IV SA 4267/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka ( spr.) Sędziowie WSA Wojciech Mazur asesor WSA Wanda Zielinska - Baran Protokolant Danuta Gorzelak - Maciak po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi L.F. na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy T. 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały, 2. orzeka, że zaskarżony akt nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, 3. zasądza od Rady Miejskiej w T. na rzecz skarżącego L. F. 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżący L. F. w piśmie z dnia 5 czerwca 2003 r. skierowanym do Burmistrza Miasta T. zatytułowanym "odwołanie do zmian miejscowego Planu zagospodarowania przestrzennego Gminy T." wniósł by rozszerzenie istniejącego cmentarza w R. nie następowało w kierunku zachodnim i południowo zachodnim gdyż jest to teren zabudowany a jedynie na południe gdzie nie ma zabudowań mieszkalnych co zminimalizuje zagrożenie. Rada Miejska w T. zakwalifikowała powyższe pismo jako zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy T. i uchwałą z dnia [...].09.2003 r. Nr [...] na podstawie art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. zarzut ten odrzuciła. W skardze na tę uchwałę L. F. podnosi tak jak w zarzucie, że poszerzenie cmentarza byłoby najbardziej prawidłowe na południe gdzie są tereny niezabudowane, zaś poszerzenie w kierunku zachodnim spowoduje, że cmentarz zbliży się na odległość około 50 m do studni na jego działce co jest niebezpieczne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego. W ocenie organu zarzut nie dotyczy obecnego projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lecz zmian do obowiązującego planu dokonanych uchwałą Rady Gminy T. z dnia [...].12.200 lr. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Pismo skarżącego zostało zakwalifikowane przez organ jako zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zarzut w dacie podjęcia zaskarżonej uchwały stanowił środek zaskarżenia projektu planu po jego wyłożeniu do publicznego wglądu i mógł go wnieść wyłącznie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie naruszyłoby zapisy projektu planu. Wnoszący zarzut miał wykazać , że zapis projektu planu narusza jego interes prawny lub uprawnienie. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia stanowi przesłankę dopuszczalności zarzutu i otwiera drogę do jego merytorycznej oceny. Stąd też organ administracyjny rozpoznając taki środek miał obowiązek zbadania jaki jest jego rzeczywisty charakter. Oznacza to, że Rada była zobligowana do dokonania oceny czy kwestionowany zapis w projekcie planu dotyczący przeznaczenia w planie działki nr [...] na lokalizację cmentarza narusza interes prawny skarżącego i czy wniesiony środek jest zarzutem. Przepis art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym nakłada na organ obowiązek by uchwała odrzucająca zarzut zawierała uzasadnienie faktyczne i prawne. W przedmiotowej sprawie wymóg ten nie został spełniony. Organ nie uzasadnił swojego stanowiskach co do oceny wniesionego środka, ani też podjętego rozstrzygnięcia o odrzuceniu zarzutu. Stanowi to naruszenie art. 24 ust. 3 cyt. ustawy i powoduje stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały. Zawarte w uchwale i powtórzone w odpowiedzi na skargę stanowisko organu, że zarzut nie dotyczy projektu planu jest wadliwe. Z wypisu projektu planu znajdującego się w aktach sprawy (k- 83) wynika, że działka [...] położona we wsi R. Gmina T. we wschodniej części na długości około 80 m jest przeznaczona pod cmentarz (oznaczona symbolem [...]) , pozostała część działki zachodnia i północna to strefa rolniczej przestrzeni produkcyjnej (oznaczona symbolem [...]). Zatem projekt planu wbrew twierdzeniom organu określa funkcje dla działki [...]. Powyższy zapis planu jest nieprecyzyjny. Budzi bowiem wątpliwości jaki obszar działki [...] projekt planu przeznacza pod lokalizację cmentarza. Pozostaje to w związku z zarzutem skarżącego, który domaga się by poszerzenie cmentarza nastąpiło w kierunku południowym, o część działki [...] w liniach istniejącego cmentarza obawiając się poszerzenia cmentarza w kierunku zachodnim i południowo zachodnim co przybliżyłoby cmentarz do jego zabudowań powodując zagrożenie. Lokalizacja cmentarza ma charakter szczególny ze względów sanitarnych i wymaga dokładnego określenia. W tym zakresie obowiązują wymogi wynikające z Rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 25. 08.1959 r. (Dz. U. 59,52, 315) w sprawie określenia jakie tereny pod względem sanitarnym są odpowiednie na cmentarze. Podniesiona w zarzucie a następnie w skardze kwestia przesunięcia ogrodzenia działki [...] na granice cmentarza (ustawa z dnia 31.01.1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz. U. 2000,23,295) wymaga ogrodzenia terenu cmentarza), nie należy do ustaleń planu i nie może być rozstrzygana w tym postępowaniu. Na rozprawie przed sądem pełnomocnik Rady podniosła, że skarżący nie ma legitymacji do wniesienia skargi na uchwałę ponieważ nie jest właścicielem działki [...] położonej w pobliżu działki [...], którą projekt planu przeznacza w części na cmentarz. W postępowaniu planistycznym przymiot strony kształtowany jest na innych zasadach aniżeli w postępowaniu administracyjnym regulowanym przepisami kpa. Skarżący był uczestnikiem postępowania planistycznego. Złożył zarzut do projektu planu, który Rada rozpoznała podejmując uchwałę o odrzuceniu zarzutu. Zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym wnoszący zarzut może zaskarżyć do sądu administracyjnego uchwałę o odrzuceniu zarzutu. Z powyższych względów na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02. 153. 1270) orzeczono jak w sentencji.