IV SA 4254/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. do WSA Barbara Gorczycka-Muszyńska Sędziowie asesor WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.) asesor WSA Jakub Linkowski Protokolant Dominik Niewirowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2004 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] sierpnia 2003r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu uchyla zaskarżoną decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...] sierpnia 2003r., po rozpatrzeniu odwołania A. K., wydaną na podstawie 138 § 2 kpa oraz art. 39, art.40 ust.l, art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 10094r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) uchyliło decyzję Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia [...] sierpnia 2003r., ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowaniu terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku kurnika o obsadzie 4000 szt. kur nośnych w systemie chowu ściółkowego wraz obiektami towarzyszącymi na działce nr ew. [...] położonej przy ul. J.w B., w części dot. pkt 4 i pkt 6 i w tym zakresie określiło warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wynikające z przepisów szczególnych oraz wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich. W pozostałym zakresie utrzymało decyzję mocy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia podano, że stosownie do art. 40 ust.l ustawy o zagospodarowaniu terenu ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu następuje na podstawie planu zagospodarowania przestrzennego, a przypadku braku planu, na podstawie przepisów szczególnych. Zgodnie z art. 43 tej ustawy organ nie może odmówić ustalenia warunków zabudowy zagospodarowania terenu, w sytuacji gdy zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa oraz ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zamierzenie inwestycyjne objęte wnioskiem inwestora - A. D.- jest zgodne z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego gminy B. uchwalonego przez Gminną Radę Narodową uchwałą nr [...] z dnia [...] grudnia 1989r. ( Dz. Urz. Woj. [...] z 1990r. Nr [...], poz. [...]ze zm.), którego ważność została przedłużona w związku z uchwaleniem przez Radę Gminy w dniu [...].10.2000r. studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy B. oraz podjęciem w dniu [...].12.2002r. uchwały w sprawie przystąpienia do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz planu szczegółowego i rewaloryzacji miasta historycznego B.. Działka nr ew.[...], na której przewidziana jest realizacja budynku kurnika położona jest według planu na terenach łąk i pastwisk użytkowanych rolniczo. Budowa budynku kurnika zgodnie z art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych ( Dz. U. Nr 16, poz. 78 ze zm). nie zmieni przeznaczenia tych gruntów rolnych. W tej sytuacji rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji było zasadne i zgodne z przepisami prawa materialnego i procesowego. Jedynie zachodziła konieczność zreformowania decyzji pierwszej instancji w części dotyczącej określenia warunków wynikających z przepisów szczególnych oraz w zakresie ochrony interesów osób trzecich. W odniesieniu do zarzutów odwołania Kolegium podało, że skarżący nie może skutecznie domagać się zablokowania realizacji inwestycji, powołując się na ewentualne uciążliwości inwestycji, pogorszeniem się warunków bytowania, gdyż wobec wyraźnego zapisu planu nie można było odmówić uwzględnienia wniosku inwestora. W wyjaśnieniu zarzutu o nie doręczeniu mapy z oznaczeniem usytuowania budynku kurnika względem jego działki podano, że tego rodzaju mapę sporządza się w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Natomiast do decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dołącza się mapę z oznaczeniem linii rozgraniczających teren inwestycji. W skardze na powyższą decyzję A. K. podniósł, że organ odwoławczy, pomimo jego żądania, nie zapoznał go z projektem zagospodarowania działki. W ocenie skarżącego realizacja przedmiotowej inwestycji w strefie krajobrazu chronionego oraz w mieście historycznym B. będzie stanowiła zagrożenie dla zdrowia ludzi, roślinności i środowiska. Inwestycja ta będzie również uciążliwa dla niego i jego rodziny ze względu na wydzielający się zapach, będzie też stanowiła zagrożenie dla jego kur z uwagi na przenoszenie się chorób. Skarżący obawia się, iż w planowanym kurniku zamiast 4.000 kur będzie kilkakrotnie więcej, co jeszcze bardziej pogorszy warunki bytowania jego rodziny. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło ojej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie pomimo, że nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są zasadne. W myśl przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr. 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów. Zgodnie z art. 40 ust. 1 oraz art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (jedn. tekst Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) celem decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest przesądzenie o zgodności zamierzonej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz innymi przepisami prawa powszechnie obowiązującego, jak to trafnie podniesiono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Stosownie do powołanych wyżej przepisów kontrola sądowa w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami cytowanej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz do oceny czy ustalone w niej warunki zabudowy i zagospodarowania dla inwestycji polegającej na budowie kurnika wraz z obiektami towarzyszącymi na działce nr ew. [...], położonej w miejscowości B., przy ul. J., nie pozostają w sprzeczności z ustaleniami miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego gminy B. uchwalonego przez Gminną Radę Narodową uchwałą nr [...] z dnia [...] grudnia 1989 r. Z akt sprawy wynika, że wspomniany plan zachował ważność do 31 grudnia 2003r. w związku z uchwaleniem przez Radę Gminy w dniu [...].10.2002r. studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy B. oraz podjęciem uchwały w dniu [...].10.2002r. o przystąpieniu do zmiany miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy B.. W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji stwierdził, że realizacja przedmiotowej inwestycji jest zgodna z treścią ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym położona jest działka inwestora. Treść tych ustaleń nie jest jednak tak jednoznaczna jak to przyjmuje Kolegium. W aktach sprawy znajduje się fragment miejscowego planu ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego gminy B., z którego nie wynika jednak na jakim obszarze położona jest działka nr ew.[...]. Tylko na podstawie dokonanej adnotacji na wyrysie planu można stwierdzić, że ww. działka znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem [...]. Również, tylko z tej adnotacji wynika, że w planie symbolem tym oznaczono " teren łąk i pastwisk ( użytkowanie rolnicze)". Oznacza to, że organ orzekający nie przeprowadził dokładnej analizy obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i nie ocenił w sposób wystarczający zgodności zamierzonej inwestycji z ustaleniami planu. Przede wszystkim należy zauważyć, że w ogóle nie wzięto pod uwagę ustaleń zawartych w części ogólnej planu. Tymczasem należało rozważyć, czy lokalizacja przedmiotowej inwestycji jest możliwa w świetle ustaleń zawartych tej części planu w pkt 4.2. "Rolnictwo". Wszak z treści pkt 4.2. wynika, że plan tylko przewiduje " utrzymanie i rozwój produkcji drobiarskiej w oparciu o istniejącą bazę", a to wskazywałoby na brak możliwości realizacji nowych budynków kurników. Poza tym należy podnieść, że treść tego ustalenia pozostaje w związku z pozostałymi ustaleniami odnoszącymi się w pkt 4.2. do "Rolnictwa", a przede wszystkim z tymi, które stanowią o konieczności utrzymania obecnej struktury użytków rolnych bez istotnych zmian i o maksymalnej ochronie użytków rolnych, szczególnie o wyższych klasach bonitacyjnych. Ponadto całkowicie pominięto ustalenia zawarte w pkt 5. planu stanowiącym o "Zasadach ochrony i kształtowania środowiska naturalnego" pomimo, iż skarżący w odwołaniu podnosił, że działka inwestora położona jest na terenie krajobrazu chronionego. Tymczasem z ustaleń zwartych w tym pkt 5. planu wynika "zakaz utrwalania oraz wznoszenia nowych obiektów związanych z intensywna hodowlą zwierząt na obszarze krajobrazu chronionego". Sąd nie mógł poddać pod ocenę zasadności tego zarzutu, podnoszonego przez skarżącego również w skardze, ponieważ w oparciu o przedstawiony materiał graficzny nie sposób było ustalić, czy przedmiotowa działka położona jest na obszarze krajobrazu chronionego. należy ocenić jako nie znajdujące wystarczającycn poasiaw. Wskazane naruszenia przepisów postępowania - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 kpa mogły mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Niezależnie od powyższych uwag, zasadnym jest też podnieść, że w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji błędnie powołano art. 138 § 2 kpa, gdyż prawidłowo należało powołać art. 138 § 1 pkt 2 kpa. Trafne jest stanowisko organu II instancji, wbrew przekonaniu skarżącego, że niedpuszczalne jest rozstrzyganie w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu kwestii konkretnego usytuowania budynku kurnika na działce inwestora względem jego działki. Okoliczności szczegółowe budowy obiektu budowlanego, jego usytuowanie w odniesieniu do granic działki rozstrzygane są dopiero w postępowaniu o pozwolenie na budowę. Z tych też względów skarżący nie mógł otrzymać mapy z dokładnym położeniem budynku kurnika na działce inwestora. Stosownie do treści art. 42 ust. 1 pkt 6 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym załącznikiem do decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest mapa w stosownej skali z oznaczeniem linii rozgraniczających teren inwestycji, i taką mapę, jako załącznik do decyzji, skarżący otrzymał. W odniesieniu do zarzutu skargi dotyczącego uciążliwości inwestycji, należy wyjaśnić, że skoro Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Z. w postanowieniu z dnia [...]. 03. 2003r. odstąpił od sporządzenia raportu oddziaływania dla przedmiotowej inwestycji, gdyż z zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 września 2002r. w sprawie określenia przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko ( Dz. U. Nr 179, poz. 1490 ) nie należy ona do tego rodzaju inwestycji, to kwestia ta może być podnoszona dopiero na etapie pozwolenia na budowę, bądź na etapie zezwolenia na użytkowanie obiektu, bądź też w tracie jego użytkowania. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art.145 §1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym ( Dz. U. Nr 153, poz.1270).