogi dojazdowej . Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę - jako nieuzasadnioną - oddalił.